The Risen Lord — A Bible Study with Strong's Numbers
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, Η ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ, ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ — ΔΙΑ ΤΙ ΕΔΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΟΥΤΩΣ ΓΕΝΕΣΘΑΙ, ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΕΤΑΙ
SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com
The Risen Lord — A Bible Study with Strong's Numbers
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, Η ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ, ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ — ΔΙΑ ΤΙ ΕΔΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΟΥΤΩΣ ΓΕΝΕΣΘΑΙ, ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΕΤΑΙ
Θεμελιώδης Βιβλικὴ Διδασκαλία — τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ
Οἶκος › Ἡ Στενὴ Ὁδός › In the Beginning Was the Word › The Risen Lord — A Bible Study with Strong's Numbers ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ
Διὰ τί ἔδει τὸν Ἰησοῦν ἀποθανεῖν; Τί ἀπέδειξεν ὁ κενὸς τάφος; Τί συμβήσεται ὅταν ἐπανέλθῃ; Ἡ μελέτη αὕτη φέρει ταῦτα τὰ τρία ἐρωτήματα πρὸς τὴν Γραφήν, καὶ ἀφίησι τὴν Γραφὴν αὐτὴν ἀποκρίνασθαι αὐτοῖς διὰ τῶν ἰδίων αὐτῆς λόγων.
Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει διὰ τί ἔδει τὸ αἷμα ἐκχυθῆναι. Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει πόσον κατέβη, καὶ τί ὁ σταυρὸς αὐτὸν ἐκόστισεν. Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει τὸν Πατέρα καλοῦντα τὸν Υἱὸν Θεὸν καὶ Κύριον. Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει τὸν Κύριον τὸν εἰπόντα πρὸς τὸν Κύριον τοῦ Δαβίδ. Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει τὸν Χριστὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, καὶ τὸν Χριστὸν ζῶντα ἐν τοῖς ἀνθρώποις οὕς ἔσωσεν. Αὕτη ἡ μελέτη περιέχει τὴν ἐπάνοδον αὐτοῦ, καὶ τὴν αἵρεσιν τὴν διαμένουσαν εἰς τὸν αἰῶνα.
ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:
1. Διὰ τί ἔδει τὸν θάνατον τοῦ Ἰησοῦ διὰ αἵματος γενέσθαι, καὶ οὐχὶ διά τινος εὐκολωτέρου;
2. How could David call his own son his Lord in Psalm 110:1?
3. Τί ἀπέδειξεν ἡ ἀνάστασις, καὶ τί συμβήσεται ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐπανέλθῃ;
ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ
ΕΙΣ ΘΕΟΣ + ΕΙΣ ΜΕΣΙΤΗΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΗΣΟΥΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· ὁ μεσίτης (ὁ μεταξὺ δύο διεστώτων μερῶν ἱστάμενος ὥστε τὰ δύο μέρη εἰς ἓν συναγαγεῖν) ὀφείλει ὅλῳ ἀμφοτέροις τοῖς μέρεσιν ἀνήκειν, ἢ οὔ δύναται μεσίτης εἶναι. Ἴδε τί λέγει ἡ πρὸς Τιμόθεον Πρώτη Ἐπιστολή, κεφάλαιον β', στίχος ε', περὶ τοῦ τίς ἐστιν ὁ μεσίτης· «ὁ ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς». Ἀνάγκη ἐστὶ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἄνθρωπον εἶναι, ἢ οὔ δύναται ἵστασθαι ἐν ᾧ τόπῳ οἱ ἄνθρωποι ἵστανται καὶ ἀνθρώπινον θάνατον ἀποθανεῖν. Ἴδε τί λέγει ἡ πρὸς Κορινθίους Δευτέρα Ἐπιστολή, κεφάλαιον ε', στίχος ιθ', ὅτι ἦν ἀληθὲς ἐντὸς ἐκείνου τοῦ θανάτου· «ὁ Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ». Ἀνάγκη ἐστὶ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν Θεὸν εἶναι, ἢ ὁ θάνατος αὐτοῦ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν εἰ μὴ ἄλλος τις ἄνθρωπος ἀποθνήσκων, μηδεμίαν σωτηρίαν (ῥύσιν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ζημίας τῆς ἁμαρτίας) οὐδενὶ παρέχων. Διὰ τοῦτο ἡ ἀπόκρισις εἰς τὸ «τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς» οὔκ ἐστι πάρεργόν τι ζήτημα μόνοις τοῖς σοφοῖς ἀνῆκον. Πᾶσα ἡ διδασκαλία τῆς σωτηρίας ἐκ τῆς ἀποκρίσεως ταύτης τῆς ἐρωτήσεως ἠρτημένη ἐστίν.)
1. Η. ΔΙΑ ΤΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΔΕΙ ΟΥΤΩΣ ΓΕΝΕΣΘΑΙ — Η ΓΕΦΥΡΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ
2. H1. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΣΑΦΩΣ ΔΗΛΟΥΜΕΝΟΝ
ΗΣΑΙΑΣ 59:2 Μετάδος↗ Ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διϊστῶσιν ἀναμέσον ὑμῶν καὶ ἀναμέσον τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπέστρεψεν τὸ πρόσωπον ἀφʼ ὑμῶν τοῦ μὴ ἐλεῆσαι. Ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διϊστῶσιν ἀναμέσον ὑμῶν καὶ ἀναμέσον τοῦ Θεοῦ.
