SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com
Τί λέγει ἡ Γραφὴ περὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ; — Τὸ Θεμέλιον · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν Ἀριθμῶν Στρὸγγ
THE FOUNDATION · THE ORIGINAL STUDY, SET IN THE ANCIENT ORDER
Τὸ Ἀγαθὸν καὶ τὸ Κακόν — Θεμελιώδης Βιβλικὴ Διδασκαλία
Οἶκος › Ἡ Στενὴ Ὁδός › The Fruitful Walk › Τί λέγει ἡ Γραφὴ περὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ; — Τὸ Θεμέλιον · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν Ἀριθμῶν Στρὸγγ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ
Δύο πράγματα ἵστανται πρὸ παντὸς ἀνθρώπου ὑπὸ τὸν οὐρανόν· ζωὴ καὶ ἀγαθὸν ἐπὶ τὸ ἕν μέρος, θάνατος καὶ κακὸν ἐπὶ τὸ ἕτερον. Θέλει ὁ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, ὅταν τελείως ἀνδρωθῶσιν, γυμνάσαι τὰς αἰσθήσεις αὐτῶν εἰς τὸ διακρίνειν τὰ δύο. Ἀτένισον ἀκριβῶς εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὸ κακόν, διότι ἡ Γραφὴ φανερῶς αὐτοὺς δείκνυσιν. Οἴδασιν πῶς πράττειν τὸ κακόν, γνῶσιν δὲ τοῦ πράττειν τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἔχουσιν. Βουλεύονται κακίαν ἐκ προθέσεως. Ἐθίζονται τοσοῦτον ὥστε γίνεται μέρος αὐτῶν, ὥσπερ τὸ ἴδιον δέρμα αὐτῶν. Τέλος δὲ οὐδὲ ὕπνον δύνανται λαβεῖν, εἰ μή τι κακὸν ἔπραξαν. Πόθεν ἤρξατο καρδία τοιαύτη; Ἐπάνελθε εἰς τὸν παράδεισον. Ἐκεῖ ἵστατο τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ ἐκεῖ ἵστατο τὸ ξύλον τῆς γνώσεως τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, καὶ μία ἐντολὴ σαφής. Ὁ ὄφις εἶπεν ὅτι θάνατος οὐκ ἐλεύσεται, καὶ ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἀνοιχθήσονται. Ἡ γυνὴ εἶδεν, ἔλαβεν, ἔφαγεν, καὶ ἔδωκεν· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἀμφοτέρων ὄντως ἀνεῴχθησαν. Ἀλλὰ ἡ γνῶσις ἐκείνη ἔδωκεν αὐτοῖς πλέον ἢ ἐδύναντο φέρειν. Ἤδεισαν τὸ ἀγαθόν, δύναμιν δὲ τοῦ πράττειν αὐτὸ οὐκ εἶχον. Ἤδεισαν τὸ κακόν, δύναμιν δὲ τοῦ ἀντιστῆναι αὐτῷ οὐκ εἶχον. Αἰσχύνη ἦλθεν, καὶ φόβος ἦλθεν, καὶ ἐκρύβησαν ἀπὸ αὐτῆς τῆς παρουσίας ἐνώπιον ἧς ἐπλάσθησαν στῆναι. Ἐντὸς ὀλίγων γενεῶν, πᾶσα βουλὴ πλασθεῖσα ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου ἦν κεκλιμένη πρὸς τὸ κακὸν πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ ἐλύπησεν τὸν Κύριον κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ. Ὅμως ὅτε ἡ κρίσις παρῆλθεν, εἷς ἀνὴρ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήριον, καὶ ὠσφράνθη Κύριος τῆς προσφορᾶς, καὶ ἐλάλησεν ἐπαγγελίαν ἐν τῇ καρδ
ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:
1. Τίνα ἐστὶ τὰ δύο τὰ πρὸ παντὸς ἀνθρώπου σήμερον κείμενα, καὶ ποίαν καρδίαν ποιεῖ τὸ κακόν;
2. Τί ἐποίησεν ἡ γνῶσις τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ ἐν τῷ ἀνδρὶ καὶ τῇ γυναικί, καὶ διὰ τί ἐκρύβησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου;
3. Ὅτε πᾶν διανόημα τῆς καρδίας τοῦ ἀνθρώπου ἦν πονηρὸν μόνον πάσας τὰς ἡμέρας, τί ἀπεκρίθη πρὸς τὸ πονηρόν, καὶ τίς ἀναπαύσεται ἀπὸ φόβου κακοῦ;
ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
Hebrews 5:14 Μετάδος↗ ↗ read this in your Bible ΣΤΕΡΕΑ ΤΡΟΦΗ = ΤΩΝ ΤΕΛΕΙΩΝ → ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΙΝ ΤΑ ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΓΕΓΥΜΝΑΣΜΕΝΑ ΕΧΟΝΤΩΝ ΠΡΟΣ ΔΙΑΚΡΙΣΙΝ ΚΑΛΟΥ ΤΕ ΚΑΙ ΚΑΚΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — αὕτη ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις ὅλης τῆς μελέτης· τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν ὁμοῦ ὀνομάζεται ἐν τῇ Γραφῇ. Οὐχ ὅτι δεῖ τὸν ἄνθρωπον γεύσασθαι τοῦ κακοῦ, ἀλλ᾽ ὅτι δεῖ τὰς αἰσθήσεις γεγυμνασμένας εἶναι πρὸς τὸ διακρίνειν αὐτὸ καὶ ἀπωθεῖσθαι. Ἡ μελέτη πρῶτον μὲν σκοπεῖ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς τὸ κακὸν ποιοῦντας, ἔπειτα δὲ τὸν κῆπον ἐν ᾧ ἡ γνῶσις εἰσῆλθεν, ἔπειτα δὲ τὸν θυσιαστήριον ἐν ᾧ τὸ κακὸν ἀπεκρίθη.)
1. ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ — ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΙ
1. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 30:15 Μετάδος↗ Ἰδοὺ δέδωκα πρὸ προσώπου σου σήμερον τὴν ζωὴν καὶ τὸν θάνατον, τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H2896 towb — ἀγαθός
ΤΕΘΕΙΚΑ ΠΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΟΝ: ΖΩΗ + ΑΓΑΘΟΝ → ΘΑΝΑΤΟΣ + ΚΑΚΟΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — τὸ κακόν, ra (H7451, κακόν), κεῖται ἀντικείμενον τῷ ἀγαθῷ, towb (H2896, ἀγαθόν), πολλάκις καὶ πολλάκις διὰ πάσης τῆς Γραφῆς. Τὰ δύο ταῦτα τίθεται τὸ ἓν παρὰ τὸ ἕτερον, ἵνα ὁ ἄνθρωπος μάθῃ διακρίνειν αὐτὰ ἀπ᾽ ἀλλήλων, καθὼς τὸ φῶς διεχωρίσθη ἀπὸ τοῦ σκότους.)
2. ΜΙΧΑΙΑΣ. Γʹ 3:1 Μετάδος↗ Καὶ ἐρεῖ, ἀκούσατε δὴ ταῦτα αἱ ἀρχαὶ οἴκου Ἰακὼβ, καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου Ἰσραήλ· οὐχ ὑμῖν ἐστι τοῦ γνῶναι τὸ κρίμα; (2) μισοῦντες τὰ καλὰ, καὶ ζητοῦντες τὰ πονηρὰ, ἁρπάζοντες τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπʼ αὐτῶν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστέων αὐτῶν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H2896 towb — ἀγαθός · ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω
ΟΥΧΙ ΥΜΩΝ ΕΣΤΙ ΤΟ ΓΝΩΝΑΙ ΤΟ ΚΡΙΜΑ; → ΟΙ ΜΙΣΟΥΝΤΕΣ ΤΟ ΑΓΑΘΟΝ, ΚΑΙ ΑΓΑΠΩΝΤΕΣ ΤΟ ΚΑΚΟΝ.
3. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 1:24 Μετάδος↗ Ἐπειδὴ ἐκάλουνμ, καὶ οὐχ ὑπηκούσατε· καὶ ἐξέτεινον λόγους, καὶ οὐ προσείχετε· (25) ἀλλὰ ἀκύρους ἐποιεῖτε ἐμὰς βουλὰς, τοῖς δὲ ἐμοῖς ἐλέγχοις ἠπειθήσατε· (26) Τοιγαροῦν κᾀγὼ τῇ ὑμετέρᾳ ἀπωλείᾳ ἐπιγελάσομαι, καταχαροῦμαι δὲ ἡνίκα ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος· (27) Καὶ ὡς ἂν ἀφίκηται ὑμῖν ἄφνω θόρυβος, ἡ δὲ καταστροφὴ ὁμοίως καταιγίδι παρῇ, καὶ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν θλίψις καὶ πολιορκία, ἢ ὅταν ἔρχηται ὑμῖν ὄλεθρος. (28) Ἔσται γὰρ ὅταν ἐπικαλέσησθέ με, ἐγὼ δὲ οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν· ζητήσουσί με κακοὶ, καὶ οὐχ εὑρήσουσιν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H6695 tsuqah — ἀνάγκη · ⚑ H6869 tsarah — θλῖψις
ΕΚΑΛΟΥΝ, ΚΑΙ ΑΠΗΝΗΘΗΣΑΤΕ → ΤΟΤΕ ΚΑΛΕΣΟΥΣΙΝ, ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΠΑΚΟΥΣΟΜΑΙ.
