বাইবেলত ভাল আৰু বেয়া কি? জীৱন আৰু মঙ্গল, মৃত্যু আৰু অমঙ্গল

স্বৰ্গৰ তলত থকা প্ৰতিজন মানুহৰ সন্মুখত দুটা বস্তু থিয় হৈ আছে: এফালে জীৱন আৰু মঙ্গল, আনফালে মৃত্যু আৰু অমঙ্গল। প্ৰভুৱে বিচাৰে যে তেওঁৰ লোকসকলে, সম্পূৰ্ণৰূপে বাঢ়ি যোৱাৰ পাছত, দুয়োটাৰ পাৰ্থক্য চিনাক্ত কৰিবলৈ নিজৰ ইন্দ্ৰিয়সমূহক প্ৰশিক্ষিত কৰক। অমঙ্গল কৰা লোকসকলৰ ফালে ভালদৰে চাওক, কিয়নো শাস্ত্ৰই তেওঁলোকক স্পষ্টভাৱে দেখুৱাইছে। তেওঁলোকে অমঙ্গল কৰিব জানে কিন্তু মঙ্গল কৰাৰ জ্ঞান তেওঁলোকৰ নাই। তেওঁলোকে ইচ্ছাকৃতভাৱে অনিষ্টৰ পৰিকল্পনা কৰে। তেওঁলোক ইয়াত এনেদৰে অভ্যস্ত হৈ পৰে যে ই তেওঁলোকৰ নিজৰ ছালৰ নিচিনাকৈ তেওঁলোকৰ অংশ হৈ পৰে। শেষত তেওঁলোকে কিবা অন্যায় কাম নকৰালৈকে টোপনিও যাব নোৱাৰে। এনে হৃদয় ক’ৰ পৰা আৰম্ভ হ’ল? বাটিকালৈ উভতি যাওক। তাত জীৱনৰ গছজোপা থিয় হৈ আছিল, আৰু তাত মঙ্গল আৰু অমঙ্গলৰ জ্ঞানৰ গছজোপাও থিয় হৈ আছিল, আৰু এটা স্পষ্ট আজ্ঞা আছিল। সাপে ক’লে যে মৃত্যু নাহিব, আৰু তেওঁলোকৰ চকু মুকলি হ’ব। তিৰোতাগৰাকীয়ে দেখিলে, লৈ ল’লে, খালে, আৰু দিলে; আৰু সঁচাকৈয়ে দুয়োৰো চকু মুকলি হ’ল। কিন্তু সেই জ্ঞানে তেওঁলোকক বহন কৰিব পৰাতকৈ বেছি দিলে। তেওঁলোকে মঙ্গল জানিছিল, কিন্তু ইয়াক কৰিবলৈ শক্তি নাছিল। তেওঁলোকে অমঙ্গল জানিছিল, কিন্তু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’বলৈ শক্তি নাছিল। লাজ আহিল, আৰু ভয় আহিল, আৰু তেওঁলোক যি উপস্থিতিৰ সন্মুখত থিয় হ’বলৈ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তাৰ পৰাই লুকাল। কেইপুৰুষমানৰ ভিতৰতে, মানুহৰ হৃদয়ত গঠিত হোৱা প্ৰতিটো পৰিকল্পনা সদায় অমঙ্গললৈ বেঁকা হৈ পৰিল, আৰু ই প্ৰভুৰ হৃদয়ক দুখ দিলে। তথাপি বিচাৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত, এজন লোকে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্মাণ কৰিলে, আৰু প্ৰভুৱে সেই নৈবেদ্যৰ সুবাস পালে, আৰু নিজৰ হৃদয়ত এটা প্ৰতিজ্ঞা কলে। নোহে কেনেকৈ জানিলে যে এটা বলিদানে অমঙ্গলৰ উত্তৰ দিব? এই প্ৰশ্নটো শেষলৈকে ৰাখি থওক, কিয়নো ইয়াৰ উত্তৰ আন এজোপা গছত, আন এটা নৈবেদ্যৰ দ্বাৰা, সদায়ৰ বাবে এবাৰতে দিয়া হৈছে। প্ৰতিজ্ঞাটো নিশ্চিত হৈ থিয় হৈ আছে: যিয়ে শুনিব তেওঁ সুৰক্ষিতভাৱে জীয়াই থাকিব, আৰু অমঙ্গলৰ ভয়ৰ পৰা বিশ্ৰাম পাব। ইয়াক অনুসন্ধান কৰক।

