Τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς; — Ζῶντες κατ᾽ αὐτήν · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Strong
ΤΟ ΖΗΝ ΑΥΤΟ ΕΡΓῼ · Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ — ΕΡΠΕΙΝ, ΠΟΡΕΥΕΣΘΑΙ, ΤΡΕΧΕΙΝ, ΤΕΛΕΙΟΥΝ
SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com
Τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς; — Ζῶντες κατ᾽ αὐτήν · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Strong
ΤΟ ΖΗΝ ΑΥΤΟ ΕΡΓῼ · Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ — ΕΡΠΕΙΝ, ΠΟΡΕΥΕΣΘΑΙ, ΤΡΕΧΕΙΝ, ΤΕΛΕΙΟΥΝ
Τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς — Περιπάτησις διὰ τῆς Γραφῆς, ἀπὸ τῆς Γενέσεως ἕως τῆς Ἀποκαλύψεως
ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ
Ἡ πρώτη μελέτη ἓν ἐρώτημα ἠρώτησεν. Τὸ ἐρώτημα ἦν, τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς; Ἡ Γραφὴ ἀπεκρίνατο πρὸς τοῦτο τὸ ἐρώτημα ἀπὸ τοῦ πρώτου βιβλίου τῆς Γραφῆς ἕως τοῦ ἐσχάτου βιβλίου τῆς Γραφῆς. Αὕτη ἡ μελέτη τὸ ἑπόμενον ἐρώτημα ἐρωτᾷ. Τὸ ἑπόμενον ἐρώτημά ἐστιν, τί ποιεῖ ὁ ἄνθρωπος μετὰ ταύτης τῆς ἀποκρίσεως; Τὸ γινώσκειν περὶ τοῦ Ἰησοῦ οὐκ ἔστιν τὸ αὐτὸ τῷ γινώσκειν τὸν Ἰησοῦν. Ἄνθρωπός τις δύναται πᾶν γεγονὸς περὶ ἀνδρός τινος κατέχειν. Ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος δύναται ὅμως μὴ περιπατεῖν μετὰ τούτου τοῦ ἀνδρός. Ἡ Γραφὴ περιγράφει τὴν μετὰ Θεοῦ ζωὴν ὡς περίπατον. Παιδίον τὸ αὐτὸ σχῆμα δείκνυσιν. Ἕρπει πρῶτον. Εἶτα πατήρ τις λαμβάνει τὸ παιδίον κατὰ τοὺς βραχίονας. Ὁ πατὴρ διδάσκει τὸ παιδίον περιπατεῖν. Εἶτα τὸ παιδίον περιπατεῖ. Εἶτα αὐξάνει. Εἶτα τρέχει. Ἄνθρωπος ὁ καλῶς τρέχων ἀγῶνα τρέχει. Ἀγὼν τέρμα ἔχει. Αὕτη ἡ μελέτη τὴν ἀπόκρισιν τῆς πρώτης μελέτης διὰ τούτων τῶν τεσσάρων βαθμῶν φέρει. Ὁ πρῶτος βαθμὸς δείκνυσιν πῶς ἄνθρωπός τις πρῶτον ἔρχεται εἰς τὸ γινώσκειν τὸν Ἰησοῦν. Ὁ δεύτερος βαθμὸς δείκνυσιν τὸν καθ᾽ ἡμέραν περίπατον μετὰ τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ τρίτος βαθμὸς δείκνυσιν τὸν ἀγῶνα. Ἐν τῷ ἀγῶνι, ἄνθρωπός τις ὁμολογεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ἔμπροσθεν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων. Ὁ τέταρτος βαθμὸς δείκνυσιν τὸ τέρμα. Ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται πάλιν. Ἡ Γραφὴ προστάσσει παντὶ τρέχοντι γρηγορεῖν. Ἐπὶ τῷ τέρματι, ὁ τρέχων ὄψεται τὸ πρόσωπον τοῦ Ἰησοῦ.
ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:
Πῶς πρῶτον γινώσκει τις τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς;
βʹ. Πῶς περιπατεῖ ἄνθρωπός τις μετὰ τοῦ Ἰησοῦ καθ᾽ ἡμέραν;
3. Τί μένει ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ δρόμου τῷ ἀνθρώπῳ τῷ προσδοκῶντι τὸν Ἰησοῦν;
1. ΕΡΠΕΙΝ — ΠΩΣ ΠΡΩΤΟΝ ΓΙΝΩΣΚΕΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΝ
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Πᾶσα πορεία ἄρχεται ταπεινῶς, ἐπεὶ τὸ βρέφος ἕρπει πρὶν ἢ βαδίζῃ. Τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ πράγματα ἐκ τοῦ ἀναγινώσκειν καὶ ἀκούειν γίνεται, ἀλλ᾽ αὐτὴ ἡ γνῶσις δῶρόν ἐστι παρὰ τοῦ Πατρός. Οἱ κάτωθεν στίχοι ἀμφότερα δεικνύουσιν.)
2. Α. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ — ΤΙΝΑ ΜΕ ΛΕΓΕΤΕ ΕΙΝΑΙ;
ΤΙΝΑ ΜΕ ΛΕΓΕΤΕ ΕΙΝΑΙ; → ΣΥ ΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ.
ΣΑΡΞ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΟΥΚ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕ ΣΟΙ ΤΟΥΤΟ → Ο ΠΑΤΗΡ ΜΟΥ Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΥΡΑΝΟΙΣ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις· ἡ δευτέρα ἐρώτησις τοῦ Ἰησοῦ ἦν προσωπική, «ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;» Ἡ ἑλληνικὴ λέξις ἡ ὑποκειμένη τῷ «ἀπεκαλύφθη» ἐστὶν ἀποκαλύπτω (G601, τὸ ἀφαιρεῖν τὸ κάλυμμα), καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἀφεῖλε τὸ κάλυμμα τῷ Πέτρῳ. Ἄνθρωπος δύναται μανθάνειν γεγονότα παρ' ἄλλων ἀνθρώπων, ἀλλ' αὐτὴ ἡ γνῶσις ἔρχεται ἐκ τοῦ Θεοῦ.)
3. Β. ΟΥΔΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΕΛΘΕΙΝ, ΕΑΝ ΜΗ Ο ΠΑΤΗΡ ΕΛΚΥΣῌ ΑΥΤΟΝ
ΟΥΔΕΙΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΕΛΘΕΙΝ ΠΡΟΣ ΜΕ, ΕΑΝ ΜΗ Ο ΠΑΤΗΡ ΕΛΚΥΣῌ ΑΥΤΟΝ → ΠΑΣ Ο ΑΚΟΥΣΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΩΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕ.
Η ΠΙΣΤΙΣ ΕΞ ΑΚΟΗΣ + Η ΑΚΟΗ ΔΙΑ ΡΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΥ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις: Ἡ ἕλξις ἔργον ἐστὶ τοῦ Θεοῦ, ἡ δὲ ἀκοὴ τὸ μέρος ἐστὶν ὃ δύναται ποιεῖν ὁ ἄνθρωπος (Ἰωάννην 6:44-45). Ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς ἔρχεται, ἀκοῆς δὲ ῥήματος Θεοῦ (Πρὸς Ῥωμαίους 10:17). Ὁ Θεὸς ἕλκει τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς Γραφῆς, ὅθεν οὐ παρέρχεται τὴν Γραφήν.)
4. ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ — ΗΜΕΙΣ ΑΥΤΟΙ ΑΚΗΚΟΑΜΕΝ ΑΥΤΟΥ
ΕΥΡΗΚΑΜΕΝ ΑΥΤΟΝ, ΟΝ ΕΓΡΑΨΕΝ ΜΩΣΗΣ ΕΝ ΤΩ ΝΟΜΩ, ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΑΙ → ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ.
ΑΥΤΟΙ ΑΚΗΚΟΑΜΕΝ + ΟΙΔΑΜΕΝ ΟΤΙ ΟΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ ΑΛΗΘΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΣΩΤΗΡ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις· ὁ Φίλιππος οὐκ ἀντέλεξε τῷ Ναθαναήλ, ἐπεὶ ἡ πᾶσα πρόσκλησις ἦν «ἔρχου καὶ ἴδε». Οἱ τῆς Σαμαρείας πρῶτον ἤκουσαν περὶ τοῦ Ἰησοῦ παρὰ γυναικός, ἔπειτα δὲ αὐτοὶ ἤκουσαν τοῦ Ἰησοῦ. Τὸ ἀκούειν ἀγγελίαν περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἐστὶ μόνον ἀρχή, ἐπεὶ πᾶς ἄνθρωπος ὀφείλει ἐλθεῖν καὶ ἀκούειν καθ' ἑαυτόν.)
5. ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ — ΑΥΤΑΙ ΜΑΡΤΥΡΟΥΣΙΝ ΠΕΡΙ ΕΜΟΥ
ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ → ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ.
ΤΑΥΤΑ ΓΕΓΡΑΠΤΑΙ, ΙΝΑ ΠΙΣΤΕΥΣΗΤΕ ΟΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ → ΙΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΕΣ ΖΩΗΝ ΕΧΗΤΕ ΕΝ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΑΥΤΟΥ.
ΩΣ ΑΡΤΙΓΕΝΝΗΤΑ ΒΡΕΦΗ + ΕΠΙΠΟΘΗΣΑΤΕ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟΝ ΑΔΟΛΟΝ ΓΑΛΑ → ΙΝΑ ΕΝ ΑΥΤΩ ΑΥΞΗΘΗΤΕ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις· ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς ἀνθρώποις ζητεῖν αὐτὸν ἐν ταῖς γραφαῖς. Ὁ Ἰωάννης ἔγραψε τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ ἵνα ὁ ἀναγινώσκων πιστεύῃ, καὶ ζωὴν ἔχῃ διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ. Βρέφος νεογέννητον πίνει γάλα καθ' ἑκάστην ἡμέραν, καὶ ὁ νεοπιστεύσας ὀφείλει ἐπιθυμεῖν τὸν λόγον ὁμοίως.)
6. Ε. ΑΥΤΗ ΔΕ ΕΣΤΙΝ Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ — ΙΝΑ ΓΙΝΩΣΚΩΣΙ ΣΕ
ΑΥΤΗ ΔΕ ΕΣΤΙΝ Η ΑΙΩΝΙΟΣ ΖΩΗ → ΙΝΑ ΓΙΝΩΣΚΩΣΙ ΣΕ + ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ, ΟΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΑΣ.
ΙΕΡΕΜΙΑΣ 24:7Μετάδος↗ Καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμὲ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ ἔσονταί μου εἰς λαὸν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν, ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐπʼ ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3045 yada — γιγνώσκω · ⚑ H3820 leb — καρδία
Καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν τοῦ εἰδέναι αὐτοὺς ἐμὲ → ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐπʼ ἐμὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν.
ΟΥΔΕΙΣ ΕΠΙΓΙΝΩΣΚΕΙ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΕΙ ΜΗ Ο ΠΑΤΗΡ + ΚΑΙ Ω ΕΑΝ ΒΟΥΛΗΤΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΙ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ὁ Ἰησοῦς ὁρίζει τὴν αἰώνιον ζωὴν ὡς γνῶσιν, οὐχ ὡς τόπον (Κατὰ Ἰωάννην 17:3). Ἡ ἑλληνικὴ λέξις ἐστὶ γινώσκω (G1097, γνῶναι), ἡ γνῶσις προσώπου, οὐχ ἡ μνήμη καταλόγου. Ὁ Θεὸς τὴν αὐτὴν γνῶσιν ἐπηγγείλατο ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, «καρδίαν τοῦ γινώσκειν με», αἴτησον οὖν παρ᾽ αὐτοῦ ταύτην τὴν καρδίαν (Ἱερεμίας 24:7).)
7. ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ — ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΟΥ ΚΑΘ' ΗΜΕΡΑΝ
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις: Τὸ βρέφος ἵσταται ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅθεν ἔρχεται νῦν ἡ πορεία. Παρατήρησον μίαν λέξιν διὰ παντὸς τούτου τοῦ σταδίου, τὴν λέξιν "μετά." Ἡ πορεία οὐκ ἔστιν εἷς μακρὸς βῆμα, ἀλλὰ πολλὰ μικρὰ βήματα, λαμβανόμενα ἡμέραν καθ' ἡμέραν ἐν κοινωνίᾳ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ.)
8. A. ΩΣ ΠΑΡΕΛΑΒΕΤΕ ΑΥΤΟΝ, ΟΥΤΩ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙΤΕ ΕΝ ΑΥΤΩ
ΩΣ ΠΑΡΕΛΑΒΕΤΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ → ΟΥΤΩΣ ΕΝ ΑΥΤΩ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙΤΕ.
ΑΜΩΣ. Βʹ 3:3Μετάδος↗ Εἰ πορεύσονται δύο ἐπιτοαυτὸ καθόλου, ἐὰν μὴ γνωρίσωσιν ἑαυτούς; ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3212 yalak — περιπατέω
Εἰ πορεύσονται δύο ἐπιτοαυτὸ καθόλου, ἐὰν μὴ γνωρίσωσιν ἑαυτούς?
(Αἱ προσωπικαί μου σκέψεις: ὁ Παῦλος συνάπτει τὴν παραλαβὴν καὶ τὸν περίπατον ἐν μιᾷ προτάσει. Ὁ Ἀμὼς ἐρωτᾷ τὴν ἀρχαιοτάτην ἐρώτησιν περὶ περιπάτου ἐν τῇ Γραφῇ, εἰ δύο δύνανται περιπατεῖν ὁμοῦ ἄνευ συμφωνίας. Τὸ περιπατεῖν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ σημαίνει τὸ συμφωνεῖν μετ’ αὐτοῦ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, βῆμα πρὸς βῆμα.)
9. Β. ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΟΥ
ΕΠΟΙΗΣΕ ΔΩΔΕΚΑ + ΙΝΑ ΩΣΙ ΜΕΤ' ΑΥΤΟΥ → ΙΝΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΗ ΑΥΤΟΥΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙΝ.
ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ → ΕΠΕΓΙΝΩΣΚΟΝ ΤΕ ΑΥΤΟΥΣ, ΟΤΙ ΣΥΝ ΤΩ ΙΗΣΟΥ ΗΣΑΝ.
