Wat Moet Ik Doen Om Behouden Te Worden? — Een KJV Bijbelstudie met Strong's Nummers

(Mijn persoonlijke gedachten — verlossing en de vergeving van zonden zijn IN HEM. Dit is waarom wij IN Hem gedoopt worden: het bloed dat ons wast, en de vergeving die het koopt, worden gevonden in de Ene in Wie wij gedoopt worden.)

(Mijn persoonlijke gedachten — lees het langzaam, en weet dat het voor JOU was. Het gezicht dat de sterren maakte, werd onherkenbaar verminkt. De rug die alle dingen draagt, werd door de zweep openreten. De handen die de melaatse genezen hadden, werden met ijzer doorboord. Zijn beenderen staken uit om geteld te worden. Het zweet viel als bloed neer, voordat er ook maar één nagel was geslagen. Hij werd niet overmeesterd: Hij gaf Zijn rug gewillig; Hij verborg Zijn aangezicht niet. Elke striem was jouw zonde op Hem gelegd, elke wond jouw overtreding, elke druppel jouw schuld. En toen het volbracht was, vloeiden bloed en water uit Zijn zijde — het bloed om je te wassen, en het water om je in Hem te begraven. Dus wanneer je wordt opgeroepen om je te bekeren en gedoopt te worden, wordt er niets moeilijks van je gevraagd. Er wordt van je gevraagd om, op je knieën, te ontvangen wat Hem al dat lijden heeft gekost.)

(Mijn persoonlijke gedachten — zet deze twee naast elkaar en laat ze onderwijzen. In de woestijn werd aan stervende mensen niet gezegd dat zij een genezing moesten verdienen. Hun werd gezegd om in geloof te kijken naar wat God omhoog had geheven op een paal — en zij leefden. Jezus zegt dat die paal een beeld was van Zijn eigen kruis. Geloven is het kijken. Voordat een mens zich van iets bekeert, of iets gehoorzaamt, moet hij eerst met heel zijn hart kijken naar Degene die verhoogd is, en op Hem vertrouwen. En let op Abraham: hij geloofde, en God rekende het hem tot gerechtigheid — vóór de wet, vóór enige plechtigheid. Geloof is waar alles begint. Maar zie hoe snel het geloof overgaat tot gehoorzaamheid in de volgende verzen — dezelfde nacht, hetzelfde uur.)

(Mijn persoonlijke gedachten — slechts twee keer in de hele Bijbel wordt deze precieze vraag hardop gesteld: hier in de gevangenis van Filippi, en op Pinksteren in Handelingen 2. Leg de twee antwoorden naast elkaar. De menigte op Pinksteren had al gehoord en al geloofd — daarom werden zij diep in het hart getroffen — dus Petrus begon bij de volgende stap: bekeer u, en laat u dopen. De gevangenbewaarder wist nog niets, dus Paulus begon bij de eerste stap: geloof — en sprak daarna het woord des Heeren tot hem, en in datzelfde uur van de nacht werd de man gedoopt. Twee beginpunten, één weg. Geloven is geen rivaal van de doop, en de doop is geen rivaal van het geloven; het geloof is het hart dat gehoorzaamt, en datzelfde uur is snel genoeg.)

(Mijn persoonlijke gedachten — denk niet dat dit een klein woord is, eenmaal gezegd en daarmee afgedaan. Bekeer u, en woorden als dit, klinken door de gehele Bijbel honderdtwaalf keer — zesenveertig in het Oude Testament, en zesenzestig in het Nieuwe. Van de profeten die roepen keer terug, keer terug, tot Johannes die roept bekeer u, tot de Heere Zelf, tot de apostelen, tot de opgestane Christus die aan de gemeenten schrijft — één roep loopt van Genesis tot Openbaring: KEER TERUG. God is nooit ophouden mensen daartoe te roepen. En niemand mag ophouden het te doen.)

(Mijn persoonlijke gedachten — het is niet het water dat redt. Het is het antwoord van een goed geweten naar God toe: het bloed toegepast op het geweten door de gehoorzaamheid van de doop, en de persoon opgewekt tot een nieuw leven.)