এই অধ্যয়নে উত্তর দিয়া তিনিটা প্রশ্ন:

খোলা নোঙর

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তাধাৰা — এইটোৱেই গোটেই অধ্যয়নটোৰ আধাৰ: ভাল আৰু বেয়া শাস্ত্ৰত একেলগে উল্লেখ কৰা হৈছে। এইটো নহয় যে এজন মানুহে বেয়াবোৰ চাখিব লাগে, বৰং ইন্দ্ৰিয়সমূহক ইয়াক পৃথক কৰি চিনি পোৱা আৰু অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে প্ৰশিক্ষিত কৰিব লাগে। অধ্যয়নটোৱে প্ৰথমে বেয়া কৰা মানুহসকললৈ, তাৰ পিছত জ্ঞান প্ৰৱেশ কৰা বাৰীখনলৈ, আৰু তাৰ পিছত বেয়াৰ প্ৰতিউত্তৰ দিয়া বেদীখনলৈ চাব।)

১. জীৱন আৰু মঙ্গল, মৃত্যু আৰু অমঙ্গল — তোমাৰ আগত থোৱা দুটা

৩. হিতোপদেশ 1:24আধুনিক বাইবেল↗ মই মাতিলোঁ, আৰু তোমালোকে শুনিবলৈ অমান্তি হলা; মই মোৰ হাত মেলিলোঁ, কিন্তু কোনেও মনযোগ নিদিলা। (25) কিন্তু তোমালোকে মোৰ সকলো পৰামৰ্শ উপেক্ষা কৰিলা; আৰু মোৰ দোষাৰোপলৈ মনোযোগ নিদিলা। (26) তোমালোকৰ দুৰ্যোগৰ সময়ত মই হাঁহিম, আৰু যেতিয়া তোমালোকলৈ সন্ত্রাস আহিব, তেতিয়া মই ঠাট্টা কৰিম। (27) যেতিয়া সন্ত্রাস ভয়ঙ্কৰ ধুমুহাৰ দৰে তোমালোকলৈ আহিব, আৰু বা’মাৰলিৰ দৰে তোমালোকৰ ওপৰত দুৰ্যোগ ঘটিব, যেতিয়া বেদনা আৰু ক্লেশ তোমালোকৰ ওপৰলৈ আহিব (28) তেতিয়া তেওঁলোকে মোৰ ওচৰত প্রাৰ্থনা কৰিব, কিন্তু মই উত্তৰ নিদিম, তেওঁলোকে নিদাৰুণভাবে মোক মাতিব, কিন্তু তেওঁলোকে মোক বিচাৰি নাপাব;

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H6695 tsuqah — যাতনা · ⚑ H6869 tsarah — যন্ত্রণা

৪. হিতোপদেশ 1:29আধুনিক বাইবেল↗ কাৰণ তেওঁলোকে জ্ঞানক ঘিণ কৰে, আৰু যিহোৱাক তেওঁলোকে ভয় কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰে। (30) তেওঁলোকে মোৰ আদেশ অনুসৰণ নকৰে, আৰু তেওঁলোকে মোৰ সকলো শাসন প্রণালী হেয়জ্ঞান কৰে। (31) তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পথৰ ফল ভোগ কৰিব, তেওঁলোকে নিজৰ পৰিকল্পনাৰ ফলেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব। (32) অশিক্ষিত সেই লোকসকল যেতিয়া বিপথে যায়, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মৃত্যু হয়। মূৰ্খৰ নিৰপেক্ষতাই তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিব। (33) কিন্তু যি জনে মোৰ কথা শুনে, তেওঁ নিৰাপদে থাকিব, আৰু দুৰ্যোগৰ ভয় নোহোৱাকৈ সুৰক্ষিত হৈ জিৰণী ল’ব।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H7451 ra — দুষ্ট · ⚑ H8085 shama · ⚑ H1847 daath — জ্ঞান

