Τί Λέγει ἡ Γραφὴ περὶ Σοφίας; — Τὸ Θεμέλιον · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν Ἀριθμῶν τοῦ Strong

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ σοφία ἄρχεσθαι δεῖ ἀπὸ τοῦ φόβου τοῦ Κυρίου· οὐδεμία ἄλλη θύρα ἐστίν. Καὶ σκόπει ποῦ ἡ ἀγαθὴ σύνεσις εὑρίσκεται· παρὰ τοῖς ΠΟΙΟΥΣΙ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. Σύνεσις ἀγαθὴ ἐστὶν εὐπραγία ἀγαθή, καὶ γίνεται διὰ τοῦ ποιεῖν, οὐ διὰ τοῦ ἀκούειν μόνον.)

(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις — ὁ φόβος τοῦ Κυρίου ἄρχεται ἀπὸ Πνεύματος. Ἐνθάδε ὀνομάζεται μεταξὺ τῶν τοῦ Πνεύματος τοῦ Κυρίου, καὶ ἀναπαύεται οὗ ἐκεῖνος ἀναπαύεται.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ταχεῖα κατανόησις· ἡ λέξις ἐστὶ ruwach (H7306, ὀσφραίνεσθαι). Ὥσπερ ὀσμὴ γνωρίμη ταχεῖαν ἀναγνώρισιν φέρει, οὕτως ὁ φόβος τοῦ Κυρίου ταχὺν ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον· γινώσκει γὰρ τὸ πρᾶγμα πρὶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ τὰ ὦτα τελειώσωσιν αὐτό, καὶ οὐ κρίνει κατὰ τὸ ὁρώμενον τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ σώφρων σοφία ἐστὶ τουσιγιά (H8454, sound wisdom) — σοφία ἑδραία ἑστῶσα, σοφία ἡ εἰς εὐόδωσιν ἄγουσα. Ταύτην θησαυρίζει τοῖς δικαίοις, ὥσπερ τις ἄνθρωπος θησαυρὸν θησαυρίζει· καὶ αὐτὸς ὑπάρχει ἀσπὶς τῶν ἐν ἀκεραιότητι πορευομένων.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — πότε; Ὅταν δέξῃ τοὺς λόγους αὐτοῦ, ὅταν κλίνῃς τὸ οὖς σου πρὸς αὐτούς, καὶ ἐπικαλέσῃ τὴν σύνεσιν, καὶ ζητήσῃς αὐτὴν καθὼς ζητοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τὸ ἀργύριον. Τότε — οὐ πρότερον — συνήσεις τὸν φόβον Κυρίου, καὶ εὑρήσεις τὴν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ. Οὐ δύνασαι προσθεῖναι γνῶσιν τῇ πίστει σου, ἕως ἂν συνῇς τὸν φόβον Κυρίου· καὶ ἡ σοφία αὕτη ἀπόκειται τοῖς δικαίοις.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — τὸ οἰκτείρειν ἐστὶ racham (H7355, τὸ σπλαγχνίζεσθαι)· τὸ φιλεῖν ἁπαλῶς, ὃν τρόπον πατὴρ φιλεῖ τὸ ἴδιον τέκνον. Τοῦτο τὸ μέρος ἐστὶ τῶν φοβουμένων αὐτόν — οὐ φόβος δεινός, ἀλλὰ ἀγάπη πατρικὴ καὶ ἁπαλή.)

(Αἱ ἐμαὶ γνῶμαι — πρῶτον μισεῖν αὐτό, ἔπειτα ἀποστρέφεσθαι ἀπ᾽ αὐτοῦ. Τὸ φοβεῖσθαι τὸν Κύριον ἐστὶ τὸ μισεῖν ἃ αὐτὸς μισεῖ· καὶ ὅστις μισεῖ τὸ κακόν, οὐ στήσεται ἐγγὺς αὐτοῦ ἐπὶ πολύν χρόνον.)

(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις — ἡ παλαιὰ γλῶσσα λέγει yirah (H3374, φόβος)· ἡ νέα γλῶσσα λέγει φόβος (G5401, phobos). Ἡ γλῶσσα μετεβλήθη, ἀλλὰ ὁ φόβος οὐκ ἀπῆλθεν. Θὲς τὸν φόβον σου ἐπὶ τὸν ὀρθόν· μὴ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον, ὃς δύναται μόνον τὸ σῶμα ἀποκτεῖναι — ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸν δυνάμενον καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα ἀπολέσαι. Πλὴν μνήσθητι τίς ἐστιν· Σωτήρ, καὶ σῴζει τελείως.)

(Οἱ ἐμοὶ ἴδιοι λογισμοί — τὸ περιπατεῖν ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου πληθυσμὸν φέρει. Καὶ ἴδε τίνι συνοδεύει· ὁ φόβος τοῦ Κυρίου καὶ ἡ παράκλησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁμοῦ περιπατοῦσιν. Οὔκ εἰσιν ἀλλήλοις ἀντικείμενα· αἱ ἐκκλησίαι ἄμφω εἶχον, καὶ ἐπληθύνοντο.)

(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — ἡ ἁγιωσύνη τελειοῦται ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ. Ὁ μολυσμὸς ἐνθάδε ἐστὶ μολυσμός (G3436, μολυσμός) — χρῖσμα οἷον πηλὸς ἐπὶ ἱματίου· καὶ ἐπάγει καὶ τὴν σάρκα καὶ τὸ πνεῦμα. Ὁ καθαρισμὸς ἡμέτερόν ἐστιν ἔργον ποιεῖν — καθαρίσωμεν ἑαυτούς — καὶ ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ ἡ ἁγιωσύνη εἰς τὸ τέλειον αὑτῆς πλήρωμα ἄγεται.)

(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις — τὸ τρέμειν ἐστὶ τρόμος (G5156, τρόμος)· φρίκη τις σὺν φόβῳ συνοῦσα. Τὴν σωτηρίαν τὴν σὴν αὐτὸς μεταχειρίζῃ· μετὰ φόβου καὶ τρόμου αὐτὴν μεταχείριζε.)

(Οἱ ἴδιοι λογισμοί μου — νῦν συναγάγω ἅπαν τὸ πρᾶγμα. Ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου. Κύριος δίδωσι σοφίαν· αὐτὸς θησαυρίζει αὐτὴν τοῖς δικαίοις· καὶ ὃς ἂν ἐκζητήσῃ αὐτὴν ὡς ἀργύριον, συνήσει τὸν φόβον Κυρίου, καὶ εὑρήσει τὴν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ. Ὁ φόβος οὗτος ἐστὶ τὸ μισεῖν τὸ κακόν. Ὁ φόβος οὗτος ὁδηγεῖ εἰς ζωήν. Αἱ ἐκκλησίαι αἱ περιπατοῦσαι ἐν αὐτῷ πληθύνονται, καὶ ἡ ἁγιωσύνη τελειοῦται ἐν αὐτῷ. Καὶ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν, τὸ ἔλεος Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. Ὁ φόβος Κυρίου οὐκ ἔστι θύρα σκοτεινή· ἀλλὰ θύρα ἐστὶν εἰς τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Ἐκεῖθεν ἄρξαι.