Ἀπολλύμενος δι' Ἔλλειψιν Γνώσεως — Τί Σημαίνει Ὡσηὲ 4:6 (KJV)

Ἡ γνῶσις θησαυρός ἐστι, καὶ λαὸς ὁ ἐστερημένος αὐτῆς ἀπόλλυται. Τοῦτο θεμέλιόν ἐστιν ἤδη προτεθὲν ἡμῖν· νῦν δὲ περαιτέρω προβαίνομεν, μετὰ νέων μαρτύρων τῆς αὐτῆς ἀληθείας. Ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις ἐστὶ δαάθ (H1847, γνῶσις), ἥτις ἔρχεται ἀπὸ τοῦ ιαδά (H3045, γινώσκειν), καὶ σημαίνει τὸ γινώσκειν διὰ τοῦ ὁρᾶν — τὸ προσωπικῶς γνωρίζειν τὸν Θεόν, οὐ μόνον τὸ ἀκούειν περὶ αὐτοῦ. Ἡ Ἑλληνικὴ λέξις ἐστὶ γνῶσις (G1108, γνῶσις)· καὶ ἔστι πληρεστέρα λέξις, ἐπίγνωσις (G1922, ἐπίγνωσις), ἡ τελεία γνῶσις ἡ κατέχουσα τὴν ἀλήθειαν. Σημείωσαι τοῦτο ἀκριβῶς· ἡ γνῶσις ἣν ὁ Θεὸς θέλει ἐν σοί οὐκ ἔστιν ἡ σώρευσις βιβλίων, διότι ἡ μελέτη καθ᾿ ἑαυτὴν μόνον κατατρίβει τὸ σῶμα. Ἔστι δὲ τὸ γινώσκειν πρόσωπον. Δύναταί τις μελετᾶν ὅλον τὸν βίον καὶ μηδέποτε αὐτὴν εὑρεῖν· ἄλλος δὲ φοβεῖται τὸν Θεόν, κράζει περὶ αὐτῆς, καὶ εὑρίσκει αὐτήν. Ἄρχεται ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου· εὑρίσκεται ὑπὸ τῶν ζητούντων αὐτήν· καὶ τὸ τέλος αὐτῆς ζωή ἐστιν — τὸ γινώσκειν τὸν ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ὃν ἀπέστειλεν Υἱόν. Ἔρχεται ἡμέρα ὅτε πᾶσα ἡ γῆ πλησθήσεται αὐτῆς. Βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε. Ἐρευνήσατε αὐτήν.

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:

Η ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΣ ΗΔΗ ΤΕΘΕΙΣΑ — ΓΝΩΣΙΣ

Τοῦτο τὸ Μέρος Δεύτερον βεβαιοῖ τὴν αὐτὴν ἀλήθειαν ἐκ καινῆς τινος μαρτύρων ὁμηγύρεως.

(Ἐμαὶ ἴδιαι γνῶμαι — ἐπίστησον ταῖς δυσὶ λέξεσιν ταῖς Ἑλληνικαῖς, ὅτι σύνεγγύς εἰσιν ἀλλήλαις ἀλλ᾽ οὐχ αἱ αὐταί. γνῶσις (G1108, γνῶσις) ἐστὶ γνῶσις, ἐπιστήμη· ἐπίγνωσις (G1922, ἐπιγνωρίζειν) ἐστὶ πλήρης διάγνωσις, ἐπίγνωσις τῆς ἀληθείας. δύναταί τις τὴν πρώτην συλλέγειν πάντα τὸν βίον αὐτοῦ καὶ μηδέποτε εἰς τὴν δευτέραν ἀφικέσθαι· πάντοτε μανθάνων, μηδέποτε δὲ δυνάμενος εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας ἐλθεῖν. ὁ Θεὸς τὴν πληρεστέραν λέξιν ἐκεῖ ἐξελέξατο, καὶ αὐτὴ ἡ ἐκλογὴ διδάσκει ἡμᾶς τι.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — ὁ Στρόνγ λέγει ὅτι τὸ yada (H3045, γινώσκειν) σημαίνει τὸ γινώσκειν διὰ τοῦ ὁρᾶν. Ὁ Ἰὼβ τοῦτο εἶπε μετὰ πᾶσαν τὴν ἀκοὴν αὐτοῦ: ἀκοὴν μὲν ὠτὸς ἤκουόν σου τὸ πρότερον, νυνὶ δὲ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακέν σε. Τοῦτο ἐστὶν ἡ γνῶσις ἣν ζητεῖ αὕτη ἡ μελέτη — οὐ μόνον ἀκοὴν διὰ τοῦ ὠτός, ἀλλὰ ὅρασιν.)

ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ

ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 1:7 Ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυριου, σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν· εὐσέβεια δὲ εἰς Θεὸν ἀρχὴ αἰσθήσεως, σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H1847 daath — γνῶσις

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ γνῶσις ἀρχὴν ἔχει, καὶ ἡ ἀρχὴ φόβος τοῦ Κυρίου ἐστίν. τὸ δαγαθ (H1847, γνῶσις) οὐχ εὑρίσκεται παρὰ τοῖς ὑπερηφάνοις· ἄρχεται γὰρ ὅπου ἄνθρωπός τις ταπεινοῦται καὶ φοβεῖται τὸν Θεόν. ὅστις δὲ οὐ βούλεται φοβεῖσθαι αὐτόν, οὐ δύναται παρ' αὐτοῦ μανθάνειν.)