ΠΑΝΤΕΣ ΓΑΡ ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
3. H2. ΔΙΑ ΤΙ ΑΙΜΑ, ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΤΙ ῬΑΟΝ
ΧΩΡΙΣ ΑΙΜΑΤΕΚΧΥΣΙΑΣ ΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΦΕΣΙΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 17:11 Μετάδος↗ Ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι· καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται. Ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι --> τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται.
ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας.
(Αἱ ἴδιαι ἔννοιαί μου· Θὲς τὰ τρία ταῦτα χωρία ὁμοῦ, καὶ πᾶν τὸ ἀρχαῖον σύστημα τῆς θυσίας αὐτὸ ἑαυτὸ ἑρμηνεύει. Ἡ ζωὴ ἐν τῷ αἵματί ἐστιν. Ἡ ἁμαρτία ζωὴν ἀπαιτεῖ. Ἐν τοῖς ἀρχαίοις χρόνοις, αἱ τῶν ζῴων θυσίαι ἱλασμὸν παρεῖχον (κάλυμμα πρόσκαιρον τῆς ἁμαρτίας, τὸ ἀποκαθιστῶν τὴν στάσιν τοῦ ἀνθρώπου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ) ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, ἐπὶ ἑκατοντάδας ἐτῶν. Ἡ πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ σαφῶς λέγει ὅτι αἱ τῶν ζῴων θυσίαι οὐδέποτε ἠδύναντο τὴν ἁμαρτίαν ἀφελεῖν. Εἰς τί οὖν ἦσαν πᾶσαι ἐκεῖναι αἱ τῶν ζῴων θυσίαι; Αἱ τῶν ζῴων θυσίαι τὸ χρέος τῆς ἁμαρτίας φανερῶς ἀνεξόφλητον ἐτήρουν. Αἱ τῶν ζῴων θυσίαι ἦσαν μακρά, ἐπαναλαμβανομένη, καθημερινὴ ὑπόμνησις ὅτι ζωὴ ὠφείλετο. Αἱ τῶν ζῴων θυσίαι ταύτην τὴν ὑπόμνησιν ἐν ἰσχύι ἐτήρουν μέχρι τοῦ ἑνὸς θανάτου τοῦ δυναμένου τὸ χρέος τῆς ἁμαρτίας πλήρως ἀποτῖσαι.)
4. Η3. ΠΟΣΟΝ ΚΑΤΩ ΚΑΤΗΛΘΕ
ΕΝ ΜΟΡΦΗ ΘΕΟΥ ΥΠΑΡΧΩΝ --> ΜΟΡΦΗΝ ΔΟΥΛΟΥ ΕΛΑΒΕΝ --> ΥΠΗΚΟΟΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΕ ΣΤΑΥΡΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· Παρατήρησον τὴν τάξιν τῆς καταβάσεως ἐν τοῖς πρὸς Φιλιππησίους β 6-8. Ὁ Ἰησοῦς ἦν ἐν μορφῇ Θεοῦ. Ὁ Ἰησοῦς ἑαυτὸν ἐκένωσε τῆς δόξης. Ὁ Ἰησοῦς μορφὴν δούλου ἔλαβεν. Ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων ἐγένετο. Ὁ Ἰησοῦς ἑαυτὸν ἐταπείνωσεν. Ὁ Ἰησοῦς ὑπήκοος ἐγένετο. Ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε. Ὁ δὲ Παῦλος προσέθηκε δύο ἔτι λέξεις ὧν ἡ περίοδος οὐκ εἶχεν ἀνάγκην ἀκριβῶς· «θανάτου δὲ σταυροῦ». Τὸ ἁπλῶς εἰπεῖν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανεν οὐκ ἤρκει τῷ Παύλῳ. Ὁ ἴδιος τρόπος τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ μέρος ἐστὶ τῆς τοῦ Παύλου διανοίας.)
5. Η4. ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΥΤΩ ΕΣΤΟΙΧΙΣΕ — ΛΕΧΘΕΝ ΠΡΟΤΕΡΟΝ, ΚΑΙ ΛΕΧΘΕΝ ΠΑΛΙΝ ΥΣΤΕΡΟΝ
ΗΣΑΙΑΣ 50:6 Μετάδος↗ Τὸν νῶτόν μου ἔδωκα εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ῥαπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων, Τὸν νῶτόν μου ἔδωκα εἰς μάστιγας --> τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων.
ΨΑΛΜΟΙ 21:17–21:19 (KJV 22:16-18) Μετάδος↗ Ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοὶ, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με· ὤρυξαν χεῖράς μου, καὶ πόδας, (17) ἐξηρίθμησαν πάντα τὰ ὀστᾶ μου· αὐτοὶ δὲ κατενόησαν καὶ ἐπεῖδόν με. (18) Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. ὬΡΥΞΑΝ ΧΕΙΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΔΑΣ ΜΟΥ --> ΔΙΕΜΕΡΙΣΑΝΤΟ ΤΑ ἹΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ἙΑΥΤΟΙΣ, ΚΑΙ ἘΠΙ ΤΟΝ ἹΜΑΤΙΣΜΟΝ ΜΟΥ ἜΒΑΛΟΝ ΚΛΗΡΟΝ.
ΕΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΑΥΤΟΝ, ΚΑΙ ΔΙΕΜΕΡΙΣΑΝΤΟ ΤΑ ΙΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΥ, ΒΑΛΛΟΝΤΕΣ ΚΛΗΡΟΝ --> ΙΝΑ ΠΛΗΡΩΘΗ.