(Τὰ ἐμὰ ἴδια νοήματα — ἡ θλῖψις, tsarah (H6869, distress), ἔρχεται ἐκ ῥίζης σημαινούσης τὸ στενόν· ὁ στενός, ἀποκεκλεισμένος τόπος ψυχῆς πολιορκουμένης. Ἡ ὀδύνη, tsuqah (H6695, anguish), ἐστὶν ἡ πίεσις τῆς πολιορκίας ταύτης. Εἰς τοῦτο τὸ στενὸν σκότος ὁ Κύριος φέρει τὸ φῶς τῆς σωτηρίας αὐτοῦ, ἐάν τις ἐθέλῃ ἀκούειν.)
4. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 1:29 Μετάδος↗ Ἐμίσησαν γὰρ σοφίαν, τὸν δὲ λόγον τοῦ Κυρίου οὐ προείλαντο (30) οὐδὲ ἤθελον ἐμαῖς προσέχειν βουλαῖς, ἐμυκτήριζον δὲ ἐμοὺς ἐλέγχους· (31) Τοιγαροῦν ἔδονται τῆς ἑαυτῶν ὁδοῦ τοὺς καρποὺς, καὶ τῆς ἐαυτῶν ἀσεβείας πλησθήσονται. (32) Ἀνθʼ ὧν γὰρ ἠδίκουν νηπίους, φονευθήσονται, καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ. (33) Ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπʼ ἐλπίδι, καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H8085 shama · ⚑ H1847 daath — γνῶσις
ΕΜΙΣΗΣΑΝ ΓΝΩΣΙΝ + ΟΥΚ ΕΞΕΛΕΞΑΝΤΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ → Ο ΔΕ ΥΠΑΚΟΥΩΝ ΗΣΥΧΑΣΕΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟΥ ΚΑΚΟΥ.
5. ΗΣΑΙΑΣ 5:20 Μετάδος↗ Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν, καὶ τὸ καλὸν πονηρὸν· οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς, καὶ τὸ φῶς σκότος· οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ, καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H2896 towb — ἀγαθός · ⚑ H7451 ra — πονηρός
ΟΥΑΙ = ΤΟ ΠΟΝΗΡΟΝ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΝ ΚΑΛΟΝ + ΤΟ ΚΑΛΟΝ ΠΟΝΗΡΟΝ → ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΙΘΕΜΕΝΟΝ ΦΩΣ.
2. ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΟΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ ΠΟΙΟΥΝΤΕΣ — ΤΕΣΣΑΡΑ ΣΗΜΕΙΑ, ΚΑΙ Η ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ
1. ΙΕΡΕΜΙΑΣ 4:22 Μετάδος↗ Διότι οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ μου ἐμὲ οὐκ ᾔδεισαν· υἱοὶ ἄφρονές εἰσι καὶ οὐ συνετοὶ, σοφοί εἰσι τοῦ κακοποιῆσαι, τὸ δὲ καλῶς ποιῆσαι οὐκ ἐπέγνωσαν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω
ΣΟΦΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΑΙ + ΤΟ ΔΕ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΗΣΑΙ ΟΥΚ ΕΠΕΓΝΩΣΑΝ = ΕΜΕ ΟΥΚ ΗΙΔΕΙΣΑΝ.
2. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 24:8 Μετάδος↗ ἀλλὰ λογίζονται ἐν συνεδρίοις· ἀπαιδεύτοις συναντᾷ θάνατος ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H2803 chashab
Ο ΒΟΥΛΕΥΟΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΕΙΝ ΚΑΚΑ = ἀνὴρ κακοῦργος.
3. ΙΕΡΕΜΙΑΣ 13:23 Μετάδος↗ Εἰ ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ, καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς, καὶ ὑμεῖς δυνήσεσθε εὐποιῆσαι μεμαθηκότες τὰ κακά. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3928 limmud — συνήθης
ΜΕΜΑΘΗΚΟΤΕΣ ΤΑ ΚΑΚΑ = ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΑΙΘΙΟΠΟΣ + ΤΑ ΠΟΙΚΙΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΔΑΛΕΩΣ, ΜΗ ΑΛΛΑΓΕΝΤΑ.
4. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 4:14 Μετάδος↗ Ὁδοὺς ἀσεβῶν μὴ ἐπέλθῃς, μηδὲ ζηλώσῃς ὁδοὺς παρανόμων. (15) Ἐν ᾧ ἂν τόπῳ στρατοπεδεύσωσι, μὴ ἐπέλθῃς ἐκεὶ, ἔκκλινον δὲ ἀπʼ αὐτῶν καὶ παράλλαξον. (16) Οὐ γὰρ μὴ ὑπνώσωσιν, ἐὰν μὴ κακοποιήσωσιν· ἀφῄρηται ὁ ὕπνος αὐτῶν, καὶ οὐ κοιμῶνται. (17) Οἵδε γὰρ σιτοῦνται σῖτα ἀσεβείας, οἴνῳ δὲ παρανόμῳ μεθύσκονται. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός
ΜΗ ΕΙΣΕΛΘΗΣ + ΕΚΚΛΙΝΟΝ ΑΠ' ΑΥΤΗΣ → ΟΥ ΓΑΡ ΜΗ ΥΠΝΩΣΩΣΙΝ, ΕΑΝ ΜΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΩΣΙΝ.
5. ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 4:18 Μετάδος↗ Αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν δικαίων ὁμοίως φωτὶ λάμπουσι, προπορεύονται καὶ φωτίζουσιν, ἕως κατορθώσῃ ἡ ἡμέρα. (19) Αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν ἀσεβῶν σκοτειναὶ, οὐκ οἴδασι πῶς προσκόπτουσιν. Ἡ ὁδὸς τῶν δικαίων = φῶς λάμπον, μᾶλλον καὶ μᾶλλον ἕως τῆς τελείας ἡμέρας → ἡ ὁδὸς τῶν ἀσεβῶν = σκότος.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι γνῶμαι — ταῦτά ἐστι τὰ σημεῖα τῶν τὰ κακὰ ποιούντων. Στέρονται τῆς γνώσεως τοῦ ἀγαθὰ ποιεῖν. Βουλεύονται τὴν βλάβην ἐκ προνοίας. Οὕτω δὲ ἐθίζονται αὐτῇ ὥστε γίγνεσθαι αὐτοῖς ὥσπερ τὸ ἴδιον δέρμα. Τέλος δὲ οὐ δύνανται καθεύδειν εἰ μὴ κακόν τι πράξωσιν. Καὶ μέρος τοῦ ἃ οὔκ εἰσιν ἱκανοὶ συνιέναι τοῦτ᾽ ἔστιν· οὐχ ὁρῶσι, πρὶν ὀψέ γένηται, τὴν βλάβην ἣν τῇ ἑαυτῶν ψυχῇ ποιοῦσιν.)
3. Η ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ — ΓΕΝΕΣΙΣ: ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ, Η ΠΤΩΣΙΣ, ΚΑΙ Η ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΡΔΙΑ
1. ΓΕΝΕΣΙΣ 2:8 Μετάδος↗ Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε. (9) Καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν, καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν, καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H1847 daath — γνῶσις · ⚑ H2896 towb — ἀγαθός
ΠΑΝ ΞΥΛΟΝ ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν + ΤΟ ΞΥΛΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ + ΤΟ ΞΥΛΟΝ ΤΟΥ ΕΙΔΕΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΝ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις — πρόσεχε τοῖς δένδροις. Πᾶν δένδρον καλὸν ἦν εἰς βρῶσιν. Ἔπειτα τὸ δένδρον τῆς ΖΩΗΣ ἰδίᾳ ἵστατο. Καὶ τὸ δένδρον τῆς ΓΝΩΣΕΩΣ τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ ἰδίᾳ ἵστατο καὶ αὐτό. Δύο δένδρα ἐν μέσῳ ἵστατο, καὶ ἓν μόνον ἀπηγορευμένον ἦν.)
2. ΓΕΝΕΣΙΣ 2:15 Μετάδος↗ Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΑΒΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ + ΕΘΕΤΟ ΑΥΤΟΝ ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΔΕΙΣΩ → ΕΡΓΑΖΕΣΘΑΙ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΦΥΛΑΣΣΕΙΝ.
3. ΓΕΝΕΣΙΣ 2:16 Μετάδος↗ Καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ, λέγων, ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ. (17) Ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν, οὐ φάγεσθε ἀπʼ αὐτοῦ· ᾗ δʼ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπʼ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H2896 towb — ἀγαθός · ⚑ H1847 daath — γνῶσις
ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΣ ΞΥΛΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΔΕΙΣΩ ΒΡΩΣΕΙ ΦΑΓΗ → ΑΠΟ ΔΕ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΤΟΥ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΝ ΟΥ ΦΑΓΕΣΘΕ ΑΠ᾿ ΑΥΤΟΥ → ΕΝ ΔΕ ΤΗ ΗΜΕΡΑ, Η ΑΝ ΦΑΓΗΤΕ ΑΠ᾿ ΑΥΤΟΥ, ΘΑΝΑΤΩ ΑΠΟΘΑΝΕΙΣΘΕ.
(Οἱ ἐμοὶ ἴδιοι λογισμοί — πολλὰ ἔδωκεν ὁ Κύριος· ἀπὸ παντὸς ξύλου ἐσθίειν ἐλευθέρως. Ἑνὸς μόνου ξύλου ἀπηγόρευσεν. Καὶ ἡ ἐντολὴ ἐδόθη τῷ ἀνδρί, διότι ἡ γυνὴ οὔπω ἐπεπλάσμη.)
4. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:1 Μετάδος↗ Ὁ δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός· καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικὶ, τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου; (2) Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει, ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα· (3) Ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπʼ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. (4) Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· (5) Ἤδει γὰρ ὁ Θεὸς, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπʼ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω
ΕΙΠΕΝ Ο ΘΕΟΣ → ΛΕΓΕΙ Ο ΟΦΙΣ· ΟΥ ΘΑΝΑΤῼ ΑΠΟΘΑΝΕΙΣΘΕ + ΕΣΕΣΘΕ ΩΣ ΘΕΟΙ, ΓΙΝΩΣΚΟΝΤΕΣ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΝ.
5. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:6 Μετάδος↗ Καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν, καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν, καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι· καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ, ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετʼ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον. (7) Καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν· καὶ ἔῤῥαψαν φύλλα συκῆς, καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω · ⚑ H2896 towb — ἀγαθός
ΕΙΔΕΝ + ΕΛΑΒΕ + ΕΦΑΓΕ + ΕΔΩΚΕ → ΔΙΗΝΟΙΧΘΗΣΑΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΤΩΝ ΔΥΟ, ΚΑΙ ΕΓΝΩΣΑΝ ΟΤΙ ΓΥΜΝΟΙ ΗΣΑΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — οὐδεμία αἰσχύνη πρὸ τούτου ἦν. Ἡ γνῶσις ἦλθε, καὶ τὸ πρῶτον ὃ ἔδειξεν αὐτοῖς ἦν ἡ ἑαυτῶν γύμνωσις. Γνῶσις καλοῦ καὶ κακοῦ, ἄνευ δυνάμεως κατὰ τοῦ κακοῦ, αἰσχύνην ἀποτελεῖ.)
6. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:8 Μετάδος↗ Καὶ ἤκουσαν τὴς φωνὴς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν· καὶ ἐκρύβησαν ὅ, τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H6440 panim — παρουσία · ⚑ H7307 ruach
ΗΚΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΦΩΝΗΝ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ → ΚΑΙ ΕΚΡΥΒΗΣΑΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι — ἡ παρουσία ἐστὶ πανίμ (H6440, παρουσία), τὸ πρόσωπον. Ἡ ἀπείθεια ἐποίησεν αὐτοὺς κρύπτεσθαι ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ προσώπου πρὸ οὗ ἐπεποίηντο στῆναι. Καὶ "ἡ αὔρα τῆς ἡμέρας" ἐστίν, ἐν τῇ Ἑβραϊκῇ, τὸ πνεῦμα τῆς ἡμέρας.)
7. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:9 Μετάδος↗ Καὶ ἐκάλεσεν Κύριος ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀδὰμ ποῦ εἶ; (10) Καὶ εἶπεν αὐτῷ· τὴς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ, καὶ ἐφοβήθην ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3372 yare — φοβούμενος
ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΣΟΥ ἬΚΟΥΣΑ + ἘΦΟΒΉΘΗΝ, ὍΤΙ ΓΥΜΝΌΣ ΕἸΜΙ → ΚΑῚ ἘΚΡΎΒΗΝ.
(Αἱ ἴδιαι μου διάνοιαι — φοβούμενος, yare (H3372, φοβούμενος): ὁ πρῶτος φόβος ἐν πάσῃ τῇ Γραφῇ ἀκολουθεῖ τῇ πρώτῃ ἀπειθείᾳ. Ὁ φόβος εἰσῆλθε μετὰ τῆς γνώσεως τοῦ κακοῦ.)
8. ΨΑΛΜΟΙ 55:4–55:5 (KJV 56:3-4) Μετάδος↗ Φοβηθήσονται, ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σοί. (4) Ἐν τῷ Θεῷ ἐπαινέσω τοὺς λόγους μου, ὅλην τὴν ἡμέραν ἐν τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H982 batach — πίστις · ⚑ H3372 yare — φοβούμενος
Φοβηθήσονται = ἐγὼ δὲ ἐλπιῶ ἐπὶ σοί → οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ.