২. দুষ্ট কাৰ্য কৰা লোকসকল — চাৰিটা লক্ষণ, আৰু ধাৰ্মিকৰ পথ

৪. হিতোপদেশ 4:14আধুনিক বাইবেল↗ পাপীবোৰৰ পথ অনুসৰণ নকৰিবা, আৰু যিসকলে দুষ্টকৰ্ম কৰে, তেওঁলোকৰ পথত নাযাবা। (15) তেওঁলোকৰ পৰা দূৰত থাকিবা, সেই পথত নাযাবা, সেই পথৰ পৰা ঘূৰি আহাঁ, আৰু অন্য পথত যোৱা; (16) কাৰণ তেওঁলোকে কুকৰ্ম নকৰালৈকে তেওঁলোকৰ টোপনি নাহে, আৰু তেওঁলোকে কোনো লোকক উজুটি নোখোৱালৈকে তেওঁলোকৰ টোপনি নাহে। (17) কাৰণ তেওঁলোকে দুষ্টতাৰূপ পিঠা ভোজন কৰে, আৰু উপদ্ৰৱৰূপ দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰে।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H7451 ra — দুষ্ট

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা — এইবোৰেই হৈছে বেয়া কাম কৰা মানুহৰ চিনাক্ত লক্ষণ। তেওঁলোকৰ ভাল কাম কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় জ্ঞানৰ অভাৱ থাকে। তেওঁলোকে ইচ্ছাকৃতভাৱে ক্ষতিৰ পৰিকল্পনা কৰে। তেওঁলোক ইয়াত ইমান অভ্যস্ত হৈ পৰে যে সেয়া তেওঁলোকৰ নিজৰ ছালৰ দৰেই হৈ যায়। শেষত, বেয়া কাম নকৰালৈকে তেওঁলোকে টোপনি যাব নোৱাৰে। আৰু তেওঁলোকে বুজিব নোৱৰা কথাৰ এটা অংশ হৈছে এইঃ তেওঁলোকে নিজৰ আত্মাৰ ওপৰত কৰা ক্ষতি বহু পলমকৈহে, বৰ দেৰি হোৱালৈকে দেখা নাপায়।)

৩. পেন্টাটিউক — আদিপুস্তক: গছজোপা, পতন, আৰু দুষ্ট হৃদয়

১. আদিপুস্তক 2:8আধুনিক বাইবেল↗ ঈশ্বৰ যিহোৱাই পূবফালে এদনত এখন বাৰী পাতিলে আৰু তাতে তেওঁ নিজে নিৰ্ম্মাণ কৰা মানুহক ৰাখিলে। (9) সেই ঠাইৰ মাটিত ঈশ্বৰ যিহোৱাই দেখিবলৈ সুন্দৰ, খাবলৈকো ভাল এনে সকলো জাতৰ গছ উৎপন্ন কৰিলে; বাৰীৰ মাজত তেওঁ জীৱন-বৃক্ষ আৰু ভাল বেয়া জ্ঞান দিওঁতা বৃক্ষকো উৎপন্ন কৰিলে।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H7451 ra — দুষ্ট · ⚑ H1847 daath — জ্ঞান · ⚑ H2896 towb — ভাল