(Οἱ ἐμοὶ ἴδιοι λογισμοί: Ἀνάγνωθι τὴν τάξιν τὴν ἐν τῷ στίχῳ τούτῳ, διότι τὸ εἶναι μετὰ τοῦ Ἰησοῦ προηγεῖται τοῦ ἐργάζεσθαι ὑπὲρ τοῦ Ἰησοῦ (Κατὰ Μᾶρκον 3:14). Ἔτη ὕστερον, ἡ μόνη ἐξήγησις ἣν τὸ συνέδριον ἠδυνήθη εὑρεῖν περὶ τῆς παρρησίας δύο ἀγραμμάτων ἀνθρώπων ἦν ὅτι οἱ ἄνδρες ἦσαν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ (Πράξεις 4:13). Ὁ χρόνος μετὰ τοῦ Ἰησοῦ καταλείπει σημεῖον ὃ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι δύνανται ἰδεῖν.)
10. ΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΖΥΓΟΝ ΜΟΥ ΕΦ' ΥΜΑΣ, ΚΑΙ ΜΑΘΕΤΕ ΑΠ' ΕΜΟΥ
ΔΕΥΤΕ ΠΡΟΣ ΜΕ + ΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΖΥΓΟΝ ΜΟΥ ΕΦ' ΥΜΑΣ, ΚΑΙ ΜΑΘΕΤΕ ΑΠ' ΕΜΟΥ → ΚΑΙ ΕΥΡΗΣΕΤΕ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΤΑΙΣ ΨΥΧΑΙΣ ΥΜΩΝ.
Η ΜΑΡΙΑ ΕΚΑΘΗΤΟ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΔΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ + ΗΚΟΥΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΥΤΟΥ.
ΜΑΡΘΑ, ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΚΑΙ ΤΥΡΒΑΖΗ ΠΕΡΙ ΠΟΛΛΑ → ΕΝΟΣ ΔΕ ΕΣΤΙ ΧΡΕΙΑ + ΜΑΡΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΘΗΝ ΜΕΡΙΔΑ ΕΞΕΛΕΞΑΤΟ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις ὁ ζυγὸς ξύλινος κανὼν ἦν ὃς δύο ζῷα κατὰ τὸν τράχηλον συνῆπτε πρὸς τὸ ἓν φορτίον ὁμοῦ ἕλκειν, πλησίον ἀλλήλων, ἐν ἴσῳ βήματι. Ὁ Ἰησοῦς κοινὸν φορτίον προσφέρει, οὐ κατάλογον ἐντολῶν μόνον βαστάζειν. Ἡ Μάρθα ἠργάζετο καὶ ἐμεριμνᾶτο, ἡ δὲ Μαρία τὸ ἓν ἀναγκαῖον ἐξελέξατο, καθημένη παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ.)
11. ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΑ ΕΜΑ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΟΥ ΑΚΟΥΕΙ — ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΙΝ ΜΟΙ
ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΑ ΕΜΑ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΟΥ ΑΚΟΥΕΙ + ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΙ ΜΟΙ → ΚΑΓΩ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΔΙΔΩΜΙ ΑΥΤΟΙΣ.
Ο ΕΧΩΝ ΤΑΣ ΕΝΤΟΛΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΡΩΝ ΑΥΤΑΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΑΓΑΠΩΝ ΜΕ → ΕΜΦΑΝΙΣΩ ΑΥΤΩ ΕΜΑΥΤΟΝ
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἡ γνῶσις ἀμφοτέρωθεν τρέχει, διότι τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς τοῦ Ἰησοῦ ἀκούει, καὶ ὁ Ἰησοῦς γινώσκει τὰ πρόβατα (Ἰωάν. 10:27). Ἐπαγγέλλεται· «Ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν», καὶ τὸ ἐμφανίζειν σημαίνει τὸ φανερῶς δεικνύναι (Ἰωάν. 14:21). Ὑπάκουε ὃ ἤδη γινώσκεις, καὶ ὁ Ἰησοῦς δείξει σοι πλείονα.)
12. Ε. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΝ ΥΜΙΝ — ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝ ΥΜΙΝ
Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΝΟΙΚΕΙΤΩ ΕΝ ΥΜΙΝ ΠΛΟΥΣΙΩΣ → ΠΑΝΤΑ ΠΟΙΕΙΤΕ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ.
ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ = ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝ ΥΜΙΝ, Η ΕΛΠΙΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἡ λέξις «κατοικεῖν» ἐστιν ἐνοικέω (G1774, τὸ ἐν οἴκῳ ζῆν), ἡ λέξις διὰ τὸν ἔνοικον, οὐχὶ διὰ τὸν ξένον. Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ὀφείλει ἐνοικεῖν ἐν σοὶ ὡς ἔνοικος, διότι ἐπίσκεψις μόνη οὐκ ἀρκεῖ. Ἡ πρὸς Κολοσσαεῖς 3:17 τότε καλύπτει ὅλην τὴν ἡμέραν, ὥστε οὐδεμία ὥρα ἔξω τῆς πορείας ἵσταται.)
13. ΤΡΕΧΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ — ΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ, ΠΑΡΑΔΙΔΟΜΕΝΟΙ ΩΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Νῦν ἡ πορεία γίνεται δρόμος, καὶ ἀπόκρισις ἰδιωτικὴ γίνεται ἀπόκρισις δημοσία. Ἡ Γραφὴ χρῆται δυσὶν εἰκόσι διὰ τοῦτο τὸ στάδιον, δρομέως ἐπειγομένου πρὸς τὸ βραβεῖον, καὶ στρατιώτου διδόντος ὅλον τὸ σῶμα αὐτοῦ τῷ ἡγεμόνι αὐτοῦ. Ἀμφότεραι αἱ εἰκόνες τιμήν τινα ἀπαιτοῦσιν, καὶ ἀμφότεραι καλῶς τελευτῶσιν.)
14. Α. ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΠΑΣ ΟΣΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ ΕΝ ΕΜΟΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ → ΤΟΥΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΚΑΓΩ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ.
15. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΨΙΣ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — μία ἐπαγγελία, λεχθεῖσα ἐν δυσὶν Εὐαγγελίοις
ΟΣΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ ΕΝ ΕΜΟΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ → ΤΟΥΤΟΝ ΚΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: τὸ ὁμολογεῖν τὸν Ἰησοῦν, ὁμολογέω (G3670, τὸ αὐτὸ λέγειν), σημαίνει τὸ λέγειν φανερῶς περὶ αὐτοῦ ὅσα λέγει ἡ Γραφὴ περὶ αὐτοῦ. Τὸ κατὰ Ματθαῖον δεικνύει τὴν ὁμολογίαν ἀποκρινομένην "ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς," καὶ τὸ κατὰ Λουκᾶν δεικνύει τὴν αὐτὴν ὁμολογίαν ἀποκρινομένην "ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ." Εἰπὲ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ γῆς, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ τὸ ὄνομά σου ἔμπροσθεν τοῦ οὐρανοῦ.)
16. Β. ΟΥ ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΜΗ ΛΑΛΕΙΝ
Οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν.
ΧΑΙΡΟΝΤΕΣ ΟΤΙ ΚΑΤΗΞΙΩΘΗΣΑΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΑΤΙΜΑΣΘΗΝΑΙ → ΟΥΚ ΕΠΑΥΟΝΤΟ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΗΡΥΣΣΟΝΤΕΣ ΙΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ.