ΛΟΓΧΗ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝΥΞΕΝ --> ΚΑΙ ΕΥΘΥΣ ΕΞΗΛΘΕΝ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΥΔΩΡ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι· ὁ Δαβὶδ ἔγραψεν περὶ χειρῶν καὶ ποδῶν διατετρημένων ἐν τῷ κβʹ Ψαλμῷ. ὁ Δαβὶδ ἔγραψεν περὶ στρατιωτῶν διαμεριζομένων τὰ ἱμάτια ἐν τῷ κβʹ Ψαλμῷ. ὁ Δαβὶδ τοῦτο ἔγραψεν χιλίοις ἔτεσιν πρότερον ἢ οὐδεὶς ἐν τῷ Ἰσραὴλ σταύρωσίν ποτε εἶδεν. ὁ Δαβὶδ οὐδὲν περιέγραφεν τῶν αὐτῷ κατ' ἴδιον συμβεβηκότων. ὁ Ματθαῖος ἔγραψεν αἰῶσιν ὕστερον, μετὰ τὸ γενέσθαι τὴν σταύρωσιν τοῦ Ἰησοῦ. ὁ Ματθαῖος καταγράφει ὅτι οἱ στρατιῶται ἐποίησαν ἀκριβῶς ἃ ὁ κβʹ Ψαλμὸς προεῖπεν. ὁ Ματθαῖος δηλοῖ διὰ τί οἱ στρατιῶται τοῦτο ἐποίησαν· "ἵνα πληρωθῇ." ἀναγίνωσκε τὰς δύο διηγήσεις ὁμοῦ. ὁ Δαβὶδ ἔγραψεν τὴν αὑτοῦ διήγησιν εἰς τὸ μέλλον βλέπων, οὐδεμίαν ἔχων γνῶσιν ὅτι ἡ σταύρωσις γενήσοιτο. ὁ Ματθαῖος ἔγραψεν τὴν αὑτοῦ διήγησιν εἰς τὸ παρελθὸν πρὸς τὴν σταύρωσιν βλέπων, οὐδεμίαν ἔχων ὁδὸν ἀρνήσασθαι ὅτι ἡ σταύρωσις ἐγένετο.)
6. Η5. ΔΙΑ ΤΙ ΗΝ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ — ΓΕΦΥΡΑ, ΟΥ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ἜΤΙ ἉΜΑΡΤΩΛΩΝ ὌΝΤΩΝ ἩΜΩΝ, ΧΡΙΣΤΟΣ ὙΠΕΡ ἩΜΩΝ ἈΠΕΘΑΝΕΝ --> ΚΑΤΗΛΛΑΓΗΜΕΝ ΤΩ ΘΕΩ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΑΥΤΟΥ.
ΘΕΟΣ ΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΚΟΣΜΟΝ ΚΑΤΑΛΛΑΣΣΩΝ ΕΑΥΤΩ --> ΤΟΝ ΓΑΡ ΜΗ ΓΝΟΝΤΑ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ.
7. ΣΤ6. Ο ΟΦΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ — ΠΑΛΑΙΑ ΕΙΚΩΝ ΗΝ ΕΦΗΡΜΟΣΕΝ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ 21:8 Μετάδος↗ Καὶ ηὔξατο Μωυσῆς πρὸς Κύριον περὶ τοῦ λαοῦ· καὶ εἰπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν, ποίησον σεαυτῷ ὄφιν, καὶ θὲς αὐτὸν ἐπὶ σημείου, καὶ ἔσται ἐὰν δάκῃ ὄφις ἄνθρωπον, πᾶς ὁ δεδηγμένος ἰδὼν αὐτὸν ζήσεται. (9) Καὶ ἐποίησε Μωυσῆς ὄφιν χαλκοῦν, καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐπὶ σημείου· καὶ ἐγένετο ὅταν ἔδακνεν ὄφις ἄνθρωπον, καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν, καὶ ἔζη. ΠΑΣ Ο ΔΗΧΘΕΙΣ, ΟΤΑΝ ΙΔΗ ΑΥΤΟΝ, ΖΗΣΕΤΑΙ.
8. ΔΙΑΦΟΡΟΣ ΘΕΩΡΙΑ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — ὁ πάσσαλος ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ὁ σταυρὸς ἐπὶ τοῦ λόφου
ΚΑΘΩΣ Ο ΜΩΣΗΣ ΥΨΩΣΕΝ ΤΟΝ ΟΦΙΝ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ, ΟΥΤΩΣ ΔΕΙ ΥΨΩΘΗΝΑΙ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ --> ΠΑΣ Ο ΠΙΣΤΕΥΩΝ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΜΗ ΑΠΟΛΗΤΑΙ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Αὕτη ἡ συνάφεια μεταξὺ Ἀριθμῶν κα΄ καὶ Ἰωάννου γ΄ οὐκ ἔστι συνάφεια ἣν αὕτη ἡ μελέτη ἐπενόησεν. Ὁ Ἰησοῦς αὐτὸς ταύτην τὴν συνάφειαν εὐθέως καὶ φανερῶς εἶπε, περὶ τῆς ἑαυτοῦ ταυτότητος. Τοῖς ἀποθνήσκουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ οὐκ ἐλέχθη ἑαυτοὺς διορθοῦν. Τοῖς ἀποθνήσκουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ οὐκ ἐλέχθη ἀνδρείους εἶναι. Τοῖς ἀποθνήσκουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ οὐκ ἐλέχθη ἴασιν κτήσασθαι. Τοῖς ἀποθνήσκουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐλέχθη ΒΛΕΠΕΙΝ εἰς ὃ ὁ Θεὸς ἐπὶ τοῦ ξύλου ὕψωσεν. Οἱ ἀποθνήσκοντες ἐν τῇ ἐρήμῳ οἱ βλέψαντες ἔζησαν. Νῦν σύναγε τὰς δύο ταύτας εἰκόνας ὁμοῦ καὶ κατανόησον τὸ παράδοξον μέρος. Ὁ χαλκοῦς ὄφις ὁ ἐπὶ τοῦ ξύλου ὑψωθεὶς τὸ σχῆμα εἶχεν αὐτοῦ ἐκείνου τοῦ ἀποκτείνοντος τοὺς εἰς αὐτὸν βλέποντας. Ὁ Παῦλος παραπλησίαν ἀλήθειαν παράδοξον περὶ τοῦ σταυροῦ λέγει. Ὁ Παῦλος λέγει ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐγένετο ἁμαρτία ὑπὲρ ἡμῶν, καίπερ ἁμαρτίαν μὴ γνούς (Β΄ Κορινθίους ε΄ 21). Ἡ ἴασις ὑψώθη ἐν τῷ αὐτῷ σχήματι τῆς κατάρας.)
