พระคัมภีร์กล่าวถึงความเพียรอย่างไร? — ภาคที่ 2 · พระคัมภีร์ฉบับ KJV พร้อมเลขสตรอง

ผู้เชื่อทุกคนถามคำถามนี้ว่า ข้าพเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าพเจ้าจะยืนอยู่ได้ในวันสุดท้าย คำตอบของพระเจ้ามิใช่ความรู้สึก และมิได้ถูกทิ้งไว้ในความสงสัย พระเจ้าทรงมอบคำตอบไว้ในมือของมนุษย์เอง และพระองค์ทรงเรียกสิ่งนั้นว่าความเพียร มิใช่เพียงแรงงานของร่างกายเท่านั้น และมิใช่จิตใจที่ล่องลอย แต่เป็นหัวใจทั้งดวงที่มุ่งมั่นในสิ่งเดียว เพิ่มพระคุณเข้ากับพระคุณ ไม่มีพระสัญญาใดในพระคัมภีร์ที่ประทานแก่คนเกียจคร้าน คนเกียจคร้านกล่าวว่าหนทางนั้นยาก แล้วเขาก็นอนลง แต่คนที่มีความเพียรลุกขึ้นแต่เช้า เขาแสวงหา เขารักษาไว้ เขาลงแรง เขาศึกษาค้นคว้า ในภาษาโบราณ คนที่มีความเพียรกับทองคำเนื้อดีถูกเรียกด้วยคำเดียวกัน เพราะทองคำนั้นมิได้พบวางอยู่บนทาง แต่ต้องขุดหามัน สิ่งที่ท่านไม่ยอมขุดหา ท่านยังไม่ปรารถนามันจริง สิ่งที่ท่านขุดหาทุกวัน พระเจ้าจะทรงกระทำให้แน่นอนแก่ท่าน พระองค์ทรงเรียกพระองค์เองว่าเป็นผู้ประทานบำเหน็จ นั่นคือพระนามที่พระองค์ทรงตั้งให้แก่พระองค์เอง และพระองค์ทรงผูกมัดพระองค์เองไว้กับผู้มีความเพียรว่า จงกระทำสิ่งเหล่านี้ แล้วท่านจะไม่สะดุดล้มเลย จงกระทำสิ่งเหล่านี้ แล้วประตูจะเปิดกว้าง นั่นคือพระเจ้าที่บทเรียนนี้วางไว้ต่อหน้าท่าน จงค้นคว้าให้ถ่องแท้

ความขยันหมั่นเพียร (SPOUDE) = ความรวดเร็ว + ความจริงจัง + ความกระตือรือร้น — ซึ่งตรงกันข้ามกับคนเกียจคร้านและคนขี้เกียจ (2 เปโตร 1:5; สุภาษิต 12:24; สุภาษิต 6:6-11)

คนเกียจคร้านจะต้องถูกเกณฑ์แรงงาน + ทุ่งนาของเขาเต็มไปด้วยหนาม (Proverbs 12:24; Proverbs 24:30-34).

พระองค์ทรงเป็นผู้ประทานบำเหน็จแก่ผู้ที่แสวงหาพระองค์อย่างขยันหมั่นเพียร (ฮีบรู 11:6)

จงสำแดงความเพียรพยายามอย่างเดียวกันนั้นจนถึงที่สุด เพื่อจะได้ความไว้ใจเต็มที่ในความหวังนั้น (ฮีบรู 6:11-12)

› จงเพียรพยายามเพื่อท่านจะได้รับการทรงเห็นว่าไม่มีตำหนิและอยู่ในสันติสุขต่อพระองค์ (2 เปโตร 3:14)

จงอุตส่าห์ให้ยิ่งขึ้น เพื่อจะได้เอาความดีเพิ่มเข้ากับความเชื่อของท่าน --> ไม่เกียจคร้านหรือไร้ผล (2 เปโตร 1:5-8)

> จงเพียรพยายามที่จะให้การทรงเรียกและการทรงเลือกท่านมั่นคง --> ท่านจะไม่สะดุดล้มเลย (2 เปโตร 1:10)

ภาคที่ 2 นี้ยืนยันความจริงเดียวกันจากกลุ่มพยานชุดใหม่

ลองนึกถึงเงาที่ทอดอยู่บนพื้นดิน ท่านสามารถมองเห็นรูปร่างของมันได้ แต่รูปร่างเพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกท่านได้ว่าอะไรเป็นผู้ทอดเงานั้น — มันอาจเป็นสิ่งหนึ่ง หรืออาจเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่มีขนาดใกล้เคียงกัน และตราบใดที่ท่านมองเห็นแต่เพียงเงา ท่านก็ได้แต่เดาเท่านั้น เงายังคงเป็นปริศนาอยู่จนกว่าความสว่างแท้จะสำแดงให้ท่านเห็นสิ่งของนั้นเอง แล้วท่านจึงมองย้อนกลับไปที่เงาและเห็นว่ามันคือรูปร่างของสิ่งนั้นมาตลอด นั่นคือสิ่งที่ภาพเงาแห่งพันธสัญญาเดิมเป็นอยู่ ภาพเหล่านั้นเป็นเงาแท้ ซึ่งมีรูปทรงแท้จริงจากกายแท้จริง — "เป็นเพียงเงาของสิ่งที่จะมีมาภายหลัง แต่กายนั้นเป็นของพระคริสต์" (โคโลสี 2:17) แต่เงานั้น "ไม่ใช่ภาพแท้" (ฮีบรู 10:1) ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดสามารถอ่านความจริงทั้งหมดได้จากเงาแต่เพียงอย่างเดียว เมื่อพระคริสต์เสด็จมา ความสว่างนั้นได้สำแดงกายนั้นให้ปรากฏ — และบัดนี้เรามองย้อนกลับไปที่เงาและเห็นว่ามันมีรูปทรงของผู้ใดมาตลอด