1. ΖΗΤΕΙ ΑΥΤΗΝ, ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΖΕ ΑΥΤΗΝ

(Ἴδιαί μου σκέψεις — παρατήρησον τὴν τάξιν· βόησον περὶ αὐτῆς, ἆρον τὴν φωνήν σου, καὶ ΤΟΤΕ εὑρήσεις. Ἡ λέξις ἡ μεταφρασθεῖσα γνῶσις ἐν Παροιμίαις 2:3 ἐστὶ biynah (H998, σύνεσις)· ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ ἐν Παροιμίαις 2:5 ἐστὶ daath (H1847, γνῶσις). Βόησον περὶ συνέσεως, καὶ ὁ

2. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΣΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ — ΤΟ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΚΑΙ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι φρένες — ἰδοὺ τὸ τέλος εἰς ὃ πᾶσα γνῶσις τείνει. Τὸ γινώσκειν (G1097, γινώσκω) οὔκ ἐστι τὸ περὶ αὐτοῦ εἰδέναι, ἀλλὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν. Ἡ αἰώνιος ζωὴ οὐκ ἐν τῷ γεγραμμένῳ γράμματι κεῖται, ἀλλ᾽ ἐν τῷ γινώσκειν πρόσωπόν τι — τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ Ἰησοῦν Χριστόν, ὃν ἀπέστειλεν.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — ὁ αὐτὸς Θεὸς ὁ κελεύσας φῶς ἐκ σκότους λάμψαι ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. Καὶ τί δείκνυσι τὸ φῶς ἐκεῖνο; Πρόσωπον. Ἡ γνῶσις τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ πρόσωπον ἔχει, καὶ τοῦτό ἐστι τὸ πρόσωπον Ἰησοῦ Χριστοῦ. Πᾶσα ἀληθὴς γνῶσις τελευτᾷ εἰς τὸ βλέπειν εἰς αὐτόν.)

3. Η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΑΠΟΛΛΥΣΙ

1. ΩΣΗΕ. Αʹ 4:6 Ὡμοιώθη ὁ λαός μου, ὡς οὐκ ἔχων γνῶσιν· ὅτι σὺ ἐπίγνωσιν ἀπώσω, κᾀγὼ ἀπώσομαί σε, τοῦμὴ ἱερατεύειν μοι· καὶ ἐπελάθου νόμον Θεοῦ σου, κᾀγὼ ἐπιλήσομαι τέκνων σου.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H1847 daath — γνῶσις

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις — Ὡσηὲ καὶ Παῦλος τὴν αὐτὴν μαρτυρίαν διδόασιν, ὁ μὲν τῷ Ἰσραήλ, ὁ δὲ περὶ τῶν ἐθνῶν. Ἐὰν ἐκβάλῃς τὸν Θεὸν ἐκ τῆς ἐπιγνώσεώς σου, καὶ αὐτὸς ὁ νοῦς παραδίδοται. ἐπίγνωσις (G1922, ἐπιγινώσκειν) — οὐκ ἠθέλησαν ἐπιγνῶναι τὸν Θεόν, καὶ ὁ Θεὸς αὐτοὺς παρέδωκεν.)

4. Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ — ΓΝΩΣΙΣ ΦΥΣΙΟΥΣΑ

(Αἱ ἐμαὶ διάνοιαι — ἡ λέξις ἐνθάδε ἐπιστήμη ἐστὶ γνῶσις (G1108, γνῶσις) — γνῶσις τις λεγομένη ἥτις ψευδής ἐστι. Ἔστι γάρ τις μάθησις ἥτις οὐδέποτε εἰς τὴν ἀλήθειαν καταντᾷ, καὶ γνῶσις ἥτις τῇ ἀληθείᾳ οὐδαμῶς γνῶσίς ἐστι. Φύλαξον τὸ παρατεθέν σοι, καὶ πάντα δοκιμάζετε.)

5. Η ΕΛΠΙΣ — Η ΓΗ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

1. ΗΣΑΙΑΣ 11:9 καὶ οὐ μὴ κακοποιήσουσιν, οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου· ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσας.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H1844 deah — γνῶσις

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ γνῶσις ἣν οἱ ἄνθρωποι νῦν ἀπωθοῦνται μέλλει ποτὲ πληρώσειν πᾶσαν τὴν γῆν. Ὃ ἤρξατο ἐν ὀλίγοις τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν καλύψει πᾶσαν χώραν. Ὁ Θεὸς οὐκ ἐάσει τὴν γῆν αὐτοῦ ἐν ἀγνωσίᾳ.)