9. ΑΥΤΟΣ Ο ΠΑΤΗΡ ΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΥΙΟΝ «ΘΕΟΝ» ΚΑΙ «ΚΥΡΙΟΝ»
ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΗΜΙΝ ΕΝ ΥΙΩ + ΔΙ ΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΕΠΟΙΗΣΕΝ --> ΤΟ ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΑΥΤΟΥ, ΚΑΙ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡ ΤΗΣ ΥΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΑΥΤΟΥ.
ΤΙΝΙ ΓΑΡ ΕΙΠΕ ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ· ΥΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙ ΣΥ; --> ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩ ΠΑΝΤΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΘΕΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι: Ὅλον τὸ πρῶτον κεφάλαιον τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς ἕνα μακρὸν λόγον ποιεῖται. Ὁ λόγος ἐστὶν ὅτι ὁ Υἱὸς οὐκ ἔστιν ἄγγελος οὐδὲ ἦν ποτε ἄγγελος. Τοῦτο τὸ σημεῖον ἄξιόν ἐστι προσοχῆς ἐν μελέτῃ ἥτις ἄρτι πολλὰς σελίδας ἀνήλωσεν εἴς τι πρόσωπον καλούμενον "ὁ ἄγγελος Κυρίου." Ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις μαλάκ ὀνομάζει διακονίαν τινά. Ὁ ἴδιος Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ταύτην τὴν διακονίαν ἐξετέλεσέ ποτε ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ. Ἀλλ' ὁ συγγραφεὺς τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς οὐδαμῶς ἐπιτρέπει τινὶ κατατάσσειν τὸν Υἱὸν μετὰ τῶν κτιστῶν ἀγγέλων. Τοῖς ἀγγέλοις προστέτακται προσκυνεῖν τὸν Υἱόν.)
ΠΡΟΣ ΔΕ ΤΟΝ ΥΙΟΝ, Ο ΘΡΟΝΟΣ ΣΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ --> ΣΥ ΚΑΤ ΑΡΧΑΣ, ΚΥΡΙΕ, ΤΗΝ ΓΗΝ ΕΘΕΜΕΛΙΩΣΑΣ.
(Οἱ ἴδιοι μου λογισμοί· ἀνάγνωθι πάλιν τὰς πρώτας πέντε λέξεις τῆς Πρὸς Ἑβραίους αʹ 8· «πρὸς δὲ τὸν Υἱὸν λέγει.» Αὕτη ἡ πρότασις οὔκ ἐστιν ἡ δόξα τοῦ συγγραφέως τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς περὶ τοῦ Ἰησοῦ. Αὕτη ἡ πρότασις καταγράφει τὸν Θεὸν τὸν Πατέρα λαλοῦντα εὐθέως πρὸς τὸν Υἱόν. Ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ καλεῖ τὸν Υἱὸν «ὦ Θεός.» Ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ ἔπειτα καλεῖ τὸν Υἱὸν «Κύριον.» Ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ ἔπειτα ἀποδίδωσι τῷ Υἱῷ τὸ ποιῆσαι τὴν γῆν καὶ τοὺς οὐρανούς. Εἴ τις θέλει ἀντιλέγειν ὅτι ὁ Υἱὸς οὐδέποτε καλεῖται Θεὸς ἐν τῇ Γραφῇ, ἀνάγκη τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ ἀντιμετωπίσαι τὸ χωρίον τοῦτο, ἐν ᾧ ὁ Πατὴρ καλεῖ τὸν Υἱὸν Θεόν.)
10. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΕΑ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — ᾆσμα γεγραμμένον βασιλεῖ, καὶ ὁ Πατὴρ παραθέτων αὐτὸ τῷ Υἱῷ αὑτοῦ.
ΨΑΛΜΟΙ 44:7–44:8 (KJV 45:6-7) Μετάδος↗ Ὁ θρόνος σου ὁ Θεὸς εἰς αἰῶνα αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. (7) Ἠγάπησας δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν, διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου. Ὁ θρόνος σου ὁ Θεὸς εἰς αἰῶνα αἰῶνος --> διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.
