พระคัมภีร์กล่าวว่าอย่างไรเกี่ยวกับความเมตตา? — ตอนที่ 2 · พระคัมภีร์ KJV พร้อมเลขสตรอง

ฟังนี้ให้ดี ทุกพระเจ้าที่มนุษย์สร้างขึ้นมานั้นต้องได้รับการเยินยอ ต้องได้รับการถวายเครื่องบูชา และต้องได้รับการเอาอกเอาใจ แต่เมื่อพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ยืนอยู่บนภูเขาและตรัสบอกพระนามของพระองค์แก่เรา พระองค์ไม่ได้เริ่มต้นด้วยเสียงฟ้าร้อง พระองค์ไม่ได้เริ่มต้นด้วยการขู่เข็ญ พระองค์ทรงเรียกพระองค์เองว่าผู้เมตตากรุณาก่อนสิ่งอื่นใดทั้งสิ้น แล้วพระองค์ตรัสสิ่งหนึ่งที่ยากจะเชื่อ นั่นคือ ความเมตตาไม่ใช่เพียงสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ แต่เป็นสิ่งที่พระองค์ทรงปีติยินดีในนั้น เป็นความชื่นชมยินดีของพระองค์ — เหมือนความชื่นชมยินดีของบิดาเมื่อบุตรของตนวิ่งกลับบ้านมา ความเมตตาของพระองค์ไม่ใช่เสบียงเก่าที่กำลังจะหมดลง แต่มันถูกจัดเตรียมขึ้นใหม่ทุกเช้า ก่อนที่ท่านจะตื่นขึ้นเสียอีก เพราะมันหลั่งไหลมาจากความสัตย์ซื่อที่ไม่มีวันล้มเหลว บัดนี้จงฟังว่าความเมตตานั้นหันมามองดูท่านอย่างไร พระเจ้าผู้ทรงปีติยินดีในความเมตตาทรงขอให้ท่านรักสิ่งเดียวกันที่พระองค์ทรงรัก — คือให้แสดงความเมตตาต่อพี่น้องของท่านเหมือนที่พระองค์ทรงแสดงต่อท่าน พระองค์ไม่ทรงกระหายของถวายของท่านในขณะที่ท่านซ่อนความผิดของท่านไว้ พระองค์พอพระทัยที่จะมีใจที่ซื่อสัตย์และแหลกสลายเพียงหนึ่งใจ มากกว่าเครื่องเผาบูชาเป็นพันๆ ครั้ง ดังนั้นคนบาปจะเข้ามาได้อย่างไร ไม่ใช่ด้วยการไต่ขึ้นไป ไม่ใช่ด้วยการทำงานเพื่อให้ได้มา แต่ด้วยการสารภาพ — ด้วยการยอมรับบาปนั้นแทนการปกปิดมันไว้ — เหมือนคนที่แหลกสลายผู้ยืนอยู่แต่ไกล ละอายเกินกว่าจะเงยหน้าขึ้น และได้แต่ทูลขอความเมตตาเท่านั้น คนนั้นกลับบ้านไปอย่างชอบธรรมต่อพระพักตร์พระเจ้า ในขณะที่คนเคร่งศาสนากลับบ้านไปมือเปล่า บัดนี้มีพระที่นั่งหนึ่งที่ท่านอาจเข้าไปใกล้ได้อย่างมั่นใจ — ไม่ใช่เพื่อถูกพิพากษา แต่เพื่อได้รับความช่วยเหลือ และความเมตตาที่ท่านพบที่นั่นไม่ใช่จับมือท่านแล้วเดินจากไป มันติดตามท่านไป ตลอดทุกถนน ผ่านทุกการล้มลง ตลอดทุกวันแห่งชีวิตของท่านมันติดตามท่านไป — ไปจนถึงบ้าน และบ้านนั้นคือพระนิเวศ

ภาคที่ 2 นี้ยืนยันความจริงเดียวกันจากกลุ่มพยานชุดใหม่