ΕΙ ΔΕ ΤΙΣ ΠΑΣΧΕΙ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, ΜΗ ΑΙΣΧΥΝΕΣΘΩ → ΔΟΞΑΖΕΤΩ ΔΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι φρόντιδες· Οἱ ἀπόστολοι οὐκ ἠδύναντο παύεσθαι λαλοῦντες περὶ τοῦ Ἰησοῦ, διότι ἄνθρωπός τις οὐ δύναται σιωπᾶν περὶ τινὸς ὃν ὄντως γινώσκει. Τὸ γὰρ γινώσκειν τὴν λαλιὰν ἀποτελεῖ, ὥστε ἡ πρώτη βαθμὶς ταύτην τὴν βαθμίδα ἀποτελεῖ. Τὸ ὄνομα "Χριστιανός" τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ φέρει, αἰτία οὖσα τοῦ δοξάζειν τὸν Θεόν, οὐ βάρος τι ἀποκρύπτειν.)
17. ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΕΝΟΣ ΩΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ — ΕΝΔΥΣΑΣΘΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
ΠΑΡΑΣΤΗΣΑΤΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΥΜΩΝ ΘΥΣΙΑΝ ΖΩΣΑΝ + ΑΓΙΑΝ, ΕΥΑΡΕΣΤΟΝ ΤΩ ΘΕΩ.
ΑΠΟΘΩΜΕΘΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ + ΕΝΔΥΣΩΜΕΘΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ → ΕΝΔΥΣΑΣΘΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: ἡ λέξις "παριστάναι" ἐστὶ παρίστημι (G3936, ἵστασθαι παρά, παραδιδόναι ἑαυτόν), ἡ λέξις ἡ δηλοῦσα στρατιώτην ὃς δίδωσι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ τῷ ἄρχοντι αὐτοῦ. Ὁ στίχος ιβ΄ λέγει "ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός," καὶ ὁ στίχος ιδ΄ λέγει "ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν" (Πρὸς Ῥωμαίους ιγ΄ 12, Πρὸς Ῥωμαίους ιγ΄ 14). Ἡ πανοπλία οὐκ ἔστι πρᾶγμά τι ἀλλὰ Πρόσωπον, ὥστε ὁ στρατιώτης οὐ μόνον μάχεται ὑπὲρ τοῦ Ἰησοῦ ἀλλὰ καὶ ἐνδύεται αὐτόν.)
18. ΔΙΩΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟΝ — ΥΠΕΡΝΙΚΩΜΕΝ ΔΙ' ΑΥΤΟΥ
ΕΠΙΛΑΝΘΑΝΟΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΟΠΙΣΩ → ΔΙΩΚΩ ΚΑΤΑ ΣΚΟΠΟΝ ΕΠΙ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΝΩ ΚΛΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ.
ΤΙΣ ΗΜΑΣ ΧΩΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ; → ΕΝ ΠΑΣΙ ΤΟΥΤΟΙΣ ΥΠΕΡΝΙΚΩΜΕΝ ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΝΤΟΣ ΗΜΑΣ.
ΑΥΤΟΙ ΕΝΙΚΗΣΑΝ ΑΥΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ + ΔΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΑΥΤΩΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: ὁ Παῦλος ἐπιλανθάνεται τῶν ὀπίσω καὶ διώκει πρὸς ἓν σκοπόν, "τῆς ἄνω κλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ" (Πρὸς Φιλιππησίους γ΄ 14). Ὁ δρόμος ταύτης τῆς μελέτης ἐστὶ δρόμος πρὸς Πρόσωπόν τι, οὐ πρὸς τόπον. Οἱ νικῶντες ἐνίκησαν διὰ τὸ αἷμα τοῦ Ἰησοῦ, ὃς καλεῖται ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, ὥστε τὸ ὁμολογεῖν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐστιν ὁ τρόπος καθ' ὃν ὁ δρομεὺς νικᾷ (Ἀποκάλυψις ιβ΄ 11).)
19. Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΤΕΡΜΑΤΟΣ — ΠΡΟΣΔΟΚΩΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ, ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΝΤΕΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις: Τὸ τέλος τούτου τοῦ δρόμου οὔκ ἐστι τοῖχος, ἀλλὰ πρόσωπον. Ἡ Γραφὴ δηλοῖ τὴν βεβαιότητα τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ, ἀρνεῖται δὲ δοῦναι τὸν χρόνον. Οὐδεὶς γινώσκει τὴν ἡμέραν, ὅθεν ἡ ἐντολὴ τοῦ γρηγορεῖν ἐστὶ τὸ ὅλον ἔργον.)
20. Α. ΘΕΛΕΙ ΦΑΝΕΡΩΘΗΝΑΙ ΕΚ ΔΕΥΤΕΡΟΥ
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΠΑΞ ΠΡΟΣΗΝΕΧΘΗ ΕΙΣ ΤΟ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΕΝΕΓΚΕΙΝ ΑΜΑΡΤΙΑΣ → ΤΟΙΣ ΑΥΤΟΝ ΑΠΕΚΔΕΧΟΜΕΝΟΙΣ ΟΦΘΗΣΕΤΑΙ ΕΚ ΔΕΥΤΕΡΟΥ
Ἡ ἡμέρα Κυρίου οὕτως ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ ἔρχεται.
(Οἱ ἐμοὶ ἴδιοι λογισμοί: Ἡ Ἑλληνικὴ λέξις ἡ ὑποκειμένη τῷ «προσδοκᾶν» ἐστὶν ἀπεκδέχομαι (G553, τὸ ἐκδέχεσθαι πλήρως), ἄνθρωπος προνεύων καθ' ἡμέραν, οὐχὶ ἀναβλέπων ἅπαξ. Ὁ Παῦλος ἔπειτα λέγει ὅλῃ ἐκκλησίᾳ ὅτι ἡ ἡμέρα ἔρχεται ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ὥστε ἡ ἐκκλησία οὐδενὸς ἡμερολογίου χρείαν ἔχει. Τὸ αἰφνίδιον οὐκ ἔστιν αἰτία φόβου ἀλλὰ αἰτία τοῦ γρηγορεῖν.)
21. Β. ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ — Η ΜΙΑ ΕΝΤΟΛΗ Η ΔΟΘΕΙΣΑ ΠΑΣΙΝ
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται.
22. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΨΙΣ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — ἡ αὐτὴ ἐντολή, ἐν δυσὶν Εὐαγγελίοις
Βλέπετε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε· οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν.
Ὃ δὲ ὑμῖν λέγω, πᾶσι λέγω, γρηγορεῖτε.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· ὁ Ματθαῖος καταγράφει τὸ γρηγορέω (G1127, ἐγρηγορέναι), ὁ δὲ Μᾶρκος καταγράφει τὸ ἀγρυπνέω (G69, ἀγρυπνεῖν), μετὰ τῶν προστεθειμένων λέξεων «καὶ προσεύχεσθαι». Αἱ δύο λέξεις ὁμοῦ περιγράφουσιν ἕνα δοῦλον ὃς τηρεῖ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἀνεῳγμένους καὶ διατελεῖ λαλῶν τῷ δεσπότῃ αὐτοῦ. Ὁ Ἰησοῦς λέγει ὅτι ἡ ἐντολὴ ἀνήκει πᾶσιν, ὥστε τὸ γρηγορεῖν ἐστὶν ἡ διαρκὴς στάσις παντὸς πιστοῦ (Μᾶρκον 13:37).)