ΣΤΟΜΑ ΔΥΟ

ΗΣΑΙΑΣ 11:9 καὶ οὐ μὴ κακοποιήσουσιν, οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου· ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσας.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H1844 deah — γνῶσις

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι φροντίδες — θὲς τὰ τρία ἐφεξῆς. Ὁ Ἠσαΐας λέγει ὅτι ἡ γῆ πλησθήσεται τῆς ΓΝΩΣΕΩΣ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ· ὁ Ἀββακοὺμ λέγει τὴν γνῶσιν τῆς ΔΟΞΗΣ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ· καὶ αὐτὸς ὁ ΚΥΡΙΟΣ ὤμοσε τῷ Μωϋσεῖ ὅτι ἡ γῆ πλησθήσεται τῆς ΔΟΞΗΣ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ. Ἡ γνῶσις καὶ ἡ δόξα συνάπτονται ἐν μιᾷ ἐπαγγελί�ᾳ· τὸ γινώσκειν αὐτὸν ἐστὶ τὸ ἰδεῖν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ πᾶσα ἡ γῆ ὄψεται αὐτήν.)

Η ΣΚΙΑ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΩΣΙΣ

3. ΩΣΗΕ. Αʹ 6:3 καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα· διώξωμεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον· ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτὸν, καὶ ἥξει ὡς ὑετὸς ἡμῖν πρώϊμος καὶ ὄψιμος γῇ.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω

ΤΕΛΟΣ

(Αἱ ἐμαὶ γνῶμαι — αὕτη ἐστὶν ἡ συντέλεια τοῦ παντὸς πράγματος. Ἡ γνῶσις ὡς ἄργυρος ἐκζητητέα ἐστί, καὶ ἄρχεται ἐν τῷ φόβῳ τοῦ ΚΥΡΙΟΥ. Οἱ ἀθετοῦντες αὐτὴν ἀπόλλυνται· οἱ κατέχοντες αὐτὴν ἄνευ ἀγάπης φυσιοῦνται· καὶ οἱ μανθάνοντες ἄνευ ἐπιγνώσεως οὐδέποτε εἰς τὴν ἀλήθειαν καταντῶσιν. Ἀλλὰ τὸ τέλος τοῦ παντὸς οὐκ ἔστι βιβλία πολλά — ἀλλὰ πρόσωπόν ἐστι, καὶ ἄνθρωπος, καὶ ζωὴ αἰώνιος· τὸ γινώσκειν τὸν Θεόν, καὶ Ἰησοῦν Χριστόν, ὃν ἀπέστειλεν. Αὐξάνετε ἐν τῇ γνώσει ταύτῃ, καὶ ἔρχεται ἡμέρα ἐν ᾗ πᾶσα ἡ γῆ πλησθήσεται αὐτῆς.)

ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ

ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ

Πῶς ἡ καινὴ διαθήκη τοῦτο ἑρμηνεύει· ἡ ἐπαγγελία λέγει, πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν (Ἱερεμίας 31:34), καὶ ὁ λόγος πάλιν λέγεται ἐν Χριστῷ (Πρὸς Ἑβραίους 8:11)· σκιὰ ἀπαντηθεῖσα ὑπὸ τῆς ἐκπληρώσεως αὐτῆς, ἑτοίμη πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῆς μελέτην.

Πῶς αἱ λέξεις σημασίαν ἔχουσιν· ἡ λέξις ἐπιστήμη ἐν τῇ Α΄ πρὸς Τιμόθεον 6:20 ἐστὶ γνῶσις (G1108, γνῶσις), καὶ ἡ λέξις γνῶσις ἐν Παροιμίαις 2:3 ἐστὶ Βινά (H998, σύνεσις)· σημείωσαι ποία λέξις ἐν ποίῳ τόπῳ κεῖται, καὶ διὰ τί.

Πῶς δεῖ τὴν καρδίαν πρὸς τοῦτο ἐπιδοῦναι: ἡ γνῶσις ἵσταται ἐν τῇ κλίμακι τῆς Βʹ Πέτρου αʹ 5-7 — ἐν δὲ τῇ ἀρετῇ πρόσθες τὴν γνῶσιν, ἐν δὲ τῇ γνώσει τὴν ἐγκράτειαν — πᾶς βαθμὸς τῆς κλίμακος ἐκείνης ἐπὶ τούτῳ ἐπερείδεται.

Τί λέγει ἡ Γραφὴ περὶ γνώσεως; — Μέρος Β' · Χωρία τῆς KJV μετὰ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Strong

ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:

Η ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΣ ΗΔΗ ΤΕΘΕΙΣΑ — ΓΝΩΣΙΣ

ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ

1. ΖΗΤΕΙ ΑΥΤΗΝ, ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΖΕ ΑΥΤΗΝ

2. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΣΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ — ΤΟ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΚΑΙ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ

3. Η ΕΛΛΕΙΨΙΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΑΠΟΛΛΥΣΙ

4. Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΙΣ — ΓΝΩΣΙΣ ΦΥΣΙΟΥΣΑ

5. Η ΕΛΠΙΣ — Η ΓΗ ΠΕΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΣΤΟΜΑ ΔΥΟ

Η ΣΚΙΑ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΩΣΙΣ

ΤΕΛΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ

ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ

Εὖ γε — πρόσεχε ἔτι.

SOURCES & CREDITS