(Mijn persoonlijke gedachten — hier is dezelfde waarheid, lang geleden reeds afgebeeld. Naäman was een groot man, en een melaatse, en hem werd opgedragen iets kleins te doen: gaan wassen in de Jordaan, zevenmaal, en rein worden. Hij werd toornig, en verwachtte een groots gebaar, en dacht dat de rivieren van zijn eigen land beter waren dan de wateren van Israël — net zoals mensen nog steeds struikelen over zulk een eenvoudig gebod. Maar het was nooit het water van de Jordaan dat hem genas; het was het gehoorzamen van het woord van God in het water dat God had aangewezen. Hij ging af, en doopte zich zevenmaal, en zijn vlees werd wederom als het vlees van een KLEIN KIND. Zo wordt een mens wedergeboren: niet door enige grote inspanning van zichzelf, maar door in gehoorzaamheid af te dalen, en op te komen als een nieuw kind, en rein.)

(Mijn persoonlijke gedachten — houd deze twee waarheden samen vast, en er is geen strijd tussen hen. Genade is de gave; geloof ontvangt haar; en de doop is geen werk dat iets verdient, evenmin als Naäman zijn genezing verdiende door zich in een rivier onder te dompelen, of de stervenden hun leven verdienden door naar de koperen slang te kijken. God voorzag in alles; de mens gehoorzaamt slechts en ontvangt. De man die uit het water opkomt heeft niets om op te roemen — hij werd begraven, en God heeft hem opgewekt. Het werd hierboven gezegd over 1 Petrus 3:21, en het is ook hier waar: het is niet het water, en het zijn niet de werken van onze eigen handen. Het is genade, ontvangen door de gehoorzaamheid van het geloof. En het allereerstvolgende vers zegt waartoe de werken dienen: niet de grond van de zaligheid, maar haar vrucht — wij zijn Gods maaksel, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, welke God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen. Niemand die het gebod gehoorzaamt heeft de gave verdiend, en niemand die het verdienen noemt heeft het gebod begrepen.)

(Mijn persoonlijke gedachten — let op WIENS zonden werden weggewassen door deze gehoorzaamheid. Saulus van Tarsus vervolgde de weg van Christus tot de dood toe. Hij arresteerde mannen en vrouwen en sleepte hen naar de gevangenis, een godslasteraar en een vervolger van Gods volk. De Heer Zelf ontmoette hem op de weg, wierp hem ter aarde, en sprak tot hem vanuit de hemel. En TOCH werd, drie dagen later, Ananias gezonden om te zeggen: sta op, en word gedoopt, en was uw zonden af, de naam des Heren aanroepende. Als het licht op de weg naar Damaskus Saulus' zonden niet wegwaste, maar het water der gehoorzaamheid dat wel deed, laat dan niemand zich verbeelden dat zijn eigen zonden op een gemakkelijkere wijze worden weggenomen dan God aan de ergste der zondaars gaf.)

(Mijn persoonlijke gedachten — de Heilige Geest is geen beloning voor een select aantal. Hij is het ZEGEL van de Koning op hen die van Hem zijn, en het ONDERPAND — het eerste deel van de erfenis dat vooruit betaald is — dat u Hem toebehoort tot de dag van de verlossing. Dus de vraag staat er duidelijk, en ze moet gesteld worden: hebt u de Heilige Geest ontvangen? Want het woord zegt het duidelijk: wie de Geest van Christus niet heeft, behoort Hem niet toe. Een brief zonder het zegel is niet de brief van de Koning. Een mens zonder de Geest is nog niet van Christus. Zoek Hem totdat u Hem hebt.)

(Mijn persoonlijke gedachten — let op hoe vaak het woord DAGELIJKS zegt. Zij bleven dagelijks volharden. Zij braken het brood van huis tot huis. Zij vermaanden elkaar dagelijks. Dit is geen godsdienst van één uur op zondag, en één uur midden in de week — een stoel tweemaal verwarmd, en de rest van het leven iemands eigen zaak. De eerste kerk beleefde het elke dag, samen, en de Heer voegde dagelijks toe aan hen die behouden werden. Een geloof dat opzij wordt gelegd tot de volgende samenkomst, is een geloof dat verhard door de verleiding van de zonde. Hij vraagt niet om een bezoek. Hij vraagt om een leven.)

(Mijn persoonlijke gedachten — let op wat de Heer doet met de lauwe. Niet alleen de koude, maar de lauwe — degene die net genoeg religie heeft om zich comfortabel te voelen, en niet genoeg om levend te zijn — die zal Hij uit Zijn mond spuwen. Verbonden blijven met Hem is niet aan een draadje hangen, warm op zondag en koud de rest van de week. Het is branden. Beter heet, zegt Hij, of zelfs koud, dan dat middelding dat Hem doet walgen. Blijf in Hem, en laat Hem u laten branden tot het einde.)