ΨΑΛΜΟΙ 101:26–101:28 (KJV 102:25-27) Μετάδος↗ Κατʼ ἀρχὰς τὴν γῆν σὺ Κύριε ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσὶν οἱ οὐρανοί. (26) Αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτοὺς, καὶ ἀλλαγήσονται. (27) Σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν· Κατʼ ἀρχὰς τὴν γῆν σὺ Κύριε ἐθεμελίωσας --> Σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· Τοῦτο χωρίον ἐστὶν ἐν ᾧ τὸ δύο χωρία παραλλήλως ἀναγινώσκειν ἔργον τι ἀληθὲς ἐπιτελεῖ. Ὁ Ψαλμὸς μεʹ ᾆσμά ἐστι γάμου. Ὁ Ψαλμὸς ρβʹ προσευχή ἐστιν ἀνδρὸς ἐν θλίψει ὄντος. Ἐν τῷ Ψαλμῷ ρβʹ, οἱ λόγοι ἐκεῖνοι πρὸς τὸν Κύριον λέγονται, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, τὸν τὸν κόσμον ποιήσαντα. Ἀμφότεροι οἱ ψαλμοὶ ἐγράφησαν αἰῶσι πρὸ τῆς ἐν Βηθλεὲμ γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ. Ἡ πρὸς Ἑβραίους αʹ ἀμφοτέρους τοὺς ψαλμοὺς παρατίθησιν. Ἡ πρὸς Ἑβραίους αʹ ἀμφοτέρους τοὺς ψαλμοὺς ὡς λόγους Θεοῦ τοῦ Πατρὸς προτίθησιν. Ἡ πρὸς Ἑβραίους αʹ ἀμφοτέρους τοὺς ψαλμοὺς τῷ Υἱῷ ἐφαρμόζει. Παρατήρησον τὰς μικρὰς διαφορὰς τῆς λέξεως μεταξὺ τῶν ἀρχικῶν ψαλμῶν καὶ τῶν ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους αʹ παραθέσεων. Ἡ Γραφὴ οὐκ ἀποκρύπτει ταύτας τὰς μικρὰς διαφοράς, οὐδὲ αὕτη ἡ μελέτη αὐτὰς ἀποκρύπτει. Ὃ δὲ οὐ μεταβάλλεται μεταξὺ τῶν ψαλμῶν καὶ τῆς πρὸς Ἑβραίους αʹ ἐστὶν ἡ ταυτότης τοῦ προσώπου περὶ οὗ οἱ λόγοι λέγονται.)
11. Ι. ΕΙΠΕΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩ ΚΥΡΙΩ ΜΟΥ — Ο ΣΤΙΧΟΣ Ο ΠΑΥΣΑΣ ΤΗΝ ΕΡΙΝ
1. ΨΑΛΜΟΙ 109:1–109:2 (KJV 110:1-2) Μετάδος↗ Ψαλμὸς τῷ Δαυίδ. Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. (2) Ῥάβδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι Κύριος ἐκ Σιὼν, κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου. ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H113 adown — Κύριος · ⚑ H3068 Yehovah — Κύριος
ΕΙΠΕΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩ ΚΥΡΙΩ ΜΟΥ, ΚΑΘΟΥ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΜΟΥ --> ΕΩΣ ΑΝ ΘΩ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΟΥ ΥΠΟΠΟΔΙΟΝ ΤΩΝ ΠΟΔΩΝ ΣΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ σκέψεις· Αὕτη ἡ μία γραμμὴ ἐν Ψαλμῷ 110:1 φέρει πλείονα νοῦν ἢ ὅσον ἡ πρώτη ἀνάγνωσις δείκνυσιν. Ἐν τῇ Ἀγγλικῇ, ἀμφότεραι αἱ λέξεις γράφονται ὡς "Κύριος." Τὸ μόνον σημεῖον τῆς διαφορᾶς ἐστιν ἡ χρῆσις τῶν κεφαλαίων γραμμάτων. Ἡ πρώτη λέξις γράφεται διὰ κεφαλαίων γραμμάτων, ΚΥΡΙΟΣ. Ἡ δευτέρα λέξις οὐ γράφεται διὰ κεφαλαίων γραμμάτων. Ὑποκάτω τῆς Ἀγγλικῆς, αὗται εἰσὶ δύο διάφοροι Ἑβραϊκαὶ λέξεις. Ἡ πρώτη Ἑβραϊκὴ λέξις ἐστὶ τὸ ὄνομα τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ, Ἰεχωβά (H3068). Τὰ κεφαλαῖα γράμματα ἐν τῇ KJV πάντοτε σημαίνουσιν ὅτι ἡ ὑποκειμένη Ἑβραϊκὴ λέξις ἐστὶν Ἰεχωβά. Ἡ δευτέρα Ἑβραϊκὴ λέξις ἐστὶν Ἀδών (H113), λέξις σημαίνουσα δεσπότην ἢ ἄρχοντα. Ἡ μορφὴ τοῦ Ἀδών ἡ ἐνταῦθα χρησιμοποιουμένη ἀναγινώσκεται "ὁ Κύριός μου." Ὁ Δαβίδ, γράφων τοῦτον τὸν ψαλμόν, καταγράφει τὸν Θεὸν λαλοῦντα πρός τινα ὃν ὁ Δαβὶδ καλεῖ τὸν ἴδιον αὑτοῦ Δεσπότην. Νῦν σκέψαι τὸ ἁπλοῦν ἐρώτημα. Ὁ Δαβὶδ ἦν βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. Τίς ἦν ὁ Δεσπότης αὐτοῦ; Ἡ ἀπόκρισις γίνεται παραδοξοτέρα ὅταν ἐνθυμηθῇς ὅτι ὁ Θεὸς ἐπηγγείλατο ὅτι ὁ Χριστὸς ἐξελεύσεται ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τοῦ Δαβίδ, γενεαῖς ὕστερον. Ἄνθρωπος οὐκ εἴωθε καλεῖν τὸν ἴδιον αὑτοῦ δισέγγονον "Κύριόν μου.")