ΠΑΝΤΕΣ ΥΜΕΙΣ ΥΙΟΙ ΦΩΤΟΣ ΕΣΤΕ → ΜΗ ΚΑΘΕΥΔΩΜΕΝ + ΓΡΗΓΟΡΩΜΕΝ ΚΑΙ ΝΗΦΩΜΕΝ.
23. ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ, ΟΙ ΕΥΡΕΘΕΝΤΕΣ ΓΡΗΓΟΡΟΥΝΤΕΣ
ΕΣΤΩΣΑΝ ΥΜΩΝ ΑΙ ΟΣΦΥΕΣ ΠΕΡΙΕΖΩΣΜΕΝΑΙ, ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΧΝΟΙ ΚΑΙΟΜΕΝΟΙ → ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ, ΟΥΣ ΕΛΘΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΥΡΗΣΕΙ ΓΡΗΓΟΡΟΥΝΤΑΣ.
ΙΔΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ ΤΑΧΥ → ΚΡΑΤΕΙ Ο ΕΧΕΙΣ, ΙΝΑ ΜΗΔΕΙΣ ΛΑΒΗ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟΝ ΣΟΥ.
(Αἱ προσωπικαί μου σκέψεις: Ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις, ἄνθρωπός τις ἐζώννυτο μακρὸν χιτῶνα ζώνῃ πρὸ τοῦ σκληροῦ ἔργου, ὥστε χιτὼν ἐζωσμένος καὶ λύχνος καιόμενος οἶκον ἡτοιμασμένον καὶ ἐγρηγορότα ἐσήμαινον. Εἶτα ὁ Ἰησοῦς προστίθησι τέλος ὅπερ οὐδεὶς ἂν ἐτόλμησεν ἐπινοῆσαι· ὁ γὰρ ἐπανερχόμενος κύριος περιζώννυται αὐτὸς ἑαυτόν, καὶ καθίζει τοὺς γρηγοροῦντας δούλους ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ διακονεῖ αὐτοῖς ταῖς ἰδίαις χερσίν. Ὁ γρηγορῶν δοῦλος περιμένει δεῖπνον, οὐ φόβῳ.)
24. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΑΥΤΟΣ — ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ
Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας.
ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΤΟ Α ΚΑΙ ΤΟ Ω + Ο ΩΝ ΚΑΙ Ο ΗΝ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ, Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἡ γραμμὴ τοῦ τέλους οὐ κινεῖται, ἐπεὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ αὐτός ἐστιν ἐν πᾶσι τοῖς τρισὶ χρόνοις (Ἑβραίους 13:8). Τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἔσχατον γράμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἐστίν, ὥστε ὁ Ἰησοῦς ἐν ἀμφοτέροις τοῖς πέρασι τῆς ὅλης ἱστορίας ἵσταται. Τὸ πρόσωπον ἐν τῇ γραμμῇ τοῦ τέλους οὐκ ἔσται πρόσωπον ἀλλοτρίου.)
25. E. ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟΝ — ΓΝΩΣΘΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΓΝΩΣΘΗΝ
ΨΑΛΜΟΙ 16:15 (KJV 17:15)Μετάδος↗ Ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου, χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι τὴν δόξαν σου. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H8544 temunah — ὁμοίωμα · ⚑ H2372 chazah — ἰδού
ΕΓΩ ΔΕ ΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΟΨΟΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΣΟΥ → ΧΟΡΤΑΣΘΗΣΟΜΑΙ, ΟΤΑΝ ΕΞΕΓΕΡΘΩ, ΕΝ ΤΗ ΟΜΟΙΩΣΕΙ ΣΟΥ.
ΟΤΑΝ ΦΑΝΕΡΩΘῌ, ΟΜΟΙΟΙ ΑΥΤΩ ΕΣΟΜΕΘΑ + ΟΨΟΜΕΘΑ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙΝ → ΠΑΣ Ο ΕΧΩΝ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΑΥΤΗΝ ΕΠ' ΑΥΤΩ ΑΓΝΙΖΕΙ ΕΑΥΤΟΝ.
ΑΡΤΙ ΒΛΕΠΟΜΕΝ ΔΙ ΕΣΟΠΤΡΟΥ ΕΝ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙ + ΤΟΤΕ ΔΕ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟΝ → ΤΟΤΕ ΕΠΙΓΝΩΣΟΜΑΙ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΠΕΓΝΩΣΘΗΝ
ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΑΥΤΟΥ ΛΑΤΡΕΥΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ → ΟΨΟΝΤΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΥΤΟΥ + ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ ΕΣΤΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΑΥΤΩΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἐνταῦθα κατέληξεν ὅλη ἡ πορεία, διότι ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅταν ἴδωμεν αὐτὸν καθώς ἐστιν (Α΄ Ἰωάν. 3:2). Ὁ ἔχων ταύτην τὴν ἐλπίδα ἁγνίζει ἑαυτὸν νῦν, διότι προσδοκᾷ συναντῆσαι τὸν Ἰησοῦν. Ἡ γνῶσις ἡ ἀρξαμένη ὡς ἕρψις καταλήγει πρόσωπον πρὸς πρόσωπον (Α΄ Κορ. 13:12).)
ΣΤΟΜΑ ΔΥΟ
ΙΩΒ 19:25Μετάδος↗ Οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων (26) ἐπὶ γῆς ἀναστῆσαι τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη (27) ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε, καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσται ἐν κόλπῳ.ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H1350 gaal — λυτρωτής
ΟΙΔΑ ΟΤΙ Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΜΟΥ ΖΗ → ΕΝ ΤΗ ΣΑΡΚΙ ΜΟΥ ΟΨΟΜΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟΝ + ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΜΟΥ ΘΕΩΡΗΣΟΥΣΙΝ, ΚΑΙ ΟΥΚ ΑΛΛΟΣ
ΨΑΛΜΟΙ 16:15 (KJV 17:15)Μετάδος↗ Ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου, χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι τὴν δόξαν σου.
ΟΨΟΜΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΣΟΥ + ΧΟΡΤΑΣΘΗΣΟΜΑΙ, ΗΝΙΚΑ ΕΞΕΓΕΡΘΩ.
ΟΤΑΝ ΦΑΝΕΡΩΘΗ → ΟΨΟΜΕΘΑ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙΝ.
ἘΠΊ ΣΤΌΜΑΤΟΣ ΔΎΟ ΜΑΡΤΎΡΩΝ ΚΑῚ ΤΡΙῶΝ ΣΤΑΘΉΣΕΤΑΙ ΠᾶΝ ῬῆΜΑ.
(Αἱ προσωπικαί μου σκέψεις: Τρεῖς μάρτυρες ἵστανται ἐπὶ τῷ τέλει ταύτης τῆς ὁδοῦ, ὅτι ὁ Ἰώβ, ὁ Δαυὶδ καὶ ὁ Ἰωάννης πάντες λέγουσιν ὅτι ὄψονται τὸν Θεόν. Οἱ τρεῖς ἄνδρες ἔζησαν ἐν τρισὶ διαφόροις αἰῶσι τοῦ κόσμου, ὅμως μίαν μαρτυρίαν διδόασιν. Ἡ Γραφὴ λέγει· «ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ τριῶν σταθήσεται πᾶν ῥῆμα», ὥστε ἡ μετὰ τοῦ Θεοῦ ὁδὸς τελευτᾷ εἰς τὸ ἰδεῖν τὸν Θεόν (Βʹ Κορινθίους 13:1).)