(Mijn persoonlijke gedachten — een kind in Christus mag naar de vlam grijpen, ook al heeft de Vader nee gezegd. Dat is de misstap van een kind dat nog leert, en de Vader weet dat. Een volwassen zoon of dochter zou het beter moeten weten. Maar hier is de genade ervan: ook wanneer wij zondigen, worden wij niet weggeworpen. Wij hebben een Voorspraak — Jezus Christus, de Rechtvaardige — die altijd leeft en altijd tot de Vader spreekt namens ons. Dus staan wij weer op. Een rechtvaardige valt zevenmaal en staat weer op. Wij onderzoeken onszelf, belijden wat wij deden, keren ons daarvan af, en gaan terug naar de zaken van onze Vader, en laten het verleden achter ons — want God heeft onze zonden al zo ver verwijderd als het oosten van het westen is, en Hij gedenkt ze niet meer. Maar maak van deze genade geen excuus. Ezechiël geeft de andere kant: een rechtvaardige die zich afkeert van zijn gerechtigheid en sterft in zijn zonde, zal niet behouden worden door de gerechtigheid die hij eertijds had. Petrus laat in het Nieuwe Testament hetzelfde beeld zien, en hij haalt daarvoor het oude spreekwoord aan: een hond die terugkeert tot zijn eigen uitspuwsel, een gewassen zeug die terugkeert tot het slijk — iemand die aan de vervuiling van de wereld ontkomen was door de kennis van de Heere, en die zich vervolgens weer daarin keerde, aan het einde erger dan in het begin. En Jezus zegt tot degenen die kwaad deden in Zijn naam: "Ik heb u nooit gekend." Houd nu beide zijden van dit zwaard vast, en verstomp geen van beide. De Heere zegt dat niemand Zijn schapen uit Zijn hand kan rukken — geen vijand, geen macht, geen mens. Die veiligheid is echt, en het is Zijn greep die vasthoudt, niet de onze. Maar kijk hoe Hij die schapen beschrijft: zij horen Zijn stem, en zij volgen Hem. Het woord laat nergens een schaap zien dat uit Zijn hand wordt gerukt; het laat de gewassene zien die zich omkeert en terugloopt naar het slijk, uit eigen wil. De Schrift houdt beide vast — de hand die niet openbreekt, en de waarschuwing om zich niet af te keren — en zij smelt die niet samen tot één gemakkelijke formule, dus wij ook niet. Wees niet vertwijfeld wanneer u valt: de Voorspraak is echt, en de weg naar huis staat open. Ga er niet van uit dat u vrij kunt terugkeren: de waarschuwing is ook echt. Val, maar sta op. Sta op, en volhard tot het einde.)

(Mijn persoonlijke gedachten — let hier goed op: als wat wij geloven niet overeenstemt met wat de boodschappers verkondigden, dan hebben WIJ het mis, niet zij. Zij hebben Hem gezien, en gehoord, en zijn door Hem gezonden. Wie naar God luistert, luistert naar hen. Een leraar boven de apostelen plaatsen is luisteren naar de geest van de dwaling.)

(Mijn persoonlijke gedachten — zelfs in de dagen van de apostelen zelf drongen mensen binnen en verdraaiden de leer. Hoeveel meer in onze eigen tijd, waarin zoveel van wat er onderwezen wordt nieuw is, geen wortel heeft in het oude woord, en niet op de juiste wijze gehanteerd wordt. Iets is niet waar omdat velen het geloven, en ook niet omdat het oud is in de mond der mensen. Het is alleen waar wanneer het overeenstemt met wat de boodschappers hebben overgeleverd.)

(Mijn persoonlijke gedachten — en dit is precies dat uur: mensen die de gezonde leer niet zullen verdragen, maar voor zichzelf leraars verzamelen naar de menigte — zovelen als de jeuk van hun oren zullen voeden, en hun zeggen wat zij willen horen. Een mens kan een heel huis van leraars bouwen, allen met hem eens, en allen verkeerd. De waarheid is nooit bewezen door een meerderheid, nooit waar gemaakt door het aantal dat het gelooft, en nooit gebogen om het oor te behagen. Wend u af van de waarheid, en gij zijt gewend — het woord zegt het — tot fabelen.)