9. ΨΑΛΜΟΙ 56:11 Μετάδος↗ Ὅτι ἐμεγαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου, καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3372 yare — φοβούμενος · ⚑ H982 batach — πίστις
ΠΕΠΟΙΘΗΣΙΣ ἘΠῸ ΤΩ ΘΕΩ = ΟΥ ΦΟΒΗΘΗΣΟΜΑΙ ΤΙ ΠΟΙΗΣΕΙ ΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
(Οἱ ἴδιοί μου λογισμοί — θέτω τοὺς δύο στίχους τούτου τοῦ ψαλμοῦ τὸν ἕνα παρὰ τὸν ἄλλον. Πρῶτον· «ἐν ᾗ ἡμέρᾳ φοβηθήσομαι, ἐγὼ ἐπὶ σοὶ ἐλπιῶ.» Ἔπειτα· «οὐ φοβηθήσομαι.» Ἡ πίστις ἵσταται μεταξὺ τῶν δύο — ἡ θέλησις τεταγμένη ὑπὲρ το
10. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:22 Μετάδος↗ Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ λάβῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ, καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. (23) Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήμφθη. (24) Καὶ ἐξέβαλεν τὸν Ἀδὰμ, καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς· καὶ ἔταξε τὰ χερουβὶμ· καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην, φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω
Ὁ ἄνθρωπος γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν → ἐξεβλήθη + ῥομφαία φλογίνη, τοῦ φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι — τι ἐν τῇ γνώσει τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ τῷ ἀνθρώπῳ πλέον ἔδωκεν ἢ ὅσον φέρειν ἐδύνατο. Ἡ γὰρ γνῶσις αὐτοῦ ὑπὲρ τὴν δύναμιν αὐτοῦ προῆλθεν. Ἠδύνατο μὲν νῦν τὸ καλὸν γινώσκειν, οὐ μὴν ποιεῖν αὐτό. Ἠδύνατο τὸ κακὸν γινώσκειν, οὐ μὴν ἀντιστῆναι αὐτῷ. Καὶ ἡ ῥομφαία ἐφύλαττε τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅπως μὴ φάγῃ καὶ ζήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα ἐν ταύτῃ τῇ διεφθαρμένῃ καταστάσει.)
11. ΓΕΝΕΣΙΣ 6:5 Μετάδος↗ Ἰδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας· (6) Καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς, ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H6087 atsab · ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H3336 yetser — φαντασία
ΠΑΣΑ ΠΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΥΤΟΥ = ΠΟΝΗΡΑ ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ → ΚΑΙ ΕΛΥΠΗΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ ΑΥΤΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι φρένες — ἡ φαντασία ἐστὶ yetser (H3336, φαντασία), τὸ πλασθέν· οἱ σκοποὶ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι αἱ πλασθεῖσαι ἐν τῇ καρδίᾳ. Ὁ Θεὸς εἶδε τὴν κακίαν, ἥτις ἐστὶ ὁ καρπὸς τῆς κακίας. Ἡ κακία ἔρχεται ἐκ τῶν πεπλασμένων σκοπῶν τῆς καρδίας. Καὶ διεπονήθη κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ. Καὶ νῦν, ὅταν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον λυπῆται, τοῦτο γίνεται διότι λογισμοὶ κακοὶ καὶ ἐπιθυμίαι καὶ σκοποὶ κατέχονται ἔσωθεν.)
12. ΓΕΝΕΣΙΣ 8:20 Μετάδος↗ Καὶ ᾠκοδόμησε Νῶε θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ· καὶ ἔλαβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀνήνεγκεν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. (21) Καὶ ὠσφράνθη Κύριος ὁ Θεὸς ὀσμὴν εὐωδίας. Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς διανοηθείς, οὐ προσθήσω ἔτι καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων· ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ· οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν, καθὼς ἐποίησα. (22) Πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς, σπέρμα καὶ θερισμὸς, ψύχος καὶ καῦμα, θέρος καὶ ἔαρ, ἡμέραν καὶ νύκτα, οὐ καταπαύσουσι. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H3336 yetser — φαντασία · ⚑ H7381 reyach · ⚑ H5207 nichoach · ⚑ H5930 olah
ΝΩΕ ΑΝΗΝΕΓΚΕΝ ΕΙΣ ΟΛΟΚΑΡΠΩΣΙΝ → ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΩΣΦΡΑΝΘΗ ΟΣΜΗΝ ΕΥΩΔΙΑΣ → ΟΥ ΠΡΟΣΘΗΣΩ ΕΤΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΑΣΑΣΘΑΙ ΤΗΝ ΓΗΝ
Ἴδιαι μου διάνοιαι — ζήτημα ἄξιον ἐξετάσεως· πόθεν ᾔδει ὁ Νῶε θῦσαι; Ἤ
ΤΕΛΟΣ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 1:33 Μετάδος↗ Ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπʼ ἐλπίδι, καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H7451 ra — πονηρός · ⚑ H8085 shama
ΟΣΤΙΣ ΑΚΟΥΕΙ = ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΑΣΦΑΛΩΣ + ΗΣΥΧΟΣ ΑΠΟ ΦΟΒΟΥ ΚΑΚΟΥ
1 Peter 2:24 Μετάδος↗ ↗ read this in your Bible ΑΥΤΟΣ ΤΑΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΗΜΩΝ ΑΝΗΝΕΓΚΕΝ ΕΝ ΤΩ ΣΩΜΑΤΙ ΑΥΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟ ΞΥΛΟΝ → ΑΠΟΓΕΝΟΜΕΝΟΙ ΤΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΖΗΣΩΜΕΝ + ΟΥ ΤΩ ΜΩΛΩΠΙ ΙΑΘΗΤΕ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι — τὸ ζήτημα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Νῶε ὧδε ἀποκ
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
Αὗταί εἰσιν αἱ κύριαι λέξεις τῆς μελέτης ταύτης. Ἅψαι ὁποίας βούλει στιγμωτῆς λέξεως ἐν ταῖς ἄνωθεν γραφαῖς ἵνα ἴδῃς τὴν σημασίαν αὐτῆς ὧδε.
