کتاب مقدس درباره خدا‌ترسی چه می‌گوید؟ — بنیاد · آیات KJV با اعداد استرانگ

اکنون بشنوید که خداترسی از کجا آغاز می‌شود. آن در شما آغاز نمی‌شود؛ بلکه در بخشش خدا آغاز می‌شود. قدرت الاهی او هر آنچه که به حیات و خداترسی تعلق دارد را به ما بخشیده است — کلمهٔ یونانی eusebeia (G2150، خداترسی) است، دینداری، حیاتی که خدا را خشنود می‌سازد. وعده‌های عظیم و گرانبها داده شده‌اند، تا ما در طبیعت الاهی شریک شویم؛ کلمه koinonos (G2844، شریکان) است — کسی که سهیم است، یک همدست. اما به کلمه‌ای که پس از این بخشش می‌آید توجه کنید: با تمامی کوشش خود، بیفزایید. در اینجا نردبانی وجود دارد. ایمان در جای نخست قرار دارد؛ سپس فضیلت، معرفت، پرهیزکاری، شکیبایی — و بر شکیبایی، خداترسی؛ و بالاتر از خداترسی، مهربانی برادرانه و محبت. هر پله بخشش خداست، و هیچ پله‌ای بدون کوشش افزوده نمی‌شود. بخشش باید به کار گرفته شود. و چرا داده شده است؟ تا خدا جلال یابد. کلمهٔ جلال doxa (G1391، جلال) است — جلالی که بسیار هویدا است، جلالی که دیده می‌شود: نوری که پیش روی مردمان می‌درخشد، کارهای نیک که دیده می‌شوند، ثمرهٔ بسیار که به بار می‌آید، بدن و روح که از آن اوست. اکنون به دو نتیجه گوش دهید. اگر این چیزها در شما باشد و بیفزاید، نه بی‌ثمر و نه بی‌بار خواهید بود. اگر این چیزها را نداشته باشید، کور هستید، و فراموش کرده‌اید که از گناهان گذشته خود پاک شده‌اید. پس دعوت و برگزیدگی خود را ثابت گردانید؛ این کارها را بکنید، و هرگز نخواهید افتاد. اما هوشیار باشید: مردمان بی‌دین ناشناخته در میان شما راه یافته‌اند — درختانی بی‌بار، دو بار مرده. و پادشاه به روشنی گفته است: بسیاری دعوت شده‌اند، اما اندکی برگزیده شده‌اند. مردی بدون لباس عروسی به جشن عروسی درآمد، و بیرون افکنده شد؛ بسیاری خواهند خواست داخل شوند، و نخواهند توانست. ابراهیم دعوت شد، و او اطاعت کرد، و بیرون رفت، بدون آنکه بداند به کجا. پس آن را ثابت گردانید — و پایان دعوت‌شدگان، ضیافتی است، ضیافت عروسی بره. آن را جستجو کنید.