(Mijn persoonlijke gedachten — het staat ons niet vrij om te kiezen en te schiften onder Gods woorden, de gemakkelijke te behouden en de moeilijke te laten liggen. Een mens leeft van IEDER woord. Eraan toevoegen, of ervan afnemen, betekent dat men bevonden wordt een leugenaar te zijn voor het aangezicht van de God die het gesproken heeft.)

(Mijn persoonlijke gedachten — hier is de ene steen waarop veel mensen hun hele argument laten rusten: de stervende moordenaar werd gered, zeggen zij, en hij is nooit gedoopt; daarom is de doop niet noodzakelijk. Laten wij dit nu wegen in het licht van het woord, en zien waar het werkelijk op steunt.)

(Mijn persoonlijke gedachten — weeg de moordenaar nu eens in dit licht. Het woord zegt nergens dat hij niet gedoopt was. Dat is iets wat mensen aannemen, en waarop ze vervolgens een hele leer bouwen op hun eigen aanname. Maar luister naar wat het woord WEL zegt: Jeruzalem, en HEEL Judea, en de gehele streek rondom de Jordaan gingen uit en werden gedoopt, hun zonden belijdend. Het gewone volk en de tollenaars werden gedoopt. De hoeren geloofden. Alleen de Farizeeën en de wetgeleerden weigerden, en werden niet gedoopt. De moordenaar was geen Farizeeër — hij was een van het volk, een misdadiger, precies het soort mens dat massaal toestroomde naar de doop van bekering van Johannes. En op het kruis deed hij juist datgene waarvoor de doop bedoeld was: hij beleed zijn zonde — wij ontvangen wat onze daden verdienen. Voeg daarbij het feit dat de eigen discipelen van de Heer nog meer mensen doopten dan Johannes, door heel dat land, gedurende meer dan drie jaar. De waarheid is dus het omgekeerde van het excuus: het woord leidt ons niet naar een moordenaar die nooit gedoopt was, maar naar een die vrijwel zeker WEL gedoopt was, samen met de anderen. Wie op hem leunen, hebben geleund op een man die al gewassen was.)

(Mijn persoonlijke gedachten — en stel dat het allerergste waar was, dat hij helemaal nooit gedoopt is: zelfs dan is hij geen maatstaf voor u. Hij stierf voordat het nieuwe verbond van kracht werd. Een testament heeft geen kracht zolang degene die het heeft opgesteld nog leeft, en de HEER was nog niet gestorven. Dus de misdadiger werd ontvangen zoals mensen in de oude tijd ontvangen werden, voordat de deur van dit nieuwe verbond ooit geopend was. En hij was met handen en voeten aan een kruis genageld, en kon niet naar beneden komen om gedoopt te worden. God vereist gehoorzaamheid van een mens in wat hij in staat is te doen. Wat een stervende man NIET kon doen, is geen excuus voor een levende man die het WEL kan. U bent niet aan een kruis genageld; u kunt gehoorzamen.)

(Mijn persoonlijke gedachten — dus het hele excuus hangt op een aanname die het woord nooit uitspreekt. Het staat tegenover het duidelijke bewijs dat het woord wél geeft. Dat is een huis gebouwd op het zand, en zijn val zal groot zijn. Maar het gebod staat op de rots, en het is niet verplaatst: bekeert u, en wordt gedoopt, ieder van u.)

(Mijn persoonlijke gedachten — luister echter ook hiernaar met eerbied, en niet met de zorgeloze aanname dat u het al helemaal begrijpt. Velen hebben dat aangenomen, en hadden het mis. En wij die u deze woorden brengen, beweren niet alles te weten. Wij zijn nog steeds leerlingen, en bereid ons te laten corrigeren door het woord en door hen die gezonden zijn. Maar wij durven niet te veranderen wat de boodschappers duidelijk gezegd hebben. Onderzoek het dus zelf: als wij het mis hebben gehad, laat het woord ons dan corrigeren. Maar wees voorzichtig dat u zich niet laat misleiden door meer te luisteren naar de stemmen van mensen dan naar de stem van de apostelen van het Lam. Wij bekijken deze bepaalde vraag zo gedetailleerd als één voorbeeld van hoe u nog iets kunt geloven, zelfs wanneer de Bijbel op het eerste gezicht sterk het tegenovergestelde lijkt te benadrukken. Wij moeten het woord juist verdelen: wij mogen er niets aan toevoegen, en wij mogen er niets van afnemen.)