“διακρίνειν” —
G1253 diakrisis —
διάκρισίς τις, διάκρισις μεταξύ ἡ ὅλη μελέτη ἐν λόγῳ ἑνί· αἰσθητήρια γεγυμνασμένα εἰς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ (Ἑβραίους 5:14)
“αἴσθησις” —
G145 aistheterion —
ἡ δύναμις τοῦ αἰσθάνεσθαι, ἡ αἴσθησις ἡ διάκρισις αὔξει τῇ χρήσει — αἱ αἰσθήσεις γυμνάζεσθαι δέον
“ἀγαθός” —
G2570 kalos —
ἀγαθός, τίμιος, ἄξιος τὸ ἀγαθὸν ὃ ὁ τέλειος δύναται διακρίνειν
“πονηρός” —
G2556 kakos —
κακός, φαῦλος, βλαβερός τὸ κακὸν ὁ τέλειος δύναται διακρίνειν καὶ ἀπωθεῖσθαι
“δένδρον” —
G3586 xylon —
ξύλον, δένδρον, ῥάβδος διὰ ξύλου ἦλθεν ἡ γνῶσις ἣν πλέον ἦν ἢ ὁ ἄνθρωπος φέρειν ἠδύνατο· ἐπὶ ξύλου αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ ἀνηνέχθησαν (1 Πέτρου 2:24)
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
“πονηρός” —
H7451 ra —
κακόν, φαῦλον, συμφορά, θλῖψις, ταλαιπωρία ὁ λόγος τῆς ὅλης μελέτης, πολλάκις ἀντιτιθέμενος τῷ ἀγαθῷ
“ἀγαθός” —
H2896 towb —
ἀγαθόν, ἡδύ, εὖ κεῖται ἡμῖν πρὸ ὀφθαλμῶν μετὰ τῆς ζωῆς (Δευτερονόμιον 30:15) — ὅ τι ὁ Κύριος καλὸν καλεῖ, ἀγαθὸν ὄντως ἐστίν
“γιγνώσκω” —
H3045 yada —
γιγνώσκειν, αἰσθάνεσθαι, διακρίνειν εἰδέναι τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν — ὁ λόγος τοῦ ὄφεως, καὶ τὸ βάρος τοῦ ἀνθρώπου
“γνῶσις” —
H1847 daath —
γνῶσις, διάγνωσις τὸ ὄνομα τοῦ δένδρου — τὸ δένδρον τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ
“φοβούμενος” —
H3372 yare —
φοβεῖσθαι, δεδιέναι· εὐλαβεῖσθαι Ο πρῶτος καρπὸς τῆς ἀπειθείας: ἐφοβήθην καὶ ἐκρύβην
“παρουσία” —
H6440 panim —
τὸ πρόσωπον, ἡ ὄψις ἀποκρύψασθαι ἀπὸ τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐστὶν ἀποκρύψασθαι ἀπὸ τοῦ προσώπου αὐτοῦ
“πίστις” —
H982 batach —
πιστεύειν, θαρρεῖν, πεποιθέναι, ἀσφαλῆ εἶναι ἡ ἀπόκρισις ἡ ἀντικειμένη τῷ φόβῳ· ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φοβηθῶ, ἐγὼ ἐπὶ σοὶ ἐλπιῶ (Ψαλμός 56:3)
“θλῖψις” —
H6869 tsarah —
δυσχέρεια, θλῖψις, ὀδύνη τὸ στενὸν χωρίον εἰς ὃ ἡ κακία συγκλείει τὸν ἄνθρωπον (Παροιμίαι 1:27)
“ἀνάγκη” —
H6695 tsuqah —
θλῖψις, στενοχωρία ἡ πίεσις τοῦ ἐχθροῦ ἐπὶ τὴν ψυχήν (Παροιμίαι 1:27)
“συνήθης” —
H3928 limmud —
διδαχθέν, χρησιμοποιηθέν τὸ κακὸν μεμαθημένον ἕως ἂν ὅμοιον γένηται τῷ ἰδίῳ δέρματι ἀνθρώπου (Ἱερεμίας 13:23)
“φαντασία” —
H3336 yetser —
πλάσμα, φρόνημα, σκοπός Ὃ εἶδεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀνθρώπου πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ μετ' αὐτόν (Γένεσις 6:5· 8:21)
ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ
1. Δευτερονόμιον 30:15 — Ἰδοὺ δέδωκα πρὸ προσώπου σου σήμερον·
α) εὐλογία καὶ κατάρα μόνον
Ζωὴν καὶ ἀγαθόν, καὶ θάνατον καὶ κακόν
γ) ὁ νόμος καὶ ἡ ἐντολή
2. Γένεσις 2:16-17 — Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, πλὴν ἀπὸ:
α) τὸ ξύλον τῆς ζωῆς
β) πᾶν δένδρον ὡραῖον εἰς ὅρασιν
c) τὸ ξύλον τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν
3. Παροιμίαι 1:33 — Τίς κατασκηνώσει ἐπʼ ἐλπίδι, καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ;
Ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων
β) οἱ ἐμὲ ζητοῦντες ὀρθρίζοντες
γ) οἱ ἁπλοῖ, ἐν τῇ εὐπραγίᾳ αὐτῶν
4. Ἱερεμίας 13:23 — δυνήσεσθε εὐποιῆσαι μεμαθηκότες τὰ κακά, εὐθὺς ὡς:
α) διδάσκονται εὖ ποιεῖν
b) ἀλλάξεται Αἰθίοψ τὸ δέρμα αὐτοῦ, καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς
c) τὰ κράσπεδα αὐτῶν ἀποκαλύπτεται
5. Γένεσις 3:8 — ἐκρύβησαν ὅ, τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου:
α) ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ, ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου
β) ἡ φλογίνη ῥομφαία κατὰ ἀνατολὰς τοῦ παραδείσου
γ) ἡ φωνὴ τοῦ ὄφεως
6. Γένεσις 3:22-24 — Διὰ τί ἐξέβαλεν τὸν Ἀδὰμ ἐκ τοῦ παραδείσου;
μὴ πάλιν φάγῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ
β) διότι ὁ ὄφις ἔτι ἐν τῷ παραδείσῳ ἦν
μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ λάβῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ, καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα
7. Γένεσις 8:21 — Ὅτε ὠσφράνθη Κύριος ὁ Θεὸς ὀσμὴν εὐωδίας, εἶπεν ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου:
α) μόνον πονηρὸν διόλου
b) τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ
γ) ἐπεστράφη τοῦ ἀγαθοποιεῖν
ΚΛΕΙΣ ΑΠΟΚΡΙΣΕΩΝ: 1-β, 2-γ, 3-α, 4-β, 5-α, 6-γ, 7-β
ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ
Πῶς ἡ σκιὰ φῶς φέρει· τὸ ξύλον τῆς ζωῆς
Πῶς αἱ λέξεις σημασίαν ἔχουσιν· ἡ ὀσμὴ εὐωδίας τῆς προσφορᾶς τοῦ Νῶε (Γένεσις 8:21) → ὁ Χριστὸς ἑαυτὸν παρέδωκεν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας (Πρὸς Ἐφεσίους 5:2). Τὴν ὀσμὴν ἣν ὁ Νῶε ἔδωκεν, ὁ Υἱὸς ἐπλήρωσεν.
Πῶς τοῦτο ἐφαρμόζεται εἰς σέ· ἐκρύβησαν ἀπὸ τῆς παρουσίας, τοῦ προσώπου, τοῦ Κυρίου (Γένεσις 3:8), οἱ δὲ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ ὄψονται τὸν Θεόν (Ματθαῖος 5:8), καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὄψονται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ (Ἀπο
Πῶς τοῦτο ἅπτεται τῆς καρδίας· πᾶσα διάνοια τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐπεμελεῖτο ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας (Γένεσις 6:5) → ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας (Ἑβραίους 4:12). Ὃ ἐλύπησεν αὐτὸν τότε, τοῦτο ὁ λόγος ἐρευνᾷ νῦν.
Τοῦτο δὲ σημαίνει πρὸς τὸν αἰῶνα· ἡ γνῶσις ἡ ὑπερβαίνουσα τὴν δύναμιν τοῦ ἀνθρώπου ἀποκρίνεται διὰ τῶν αἰσθ
ΤΙ ΔΕΙ ΣΕ ΠΟΙΕΙΝ ΙΝΑ ΣΩΘΗΣ;
SOURCES & CREDITS
Scripture: Brenton Septuagint (Public Domain) — a redistributable edition, looked up exactly and never machine-translated.
Alternate chapter/verse numbering reconciled with STEPBible TVTMS (CC BY 4.0).
Strong's numbering & original-language data: OpenScriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0); STEPBible.org — TAHOT/TAGNT/TBESH/TBESG (CC BY 4.0); Robinson-Pierpont Byzantine Majority Text (Public Domain); Strong's dictionary, 1890 (Public Domain).
Typography: Google Noto fonts (SIL Open Font License 1.1).
© SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com — shared under Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY 4.0).
Link copied 