Η ΣΚΙΑ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΩΣΙΣ
Ἐνθυμήθητι σκιάν τινα ἐπὶ τῆς γῆς κειμένην. Δύνασαι μὲν ἰδεῖν τὸ σχῆμα τῆς σκιᾶς. Τὸ δὲ σχῆμα μόνον οὔ σοι δηλώσει τί τὴν σκιὰν ποιεῖ. Ἡ σκιὰ μυστήριον παραμένει ἕως ἂν τὸ ἀληθινὸν φῶς αὐτό σοι τὸ πρᾶγμα δείξῃ. Τότε δὲ πάλιν εἰς τὴν σκιὰν ἀποβλέπεις. Ὁρᾷς οὖν ὅτι ἡ σκιὰ τὸ σχῆμα ἐκείνου τοῦ πράγματος ἐξ ἀρχῆς ἔφερεν. Αἱ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἰκόνες σκιαί εἰσι τοιαῦται. Ἀληθεῖς εἰσι σκιαί, ὄντως ὑπὸ σώματος ἀληθινοῦ σχηματισθεῖσαι. Ἡ Γραφὴ τὰς εἰκόνας καλεῖ "σκιὰν τῶν μελλόντων" (Πρὸς Κολοσσαεῖς 2:17). Ἡ αὐτὴ περικοπὴ λέγει ὅτι "τὸ δὲ σῶμα Χριστοῦ." Σκιὰ δέ ἐστιν "οὐκ αὐτὴ ἡ εἰκών" (Πρὸς Ἑβραίους 10:1). Οὐδεὶς ἐδύνατο πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν ἐκ τῆς σκιᾶς μόνης ἀναγνῶναι. Οὐδέποτε διδασκαλίαν ἐπὶ σκιᾶς μόνης οἰκοδομοῦμεν. Μόνον τότε σκιάν τι καλοῦμεν ὅταν τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης φῶς ἡμῖν τὸ σῶμα δείξῃ ᾧ ἡ σκιὰ ἀνήκει. Ἐν τούτῳ τῷ μέρει, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης φῶς αὐτὸ τὸ σῶμα ῥητῶς ὀνομάζει.
1. ΕΞΟΔΟΣ 13:21Μετάδος↗ Ὁ δὲ Θεὸς ἡγεῖτο αὐτῶν, ἡμέρας μὲν ἐν στύλῳ νεφέλης, δεῖξαι αὐτοῖς τὴν ὁδόν· τὴν δὲ νύκτα ἐν στύλῳ πυρός. (22) Οὐκ ἐξέλιπεν δὲ ὁ στύλος τῆς νεφέλης ἡμέρας, καὶ ὁ στύλος τοῦ πυρὸς νυκτὸς, ἐναντίον τοῦ λαοῦ παντός.ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H5982 ammud — στῦλος
ΚΥΡΙΟΣ ΠΡΟΕΠΟΡΕΥΕΤΟ ΑΥΤΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΝ ΣΤΥΛΩ ΝΕΦΕΛΗΣ → ΟΥΚ ΑΦΕΙΛΕ ΤΟΝ ΣΤΥΛΟΝ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ → Ο ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΕΜΟΙ ΟΥ ΜΗ ΠΕΡΙΠΑΤΗΣΗ ΕΝ ΤΗ ΣΚΟΤΙΑ, ΑΛΛ' ΕΞΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΗΜΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΝΕΦΕΛΗΝ ΗΣΑΝ → ΕΠΙΝΟΝ ΕΚ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΗΣ ΑΥΤΟΙΣ + Η ΠΕΤΡΑ ΗΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· ὁ Ἰσραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη ἐπορεύθη ὄπισθεν τοῦ στύλου τῆς νεφέλης καὶ τοῦ πυρός, καὶ πᾶσα ἐκείνη ἡ πορεία σκιὰ ἦν ἐπὶ τῆς γῆς. Ἡ Καινὴ Διαθήκη ἀνάπτει τὸ φῶς, ἐπεὶ ὁ Ἰησοῦς λέγει· «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου», καὶ ὁ Παῦλος γράφει· «ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός» (Ἰωάννην 8:12, Α΄ Κορινθίους 10:4). Τὸ περιπατεῖν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ καθ᾿ ἡμέραν ἐστὶν ἡ ἀρχαιοτάτη πορεία ἐν τῇ Γραφῇ.)
ΤΕΛΟΣ
ΠΟΡΕΥΟΜΑΙ ΕΤΟΙΜΑΣΑΙ ΤΟΠΟΝ ΥΜΙΝ → ΠΑΛΙΝ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΗΨΟΜΑΙ ΥΜΑΣ ΠΡΟΣ ΕΜΑΥΤΟΝ + ΟΠΟΥ ΕΙΜΙ ΕΓΩ, ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΥΜΕΙΣ ΗΤΕ.
ΝΑΙ ΕΡΧΟΜΑΙ ΤΑΧΥ → ΝΑΙ ΕΡΧΟΥ ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ.
(Αἱ προσωπικαί μου σκέψεις: Νῦν συναγάγωμεν ὅλην τὴν ὁδὸν τὴν πρὸς οἶκον, ὅτι ὁ Πατὴρ ἕλκει τὸν ἕρποντα, ὁ περιπατῶν μένει μετὰ τοῦ Ἰησοῦ καθ᾿ ἡμέραν, ὁ τρέχων ὁμολογεῖ τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ὁ γρηγορῶν διατηρεῖ τὸν λύχνον αὐτοῦ καιόμενον. Ὁ Ἰησοῦς οὐ μόνον τόπον ἐπηγγείλατο, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν ἐπηγγείλατο, λέγων· «πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν» (Κατὰ Ἰωάννην 14:3). Περιπάτει οὖν, ὅτι πρὸς τὸν Ἰησοῦν περιπατεῖς, καὶ αὐτὸς ἤδη ἔρχεται πρὸς σέ.)
ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ
1. Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε, Σὺ εἶ ὁ Χριστός·
a) ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ
b) ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος
c) ὁ υἱὸς Δαυίδ
τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινώσκω αὐτά·
a) καὶ ἀκολουθοῦσίν μοι
b) καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων
c) καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα
3. Κατὰ Ματθαῖον 11:29 — Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ' ὑμᾶς, καὶ μάθετε ἀπ' ἐμοῦ· ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ·
a) κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς
β) ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστός, καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν
c) καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν
4. Ἀποκάλυψις 12:11 — Καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου·
a) τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ
b) καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν
c) διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ
5. οἴδαμεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα·
a) καὶ πᾶς ὀφθαλμὸς ὄψεται αὐτόν
b) ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται
c) ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστιν
6. Πρὸς Ἑβραίους 13:8 — Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός,
a) καὶ εἰς τὸν αἰῶνα
b) καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν
c) εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων
7. Ματθαίου 24:42 — Γρηγορεῖτε οὖν· ὅτι οὐκ οἴδατε·
a) οὔτε τὴν ἡμέραν οὔτε τὴν ὥραν
b) ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται
c) ὅταν ὁ καιρὸς ᾖ
ΚΛΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΙΣΕΩΝ: 1-b, 2-a, 3-c, 4-b, 5-c, 6-a, 7-b
ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ
→ Πῶς ἡ σκιὰ φέρει φῶς· ὁ Κύριος προεπορεύετο τοῦ Ἰσραὴλ ἐν στύλῳ νεφέλης καὶ πυρός, καὶ ὁ στῦλος οὐδέποτε ἀπέλιπε τὸν λαόν (Ἔξοδος 13:21-22). Ὁ Ἰησοῦς λέγει, «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ἰωάννης 8:12). Ὁ Παῦλος λέγει ὅτι οἱ πατέρες ἔπινον ἐκ πνευματικῆς πέτρας, «ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός» (Αʹ Κορινθίους 10:4).
→ Πῶς ἡ καινὴ διαθήκη τοῦτο ἐκτίθησιν: ὁ Ἀμὼς ἐρωτᾷ, "Εἰ πορεύσονται δύο ἐπὶ τὸ αὐτό, ἐὰν μὴ γνωρίσωσιν ἑαυτούς;" (Ἀμὼς 3:3). Ἡ Καινὴ Διαθήκη ἀποκρίνεται δι’ ἐντολῆς καὶ ἐπαγγελίας. "Ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε" (Κολοσσαεῖς 2:6). "Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης" (Κολοσσαεῖς 1:27).
→ Πῶς αἱ λέξεις ἔχουσι σημασίαν: μία ἀγγλικὴ λέξις "watch" ἵσταται ὑπὲρ δύο ἑλληνικῶν λέξεων. Ματθαῖος 24:42 χρῆται τῷ γρηγορέω (G1127, γρηγορεῖν). Μᾶρκος 13:33 χρῆται τῷ ἀγρυπνέω (G69, ἀγρυπνεῖν), καὶ ὁ Μᾶρκος προστίθησι "καὶ προσεύχεσθε". Ἡ μία ἐντολὴ καλύπτει τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς προσευχὰς ὁμοῦ.
→ Πῶς τοῦτο ἐφαρμόζεται εἰς σέ: τὸ συνέδριον ἔγνω ὅτι ὁ Πέτρος καὶ ὁ Ἰωάννης "σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν" (Πράξεων 4:13). Ὁ καιρὸς μετὰ τοῦ Ἰησοῦ καταλείπει σημεῖον. Οἱ περὶ σὲ ἄνθρωποι δύνανται ἰδεῖν τοῦτο τὸ σημεῖον.
→ Τί τοῦτο σημαίνει διὰ τὴν αἰωνιότητα: "ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην" (Α΄ Κορινθίους 13:12). Ἡ γνῶσις ἡ ἀρχομένη ἐν τῷ βίῳ τούτῳ οὐκ ἀπόλλυται ἐν τῷ θανάτῳ. Ἔρχεται εἰς τὸ τέλος αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ προσώπου τοῦ Ἰησοῦ (Ἀποκάλυψις 22:4).
→ Παρόδιος τρίβος: Τὸ κατὰ Λουκᾶν 12:37 δεικνύει τὸν ἐπανερχόμενον κύριον καθίζοντα τοὺς γρηγοροῦντας δούλους ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ὁ κύριος αὐτὸς διακονεῖ τοῖς δούλοις. Ὁ Ἰησοῦς λέγει «ἐγὼ δὲ εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν» (Κατὰ Λουκᾶν 22:27). Ὁ Ἰησοῦς ἐπαγγέλλεται «καὶ δειπνήσω μετ' αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς μετ' ἐμοῦ» (Ἀποκάλυψις 3:20). Ὁ Δεσπότης ὁ διακονῶν τοῖς ἰδίοις δούλοις ἄξιός ἐστιν ἰδίας πλήρους μελέτης.
→ Πιθανὴ ἀποκάλυψις· ἡ πρώτη πρόσκλησις ἐν ταύτῃ τῇ μελέτῃ ἐστίν· «ἔρχου καὶ ἴδε» (Ἰωάννην 1:46). Ἡ τελευταία ἐπαγγελία ἐν ταύτῃ τῇ μελέτῃ ἐστίν· «ὄψονται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ» (Ἀποκάλυψις 22:4). Ἡ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ πορεία ἄρχεται ἐν τῷ ὁρᾶν καὶ τελευτᾷ ἐν τῷ ὁρᾶν. Πᾶσα βαθμὶς μεταξὺ τῶν δύο ἐστὶ σαφεστέρα θέα τοῦ αὐτοῦ προσώπου. Οὐδεμία μία γραφὴ τοῦτο λέγει μόνη. Θὲς τὰς γραφὰς πλησίον ἀλλήλων καὶ σκέψαι περὶ αὐτῶν.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
Αὗταί εἰσιν αἱ κύριαι λέξεις τῆς μελέτης ταύτης. Ἅψαι ὁποίας βούλει στιγμωτῆς λέξεως ἐν ταῖς ἄνωθεν γραφαῖς ἵνα ἴδῃς τὴν σημασίαν αὐτῆς ὧδε.
“γιγνώσκω” —
G1097 ginosko —
γινώσκειν, εἰδέναι, αἰσθάνεσθαι, βεβαιοῦσθαιἩ αἰώνιος ζωὴ ὁρίζεται ταύτῃ τῇ λέξει. «Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε» (Ἰωάννης 17:3). Ἡ λέξις σημαίνει τὸ γινώσκειν πρόσωπον, οὐ τὸ μεμνῆσθαι γεγονότα.
“ἀποκαλυφθείς” —
G601 apokalupto —
ἀφαιρεῖν τὸ κάλυμμα, ἀποκαλύπτειν, φανεροῦνΣὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἔδειξαν τῷ Πέτρῳ τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς. Ὁ Πατὴρ ἀφεῖλε τὸ κάλυμμα (Κατὰ Ματθαῖον 16:17).
“μανθάνω” —
G3129 manthano —
μανθάνειν, συνιέναιὉ Ἰησοῦς λέγει· «μάθετε ἀπ᾽ ἐμοῦ» (Ματθαῖος 11:29). Ἡ μάθησις γίνεται ὑπὸ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ, ἐγγὺς τοῦ διδασκάλου.
“ἀκολουθέω” —
G190 akoloutheo —
συνοδεύειν, συμπορεύεσθαι τὴν αὐτὴν ὁδόν, ἀκολουθεῖνΤὰ πρόβατα βαδίζουσι τὴν αὐτὴν ὁδὸν σὺν τῷ ποιμένι, ἡμέραν καθ' ἡμέραν (Ἰωάν. 10:27).
“κατοικέω” —
G1774 enoikeo —
κατοικεῖν, ἐνοικεῖνὉ λόγος τοῦ Χριστοῦ ὀφείλει κατοικεῖν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὡς ἔνοικος, οὐχ ὡς ξένος ἐπισκεπτόμενος (Κολοσσαεῖς 3:16).