৪. আদিপুস্তক 3:1আধুনিক বাইবেল↗ ঈশ্বৰ যিহোৱাই নিৰ্ম্মাণ কৰা সকলো বন্য প্রাণীৰ মাজত সৰ্প আছিল আটাইতকৈ টেঙৰ। সেই সর্পই এদিন নাৰী গৰাকীক ক’লে, “ঈশ্বৰে কি সঁচাই ‘তোমালোকে বাৰীত থকা কোনো গছৰ ফল নাখাবা’এইবুলি তোমালোকক ক’লে নে?” (2) নাৰীয়ে সৰ্পক ক’লে, “বাৰীৰ গছবোৰৰ ফল আমি খাব পাৰোঁ; (3) কিন্তু বাৰীৰ মাজত থকা গছ জোপাৰ ফলৰ বিষয়ে হ’লে আমাক ঈশ্বৰে ক’লে, ‘তোমালোকে তাক নাখাবাও, নুচুবাও; তাকে কৰিলে তোমালোকৰ মৃত্যু হ’ব’।” (4) তেতিয়া সৰ্পই নাৰীক ক’লে, “দৰাচলতে তোমালোকৰ মৃত্যু নহয়। (5) কিয়নো ঈশ্বৰে জানে যে, যিদিনাই তোমালোকে সেই গছৰ ফল খাবা, সেইদিনাই তোমালোকৰ চকু মুকলি হ’ব। তাতে তোমালোকে ভাল বেয়া জানোতা হৈ ঈশ্বৰৰ নিচিনা হ’বা।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H3045 yada — জানা

৫. আদিপুস্তক 3:6আধুনিক বাইবেল↗ নাৰীগৰাকীয়ে যেতিয়া বুজিলে যে সেই গছৰ ফল খাবলৈ ভাল হব; ই দেখাত লোভনীয় আৰু জ্ঞান লাভ কৰা কথাটোও মনোমোহা; তেতিয়া নাৰীগৰাকীয়ে তাৰ পৰা কেইটামান ফল চিঙি খালে আৰু লগত থকা তেওঁৰ গিৰিয়েককো দিলে; তাতে তেৱোঁ খালে। (7) তেতিয়া তেওঁলোক দুয়োজনৰ চকু মুকলি হ’ল। তেওঁলোক যে বিবস্ত্ৰ অৱস্থাত আছে, এই বিষয়ে বুজি পালে। সেয়ে তেওঁলোকে ডিমৰু গছৰ পাতবোৰ একেলগে জোৰা লগাই নিজৰ কাৰণে কপিং চিলাই ল’লে।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H3045 yada — জানা · ⚑ H2896 towb — ভাল

১০. আদিপুস্তক 3:22আধুনিক বাইবেল↗ তাৰ পাছত ঈশ্বৰ যিহোৱাই ক’লে, “চোৱা, ভাল বেয়া জ্ঞান পাই মানুহ আমাৰ এজনৰ নিচিনা হৈ গৈছে। সেয়ে এতিয়া আমি মানুহক এই অনুমতি দিব নালাগে যেন তেওঁ হাত আগবঢ়াই জীৱন বৃক্ষৰ ফল পাৰি খাই সদাকাললৈকে জীৱিত হৈ থাকে।” (23) এইবুলি কৈ ঈশ্বৰ যিহোৱাই মাটিৰ পৰা নির্ম্মাণ কৰা মানুহক মাটিত খেতি কৰিবৰ বাবে এদন বাৰীৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিলে। (24) এইদৰে ঈশ্বৰে মানুহক এদন বাৰীৰ পৰা খেদাই দিলে; তাৰ পাছত জীৱন-বৃক্ষৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ পথ ৰখিবলৈ, এদন বাৰীৰ পুবফালে কৰূবসকলক ৰাখিলে আৰু চাৰিওফালে ঘূৰি থকা এখন জলন্তময় তৰোৱালকো তাত থলে।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H3045 yada — জানা

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা — ভাল আৰু বেয়াৰ জ্ঞানত থকা কিবা এটাই মানুহক তাৰ সহন কৰিব পৰাতকৈও অধিক দিলে। তাৰ জ্ঞানে তাৰ শক্তিক অতিক্ৰম কৰি গ'ল। এতিয়া সি ভালক জানিব পাৰিছিল, কিন্তু কৰিব নোৱাৰিছিল। সি বেয়াক জানিব পাৰিছিল, কিন্তু তাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিব নোৱাৰিছিল। আৰু সেই তৰোৱালে জীৱন-বৃক্ষৰ পথ পহৰা দি ৰাখিছিল, যাতে সি খাই সেই ভগ্ন অৱস্থাতে চিৰকাললৈকে জীয়াই নাথাকে।)