12. J2. ΑΥΤΟΣ ΗΡΩΤΗΣΕΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥΤΟΥ, ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ ΗΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟΚΡΙΘΗΝΑΙ
ΕΙ ΟΥΝ ΔΑΥΙΔ ΚΑΛΕΙ ΑΥΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ, ΠΩΣ ΥΙΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΣΤΙΝ; --> ΚΑΙ ΟΥΔΕΙΣ ΕΔΥΝΑΤΟ ΑΠΟΚΡΙΘΗΝΑΙ ΑΥΤΩ ΛΟΓΟΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· Ὁ Ἰησοῦς οὐκ εἶπε τοῖς Φαρισαίοις τὴν ἀπόκρισιν εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐρώτησιν ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον κβ 41-46. Ὁ Ἰησοῦς ἠρώτησε τὴν ἐρώτησιν καὶ κατέλιπεν αὐτὴν ἀναπόκριτον. Ἡ ἐρώτησις μένει ἀναπόκριτος καὶ νῦν, καὶ ἔτι μίαν μόνην ἀπόκρισιν ἔχει ἡ ἁρμόζουσαν. Ὁ Χριστὸς υἱός ἐστι τοῦ Δαυὶδ κατὰ σάρκα. Ὁ Χριστὸς Κύριός ἐστι τοῦ Δαυὶδ κατὰ τοῦτο ὃ ἦν πρὶν ὁ Δαυὶδ γεννηθῆναι.)
13. J3. Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΧΡΗΣΑΤΟ ΤΟ ΑΥΤΟ ΧΩΡΙΟΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΚΑΘ' ΗΝ ΗΡΞΑΤΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΟΥ ΓΑΡ ΔΑΥΙΔ ΑΝΕΒΗ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ --> ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ, ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΟΝ ΥΜΕΙΣ ΕΣΤΑΥΡΩΣΑΤΕ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: Ὁ λόγος τοῦ Πέτρου ἐν Πράξεσι 2:29-36 ἐστὶ βραχύς. Ὁ λόγος τοῦ Πέτρου οὐ δεῖται οὐδεμιᾶς πανουργίας. Ὁ Δαβὶδ ἔγραψε περί τινος καθημένου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. Ὁ Δαβὶδ οὐδέποτε ἀνέβη ὥστε καθῆσθαι ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. Δύναταί τις ἐλθεῖν καὶ ἰδεῖν τὸν τάφον τοῦ Δαβίδ, λέγει ὁ Πέτρος ὀλίγοις στίχοις πρότερον. Ὁ ψαλμὸς οὐκ ἦν λοιπὸν περὶ τοῦ Δαβίδ. Ὁ Πέτρος τότε ὀνομάζει τὸν ἄνθρωπον περὶ οὗ ἦν ὁ ψαλμός. Ὁ Πέτρος ὀνομάζει τοῦτον τὸν ἄνθρωπον ἄνευ πάσης μαλακότητος: "τοῦτον τὸν Ἰησοῦν, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε." Ὁ Πέτρος καλεῖ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον "καὶ Κύριον καὶ Χριστόν.")
14. J4. Ο ΑΥΤΟΣ ΨΑΛΜΟΣ ΛΕΓΕΙ ΕΤΙ ΕΝ ΤΙ — ΚΑΙ Η ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙ ΟΛΟΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΕΠ᾿ ΑΥΤΩι
ΨΑΛΜΟΙ 109:4 (KJV 110:4) Μετάδος↗ Ὤμοσε Κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται, σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. ὬΜΟΣΕΝ ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΟΥ ΜΕΤΑΜΕΛΗΘΗΣΕΤΑΙ --> ΣΥ ΕΙ ἹΕΡΕΥΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΝ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΥΧ ΕΑΥΤΟΝ ΕΔΟΞΑΣΕΝ ΓΕΝΗΘΗΝΑΙ ΑΡΧΙΕΡΕΑ --> ΣΥ ΕΙ ΙΕΡΕΥΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΝ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
ΜΉΤΕ ἈΡΧῊΝ ἩΜΕΡῶΝ ΜΉΤΕ ΖΩῆΣ ΤΈΛΟΣ ἜΧΩΝ --> ΜΈΝΕΙ ἹΕΡΕῪΣ ΕἸΣ ΤῸ ΔΙΗΝΕΚΈΣ.
ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΝΕΙΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΝ ΕΧΕΙΝ ΤΗΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗΝ --> ΔΥΝΑΤΑΙ ΣΩΖΕΙΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΝΤΕΛΕΣ.
(Οἱ ἐμαὶ ἰδίαι σκέψεις: Εἷς βραχὺς ψαλμὸς περιέχει πολλὰ πράγματα. Ὁ Ψαλμὸς 110 ὀνομάζει τινά, ὃν ὁ Δαβὶδ καλεῖ τὸν Κύριον αὐτοῦ, καθήμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ψαλμὸς 110 ὀνομάζει βασιλέα ἄρχοντα ἐκ Σιών. Ὁ Ψαλμὸς 110 ὀνομάζει ἱερέα εἰς τὸν αἰῶνα, κατὰ τάξιν παλαιοτέραν τῆς ἱερωσύνης τοῦ Ἰσραήλ, ὡρισμένον ὑπὸ ὅρκου τοῦ Θεοῦ, ὃν ὁ Θεὸς οὐ μεταμεληθήσεται. Ἐν τῷ ἀρχαίῳ Ἰσραήλ, ὁ νόμος διεχώριζε τὸ ἀξίωμα τοῦ βασιλέως καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἱερέως. Οὐδενὶ ἀνδρὶ ἐξῆν κατέχειν ἄμφω τὰ ἀξιώματα ὑπὸ τοῦτον τὸν νόμον. Ὁ Ψαλμὸς 110 δίδωσιν ἄμφω τὰ ἀξιώματα ἑνὶ προσώπῳ. Ἡ πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ δαπανᾷ πολλὰ κεφάλαια ἐξηγουμένη τίς ἐστιν ἐκεῖνο τὸ πρόσωπον.)