“ὁμολογέω” —
G3670 homologeo —
συγκατατίθεσθαι, ὁμολογεῖν, ταὐτὰ λέγειν, ἐπαγγέλλεσθαιΤὸ ὁμολογεῖν τὸν Ἰησοῦν ἐστι τὸ λέγειν φανερῶς περὶ τοῦ Ἰησοῦ τὸ αὐτὸ ὅπερ λέγει ἡ Γραφή (Κατὰ Ματθαῖον 10:32).
“μαρτυρία” —
G3141 marturia —
μαρτυρία δοθεῖσα, καταγραφή, μαρτύριον, μαρτυρίαΟἱ νικῶντες ἐνίκησαν διὰ τὸ αἷμα τοῦ Ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν (Ἀποκάλυψις 12:11).
“παρών” —
G3936 paristemi —
παριστάναι, παρέχειν, ὑπείκεινὉ πιστὸς παρίστησι τὸ ἴδιον σῶμα τῷ Θεῷ, ὅλον καὶ ζῶν, ὥσπερ στρατιώτης ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος (Ῥωμαίους 12:1).
“ὅπλα” —
G3696 hoplon —
ἐργαλεῖον, πανοπλία, ὄργανον, ὅπλονὉ στίχος 12 λέγει ἐνδύσασθαι τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὁ στίχος 14 λέγει ἐνδύσασθαι τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Τὰ ὅπλα εἰσὶ Πρόσωπον (Ῥωμαίους 13:12-14).
“βλέπω” —
G553 apekdechomai —
ἐκδέχεσθαι πλήρως, ἀποβλέπειν καὶ ἀναμένεινὉ Ἰησοῦς ἐπαγγέλλεται τὴν δευτέραν ἐπιφάνειαν «τοῖς αὐτὸν ἀπεκδεχομένοις» (Ἑβραίους 9:28). Ἡ λέξις σημαίνει τὸ προσδοκᾶν ἐκτεταμένως μετὰ πάσης ἐλπίδος.
“τηρέω” —
G1127 gregoreo —
ἐγρηγορέναι, γρηγορεῖν, φυλάσσεινΑὕτη ἐστὶν ἡ λέξις τῆς ἀγρυπνίας ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίῳ. Ὁ δοῦλος τηρεῖ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἀνεῳγμένους (Κατὰ Ματθαῖον 24:42).
“τηρέω” —
G69 agrupneo —
ἀγρυπνεῖν, ἐγρηγορέναι, φυλάσσεινΑὕτη ἐστὶν ἡ λέξις τῆς ἀγρυπνίας ἐν τῷ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγελίῳ. Ὁ Μᾶρκος συνάπτει τὴν λέξιν τῇ προσευχῇ. Ὁ δοῦλος μένει ἄγρυπνος. Ὁ δοῦλος διατελεῖ προσευχόμενος (Μᾶρκος 13:33).
“ταχέως” —
G5035 tachu —
ταχέως, ἄνευ ἀναβολῆς, ἐξαίφνης, ταχέως"Ἰδοὺ ἔρχομαι ταχύ" (Ἀποκάλυψις 3:11). Ἡ λέξις φέρει αἰφνιδιότητα, οὐδέποτε δὲ ὡρισμένον χρόνον.
“ὁράω” —
G3700 optanomai —
θεᾶσθαι, ὁρᾶν, φαίνεσθαι«Ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστιν» (Α΄ Ἰωάννου 3:2). Ἡ λέξις περιγράφει τὸ ἀτενίζειν εἴς τι θαυμαστόν.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
“γιγνώσκω” —
H3045 yada —
γινώσκειν, ἐπιγινώσκειν, γνωρίζεινὉ Θεὸς ἐπηγγείλατο «καρδίαν τοῦ εἰδέναι με» (Ἱερεμίας 24:7). Τὸ γινώσκειν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἐστὶ τὸ γινώσκειν πρόσωπον, τὸ αὐτὸ ὡς τὸ γινώσκω ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ.
“καρδία” —
H3820 leb —
ἡ καρδία, τὰ αἰσθήματα, ἡ βούλησις, ἡ σύνεσιςὉ Θεὸς δίδωσι καρδίαν τὴν γινώσκουσαν αὐτόν. Ἡ γνῶσις οὐδέποτε ἔμελλε μένειν ἐν τῇ διανοίᾳ μόνον (Ἱερεμίας 24:7).
“περιπατέω” —
H3212 yalak —
τὸ περιπατεῖν, τὸ πορεύεσθαι, τὸ ἔρχεσθαι, τὸ ἀπέρχεσθαιὉ Ἀμὼς ἐρωτᾷ εἰ δύνανται δύο περιπατεῖν ὁμοῦ μὴ συμφωνήσαντες (Ἀμὼς 3:3). Πᾶσα ἡ δευτέρα βαθμὶς ταύτης τῆς μελέτης οἰκεῖ ἐντὸς ταύτης τῆς λέξεως.
“στῦλος” —
H5982 ammud —
κίων, βάσις, στῦλοςὉ στῦλος τῆς νεφέλης καὶ τοῦ πυρὸς προεπορεύετο τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ στῦλος οὐδέποτε ἀπέλιπε τὸν λαόν (Ἔξοδος 13:21-22). Ὁ στῦλος ἐστὶν ἡ σκιά. Ὁ Χριστός ἐστιν τὸ σῶμα (Α' Κορινθίους 10:4).
“λυτρωτής” —
H1350 gaal —
λυτροῦσθαι, ἀγχιστεύειν, ἐξαγοράζεινἘν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις, ὁ ἔγγιστα συγγενὴς ἐξηγόραζε μέλος τῆς οἰκογενείας ἐκ χρέους ἢ δουλείας. Ὁ Ἰὼβ καλεῖ τὸν ζῶντα Θεὸν "τὸν λυτρωτήν μου." Ὁ Ἰὼβ προσδοκᾷ ἰδεῖν τὸν Θεὸν ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ (Ἰώβ 19:25-26).
“ἰδού” —
H2372 chazah —
τὸ ἀτενίζειν, τὸ αἰσθάνεσθαι, τὸ θεωρεῖνὉ Δαβὶδ χρησιμοποιεῖ αὐτὴν τὴν λέξιν διὰ τὴν τελευταίαν πρωΐαν. «Ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὄψομαι τὸ πρόσωπόν σου» (Ψαλμός 17:15).
“ὁμοίωμα” —
H8544 temunah —
σχήμα, εἰκών, ὁμοίωμα, ὁμοίωσιςὉ Δαβὶδ ἐγείρεται πλησθεὶς τῆς ὁμοιώσεως τοῦ Θεοῦ (Ψαλμός 17:15). Ὁ Ἰωάννης λέγει ὅτι ἡ θέα ἡμᾶς ὁμοίους τῷ Ἰησοῦ ποιήσει (Α΄ Ἰωάννου 3:2).
SOURCES & CREDITS
Scripture: Brenton Septuagint (Public Domain) — a redistributable edition, looked up exactly and never machine-translated.
Alternate chapter/verse numbering reconciled with STEPBible TVTMS (CC BY 4.0).
Strong's numbering & original-language data: OpenScriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0); STEPBible.org — TAHOT/TAGNT/TBESH/TBESG (CC BY 4.0); Robinson-Pierpont Byzantine Majority Text (Public Domain); Strong's dictionary, 1890 (Public Domain).
Typography: Google Noto fonts (SIL Open Font License 1.1).
© SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com — shared under Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY 4.0).
Link copied
