کتاب مقدس درباره خودداری (پرهیزکاری) چه می‌گوید؟ — پیاده‌سازی در عمل · آیات کتاب مقدس KJV با اعداد استرانگ

خودداری، پیش از هر چیز دیگر، یک راه رفتن است. کودکی در یک روز بر خود حکومت نمی‌کند: نخست می‌خزد، و او را حمل می‌کنند، و با شیر تغذیه می‌شود؛ سپس از شیر گرفته می‌شود، و آرام می‌گیرد، همچون کودکی که از مادرش از شیر گرفته شده؛ سپس راه می‌رود، و می‌آموزد که بدی را رد کند و نیکی را برگزیند؛ سپس می‌دود — و هر کس که برای جایزه رقابت می‌کند در همه چیز خودداری می‌ورزد. واژه یونانی egkrateia (G1466، temperance) است — قدرتی از درون، حکومت شخص بر خودِ خویش؛ و این واژه همراهی دارد، egkrateuomai (G1467، to be temperate)، که همان قدرت است اما به کار گرفته‌شده در میدان مسابقه. عبری آن را در یک واژه می‌گنجاند، mashal (H4910، to rule) — آن که بر روح خویش حکومت کند بهتر است از آن که شهری را بگیرد؛ و آنجا که آن حکومت غایب باشد، matsar (H4623، rule)، آن شخص همچون شهری ویران و بی‌حصار است. این مطالعه خودداری را در سراسر سفر انسان دنبال می‌کند: چگونه آن را می‌یابد آنگاه که تنها می‌تواند بخزد؛ چگونه روز به روز در آن راه می‌رود چون آن را یافته است؛ چگونه با آن می‌دود و خود را همچون سربازی تسلیم می‌کند؛ و چگونه در پایان از خط پایان می‌گذرد، جایی که تاج هرگز فرسوده نمی‌شود، و جایی که جهان و هوس‌هایش می‌گذرد، اما آن که خواست خدا را انجام می‌دهد تا ابد باقی می‌ماند. آن را بررسی کن.