کتاب مقدس درباره کوشش چه می‌گوید؟ — تعبد و دعا · آیات KJV با شماره‌های استرانگ

خدا شما را وانگذاشته که تمام روز در تردید باشید که آیا خواهید ایستاد یا نه. او پاسخ را در دست خود شما نهاده است، و آن را کوشش می‌نامد. این تنها کارِ دست‌ها نیست؛ بلکه تمام دل است که بر یک چیز متمرکز شده، از نخستین روشنایی صبح تا آخرین اندیشه پیش از خواب. داوود دعا کرد شامگاه و بامداد و ظهر (مزمور ۵۵:۱۷)؛ دانیال سه بار در روز زانو می‌زد (دانیال ۶:۱۰). این مطالعه همان سه پاس شب و روز را طی می‌کند و در هر یک از آن‌ها یک کلمه از کوشش را حمل می‌کند: او را در آغاز روز بجوی، در نیمروز درنگ کن تا او را یاد کنی، و چون روز به پایان رسید، در او تفکر نما.

پروردگارا، تو مرا سردرگم نگذاشتی که آیا خواهم ایستاد یا نه. تو پاسخ را در دست خودم گذاشتی، و آن را کوشایی می‌نامی. مرا در این روز کوشا ساز — امروز صبح، در نیمروز، و امشب. بگذار تو را زود بجویم، و تو را بجویم، زیرا تو کسانی را که با کوشایی تو را می‌جویند پاداش می‌دهی. دل خود را با تمامی کوشایی نگاه دار. مگذار من کسی باشم که آرزو دارد و چیزی ندارد، بلکه بگذار در حال کار یافته شوم، و امین یافته شوم. ذهن مرا نو ساز، و هر فکر را به اطاعت مسیح درآور، تا در آرامش کامل نگاه داشته شوم. محبت در بسیاری پیش از فرارسیدن پایان، سرد خواهد شد؛ پس به من کوشایی بده تا تا به آخر پایدار بمانم، و نیم‌گرم نشوم (متی ۲۴:۱۳؛ مکاشفه ۳:۱۵-۱۶). بگذار همان کوشایی را برای اطمینان کامل امید نشان دهم، و در هنگام آمدنت، در آرامش، بی‌عیب، نزد تو یافته شوم. پس بگذار ورودی فراوان به ملکوت ابدی تو به من داده شود. آمین.