کتاب مقدس درباره خودداری (پرهیزگاری) چه می‌گوید؟ — بخش ۲ · آیات کتاب مقدس پادشاه جیمز (KJV) با اعداد استرانگ

خودداری، قدرت انسان است که به خودش برگردانده شده باشد. اساس آن پیش‌تر نهاده شده است: خودداری، ضبط‌نفس است، میوه‌ای از روح؛ و کسی که آن را از دست می‌دهد، خود را می‌فروشد، همان‌گونه که اَخاب خود را برای انجام شرارت فروخت. اکنون شاهدان تازه‌ای به همین حقیقت می‌رسند. واژه یونانی اِگکراتیا (G1466، ضبط‌نفس) است، که بر پایه کراتوس (G2904، قدرت) بنا شده — قدرتی درونی، تسلط بر خودِ خویش. واژه قدیمی مَشَل (H4910، حکومت کردن) است، واژه‌ای برای فرمانروا؛ و مرد حکیم آن واژه را بر روح خود انسان می‌نشاند. این را نیک دریابید: انسان می‌تواند شهری را تسخیر کند و باز خود اسیر هوس‌های خویش باشد. آن‌که بر روح خود حکومت می‌کند، از جنگاور نیرومند برتر است؛ و آن‌که حکومتی ندارد، همچون شهری ویران است، بدون دیوار، و هر دشمنی آسوده به درون می‌آید. اما این میوه از روح می‌روید، نه از طبیعت گناه‌آلود. هوشیار باشید. بیدار بمانید. بدن را در بند نگه دارید. در دل خود عزم کنید، چنان‌که دانیال عزم کرد. بگریزید، چنان‌که یوسف گریخت. زیرا فیض به ما می‌آموزد که بی‌دینی و هوس‌های دنیوی را رد کنیم، و انسانی که خودداری دارد برای تاجی می‌دود که هرگز پژمرده نمی‌شود. آن را کاوش کنید.

این بخش دوم همان حقیقت را از مجموعه‌ای تازه از شاهدان تأیید می‌کند.