15. Κ. ΑΝΑΣΤΑΣ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ — ΚΑΙ ΖΩΝ ΕΝ ΥΜΙΝ
16. Κ1. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ, ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΑΡΕΔΟΘΗ
ΧΡΙΣΤΟΣ ἈΠΕΘΑΝΕΝ ὙΠΕΡ ΤΩΝ ἉΜΑΡΤΙΩΝ ἩΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ + ἘΤΑΦΗ + ἘΓΗΓΕΡΤΑΙ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ἩΜΕΡᾼ.
ΝΥΝῚ ΔῈ ΧΡΙΣΤῸΣ ἘΓΉΓΕΡΤΑΙ ἘΚ ΝΕΚΡῶΝ, ΚΑῚ ἘΓΈΝΕΤΟ ἈΠΑΡΧῊ ΤῶΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΈΝΩΝ.
17. K2. ΤΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΥ
ΤΟΥ ΓΕΝΟΜΕΝΟΥ ΕΚ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ ΔΑΥΙΔ ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ --> ΤΟΥ ΟΡΙΣΘΕΝΤΟΣ ΥΙΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ, ΚΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΩΣΥΝΗΣ, ΕΞ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΝΕΚΡΩΝ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις· ὁ Παῦλος τίθησι πάλιν τὰ δύο μέρη τῆς ἀποκρίσεως ἐν μιᾷ προτάσει, κατὰ τάξιν, ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους α΄ 3-4. Ὁ Ἰησοῦς ἦλθεν ἐκ τοῦ γένους τοῦ Δαβὶδ κατὰ σάρκα. Ὁ Ἰησοῦς ὡρίσθη Υἱὸς Θεοῦ ἐν δυνάμει, ἐξελθὼν ἐκ τοῦ τάφου. Πᾶς τις ἄνθρωπος δύναται λέγειν ἑαυτὸν εἶναι Υἱὸν Θεοῦ. Μόνος ὁ Ἰησοῦς πώποτε ἔσχε τὴν ἀξίωσιν ταύτην ἀποδεδειγμένην διὰ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως.)
18. K3. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟ ΕΙΠΕ ΠΡΩΤΗ
ΨΑΛΜΟΙ 15:10–15:11 (KJV 16:10-11) Μετάδος↗ Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν. (11) Ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς, πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου, τερπνότητες ἐν τῇ δεξιᾷ σου εἰς τέλος. Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην --> οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.
ΔΑΥΙΔ ΚΑΙ ΕΤΕΛΕΥΤΗΣΕΝ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ --> ΠΡΟΙΔΩΝ ΕΛΑΛΗΣΕΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.
19. Κ4. ΚΑΙ ΝΥΝ — ΖΗ ΕΝ ΤΟΙΣ ΛΑΟΙΣ ΟΥΣ ΕΣΩΣΕΝ
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΕΓΕΙΡΑΝΤΟΣ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ ΟΙΚΕΙ ΕΝ ΥΜΙΝ --> ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΑ ΘΝΗΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΥΜΩΝ.
ΧΡΙΣΤΩ ΣΥΝΕΣΤΑΥΡΩΜΑΙ --> ΖΩ ΔΕ ΟΥΚΕΤΙ ΕΓΩ, ΖΗ ΔΕ ΕΝ ΕΜΟΙ ΧΡΙΣΤΟΣ.
ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ = ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝ ΥΜΙΝ, Η ΕΛΠΙΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ.
ΕΑΝ ΤΙΣ ΑΓΑΠΑ ΜΕ, ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΜΟΥ ΤΗΡΗΣΕΙ --> ΕΛΕΥΣΟΜΕΘΑ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΗΝ ΠΑΡ' ΑΥΤΩ ΠΟΙΗΣΟΜΕΘΑ.
(Οἱ ἴδιοι μου λογισμοί: Ἀκολούθησον ὅλην τὴν γραμμὴν ταύτης τῆς μελέτης ἕως τοῦ τέλους αὐτῆς. Ὁ Ἰησοῦς ἦν μετὰ τοῦ Πατρὸς πρὸ τοῦ γενέσθαι τι. Ὁ Ἰησοῦς ἐφάνη τοῖς ἀνθρώποις ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ἔζησαν. Ὁ Ἰησοῦς ἐγεννήθη ἐκ γυναικὸς ἐν μικρᾷ πόλει. Ὁ Ἰησοῦς ἀπεκτάνθη ἐπὶ λόφου, ἐπὶ ξύλου, ἔξω πόλεως. Ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ μνημείου. Ἡ Γραφὴ νῦν λέγει ὅτι ὁ Ἰησοῦς ζῇ ΕΝ τοῖς ἀνθρώποις. Τοῦτο τὸ συμπέρασμα ἐστὶν ἐκεῖνο πρὸς ὃ πᾶσα αὕτη ἡ μελέτη ἀπέβλεπεν ἀπ' ἀρχῆς. Ὁ σκοπὸς ταύτης τῆς μελέτης οὐδέποτε ἦν τὸ νικῆσαι ἔριν περὶ τοῦ τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς. Ὁ σκοπὸς ταύτης τῆς μελέτης ἐστὶν ὅτι ὁ ὢν πάντα ταῦτα θέλει κατοικεῖν ἐν σοί. Παρατήρησον καὶ τὸ κατὰ Ἰωάννην 14:23: «ἐλευσόμεθα.» Ἡ πληθυντικὴ φωνὴ ἡ ἀνοίξασα τὴν Γραφὴν ἐν Γενέσει 1:26 ἔτι πάρεστιν ἐνθάδε.)
20. ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΑΛΙΝ — ΚΑΙ Η ΕΚΛΟΓΗ Η ΜΕΝΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ
21. Λ1. ΕΡΧΕΤΑΙ, ΚΑΙ ΠΑΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΟΨΕΤΑΙ ΑΥΤΟΝ
οὗτος ὁ Ἰησοῦς, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.
ΠΑΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΟΨΕΤΑΙ ΑΥΤΟΝ + ΚΑΙ ΟΙΤΙΝΕΣ ΑΥΤΟΝ ΕΞΕΚΕΝΤΗΣΑΝ.
ΕΝ ΠΥΡΙ ΦΛΟΓΟΣ ΔΙΔΟΝΤΟΣ ΕΚΔΙΚΗΣΙΝ ΤΟΙΣ ΜΗ ΕΙΔΟΣΙ ΘΕΟΝ, ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΜΗ ΥΠΑΚΟΥΟΥΣΙΝ ΤΩ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩ --> ΟΤΑΝ ΕΛΘΗ ΕΝΔΟΞΑΣΘΗΝΑΙ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ.
(Αἱ ἴδιαι μου σκέψεις: Ἀνάγνωθι τὸ Β Θεσσαλονικεῖς 1:8 βραδέως. Τὸ Β Θεσσαλονικεῖς 1:8 ὀνομάζει δύο ὁμάδας, οὐ μίαν ὁμάδα. Ἡ πρώτη ὁμὰς οὐ γινώσκει τὸν Θεόν. Ἡ δευτέρα ὁμὰς οὐχ ὑπακούει τῷ εὐαγγελίῳ. Τὸ γινώσκειν καὶ τὸ ὑπακούειν ὀνομάζονται ὁμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ στίχῳ. Παρατήρησον καὶ τὸ Β Θεσσαλονικεῖς 1:10, ὅπερ ἐστὶ μέρος τῆς αὐτῆς περιόδου. Ἡ αὐτὴ παρουσία τοῦ Ἰησοῦ, ἥτις ἐστὶ πῦρ τῇ μιᾷ ὁμάδι, ἐστὶ δόξα τῇ ἑτέρᾳ ὁμάδι. Τοῦτο ἐστὶν ἓν καὶ μόνον γεγονός. Ἐν ποίῳ μέρει τοῦ γεγονότος τούτου ἵσταταί τις, τοῦτο καθορίζεται νῦν, οὐχ ὕστερον.)
ΚΑΙ Ο ΚΑΘΗΜΕΝΟΣ ΕΠ' ΑΥΤΟΝ ΕΚΑΛΕΙΤΟ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ --> ΚΑΙ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ, ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΚΥΡΙΩΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· Παρατήρησον μίαν μικρὰν ῥῆσιν ἐν τῇ Ἀποκαλύψει ιθʹ 12. Ὁ Ἰησοῦς εἶχεν ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς ἄνθρωπος ᾔδει, ἀλλ᾽ αὐτὸς μόνος ᾔδει τὸ ὄνομα ἐκεῖνο. Τὰ ὀνόματα ἃ αὕτη ἡ μελέτη δίδοται φαίνεται ἐν τῇ αὐτῇ περικοπῇ. Ἐκεῖνα τὰ ὀνόματά εἰσι Πιστὸς καὶ Ἀληθινός. Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Βασιλεὺς βασιλέων καὶ Κύριος κυρίων.)
22. Λ4. ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΗΝΟΙΧΘΗΣΑΝ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΗΝΕΩΧΘΗΣΑΝ + ΑΛΛΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΗΝΕΩΧΘΗ, Ο ΕΣΤΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ --> ΟΣΤΙΣ ΟΥΧ ΕΥΡΕΘΗ ΕΝ ΤΩ ΒΙΒΛΙΩ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΕΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Δύο εἴδη βιβλίων φαίνεται παρὰ τῷ θρόνῳ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει κ΄ 12. Τὸ ἓν εἶδος βιβλίου καταγράφει ἃ ἔπραξαν οἱ ἄνθρωποι. Τὸ ἕτερον εἶδος βιβλίου καταγράφει ὀνόματα, καλούμενον τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς. Ἡ Ἀποκάλυψις κ΄ 12 οὐ λέγει ὅτι τις ἐσώθη διὰ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις τῶν πράξεων. Ἡ Ἀποκάλυψις κ΄ 15 λέγει ὅτι τὸ ἓν πρᾶγμα τὸ κρίνον τὴν ἔκβασιν ἦν εἴτε τὸ ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου γεγραμμένον ἦν ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς.)
23. Λ5. Η ΕΠΙΛΟΓΗ, ΕΙΡΗΜΕΝΗ ΤΟΣΟΝ ΣΑΦΩΣ ΟΣΟΝ Η ΓΡΑΦΗ ΠΟΤΕ ΛΕΓΕΙ ΤΙ
Ο ΔΕ ΜΗ ΠΙΣΤΕΥΩΝ ΗΔΗ ΚΕΚΡΙΤΑΙ.
Ο ΠΙΣΤΕΥΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΕΧΕΙ ΖΩΗΝ ΑΙΩΝΙΟΝ.
ΤΑ ΟΨΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ --> ΤΟ ΔