کتاب‌مقدس درباره‌ی معرفت چه می‌گوید؟ — بنیاد · آیات کتاب‌مقدس کینگ جیمز با شماره‌های استرانگ

به راه شخص حکیم گوش فرا ده: او دانش را ذخیره می‌کند. آن را در ذهن و در دل خود گرد می‌آورد، همان‌گونه که مردی کالاها را در خانه‌اش ذخیره می‌کند، و این دانش او را در روز سختی حفظ می‌کند. کلمهٔ عبری کهن برای آن داعث (H1847, knowledge) است — دانستنی که نگاه داشته می‌شود، نه دانستنی که از دست می‌رود. اما نادان چیزی را نگاه نمی‌دارد، و دهان خودش او را به نابودی نزدیک می‌کند. و گوش فرا ده به آنچه بر سر یک قوم کامل می‌آید هنگامی که از دانستن سر باز می‌زنند: به اسارت می‌روند و هلاک می‌شوند — نه از فقدان غیرت، بلکه از فقدان دانستن. هر که دانش را دور می‌کند، خود دور می‌شود. با این حال، خدا اسیر را بدون کمک رها نکرده است. مسیح آمد تا اسیر را آزاد کند، تا بینایی را به کوران بازگرداند، و تا مردم را با حقیقت به سوی توبه هدایت کند. و این دانش چگونه فرا می‌رسد؟ نه یکباره. مانند تغذیهٔ کودک می‌آید: نخست شیر، سپس غذای جامد؛ اندکی در اینجا، اندکی در آنجا، خطی بر روی خط دیگر نهاده می‌شود. و تنها به فروتنان می‌رسد. کسی که از حکمت خویش پر است، جایی برای آموزش دیدن از خدا ندارد؛ زیرا هیچ‌کس هرگز چیزی به خداوند نیاموخته است. پس افکار خود را کنار بگذار و افکار او را برگیر. هدف همهٔ اینها حکیم بودن در این جهان نیست: بلکه شناختن خود خدا و رشد کردن در آن شناخت در تمامی روزهای عمرت است. آن را جستجو کن.