کتاب مقدس درباره خیر و شر چه می‌گوید؟ — بخش ۲ · آیات کتاب مقدس پادشاه جیمز (KJV) همراه با شماره‌های استرانگ

بشنو. کهن‌ترین دروغی که تا کنون گفته شده، زیر درختی گفته شد، و دروغی درباره‌ی معرفت بود. مار زن را به نادانی وسوسه نکرد—او را به دانستن وسوسه کرد: مانند خدایان خواهید شد، دانندگان نیک و بد. و آن معرفت حقیقی بود—خود خدا پس از آن گفت، انسان مانند یکی از ما شده است که نیک و بد را بداند—اما انسان آن را با دست خود گرفت، به سخنی دروغین، جدا از خدایی که تنها او نیک است، و مزد آن مرگ بود. از آن روز تا کنون، فرزندان آدم معرفتی بر دوش دارند که برای ایشان بسیار سنگین است: در بدی کردن حکیم‌اند، اما در نیکی کردن معرفت ندارند؛ دلی که از همه چیز فریبنده‌تر است و در آخر بد را نیک و نیک را بد می‌خواند. اما تمامی مشورت خدا را بشنو. خدایی که راه درخت حیات را بست، دهان خود را نبست. او سخنی پیش روی انسان نهاد—بد را رد کن و نیک را برگزین؛ از بد دور شو و نیک را انجام ده—و خوراک قوی پیش ما نهاد، تا با کاربرد، حواس ما تربیت شود که هر دو را تمیز دهد. و او پسر خود را فرستاد، فرزندی که بد را رد کرد و نیک را برگزید و هرگز حتی یک بار درنماند، که به نیکی کردن می‌گشت، و بدی را در بدن خود بر آن درخت متحمل شد، تا راهی که بسته شده بود، بار دیگر گشوده بایستد: به هر که غالب آید، از درخت حیات خوردن خواهم داد. از نخستین درخت تا آخرین درخت، این است آن امری که پیش روی تو نهاده شده است. آن را جستجو کن.

‹ دو نوع درخت در باغ --> درخت حیات + درخت معرفت نیک و بد (پیدایش 2:9).

از هر درخت باغ آزادانه بخور + اما از درخت معرفت نیک و بد نخواهی خورد (پیدایش ۲:۱۶-۱۷).

‹مار گفت، هرگز نخواهید مرد --> انسان معرفت را جدا از خدا گرفت + مرگ وارد شد (پیدایش ۳:۴-۷؛ رومیان ۵:۱۲).

‹مرا نشناخته‌اند --> در بدی کردن حکیم‌اند + برای نیکویی کردن معرفتی ندارند (ارمیا ۴:۲۲).

وای بر آنانی که بدی را نیکو می‌نامند و نیکو را بد (اشعیا ۵:۲۰).

هر که بشنود در امن ساکن خواهد شد + از ترس بلا آسوده خواهد ماند (امثال ۱: ۳۳).

› حواسی که با استفاده مکرر ورزیده شده‌اند --> تشخیص هم نیک و هم بد (عبرانیان ۵:۱۲-۱۴).

این بخش دوم همان حقیقت را از مجموعه‌ای تازه از شاهدان تأیید می‌کند.