১২. আদিপুস্তক 8:20আধুনিক বাইবেল↗ তাৰ পাছত নোহে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞ-বেদি নিৰ্ম্মাণ কৰিলে; তেওঁ কিছুমান শুচি পশু আৰু পক্ষী লৈ সেই বেদীৰ ওপৰত হোম-বলি উৎসৰ্গ কৰিলে। (21) যিহোৱাই সেই হোম-বলিৰ সুঘ্ৰাণত সন্তোষ পাই নিজৰ মনেতে ক’লে, “সৰু কালৰে পৰা মানুহৰ মন মন্দতাৰ ফালে ঢাল খোৱা; কিন্তু মই মানুহৰ কাৰণে ভূমিক আৰু কেতিয়াও শাও নিদিওঁ; সেয়ে, মই যি দৰে কৰিলোঁ, পুনৰায় সেইদৰে সকলো প্ৰাণীক ধ্বংস নকৰোঁ। (22) যিমান দিনলৈকে এই পৃথিৱী থাকিব, সিমান দিন শস্য ৰোৱা আৰু শস্য দোৱাৰ সময় থাকিব; সিমান দিন শীতকাল আৰু গ্ৰীষ্মকাল, গৰম আৰু ঠাণ্ডা, দিন আৰু ৰাতি এইবোৰ চলি থাকিব।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H7451 ra — দুষ্ট · ⚑ H3336 yetser — কল্পনা · ⚑ H7381 reyach · ⚑ H5207 nichoach · ⚑ H5930 olah

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা — অনুসন্ধান কৰিবলগীয়া এটা প্ৰশ্ন: নোহে বলিদান দিবলৈ কেনেকৈ জানিছিল? তেওঁ কোনো এটা মাত শুনিছিলনে? বলিদানটোৰ সৈতে সেই দুষ্টতাৰ কি সম্পৰ্ক আছিল? মানুহৰ হৃদয় তেতিয়াও তাৰ যৌৱনৰে পৰা দুষ্ট আছিল। তথাপি হোম বলি উৎসৰ্গ কৰাৰ সময়ত, প্ৰভুৱে তেওঁৰ হৃদয়ত শান্তি ক’লে, যেন কেৱল এটা বলিদানেহে সেই দুষ্টতাৰ উত্তৰ দিব পাৰে, কিয়নো জুয়ে সেই উৎসৰ্গটো গ্ৰাস কৰিলে। প্ৰশ্নটো ধৰি ৰাখক। শাস্ত্ৰই আন এজোপা গছত ইয়াৰ উত্তৰ দিয়ে।)

ভাল আৰু বেয়াৰ বিষয়ে বাইবেলে কি কয়? — দ্য ফাউণ্ডেচন · ষ্ট্ৰংগছ নম্বৰসহ কে জে ভি শাস্ত্ৰ

খোলা বাক্য

এই অধ্যয়নে উত্তর দিয়া তিনিটা প্রশ্ন:

খোলা নোঙর

১. জীৱন আৰু মঙ্গল, মৃত্যু আৰু অমঙ্গল — তোমাৰ আগত থোৱা দুটা

২. দুষ্ট কাৰ্য কৰা লোকসকল — চাৰিটা লক্ষণ, আৰু ধাৰ্মিকৰ পথ

৩. পেন্টাটিউক — আদিপুস্তক: গছজোপা, পতন, আৰু দুষ্ট হৃদয়

সমাপ্তি

গ্ৰীক মূল শব্দবোৰ

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ

অনুশীলন প্ৰশ্নোত্তৰ

এই অধ্যয়নটো কেনেকৈ শাখা-প্রশাখাযুক্ত হৈছে

Well done — keep going.

SOURCES & CREDITS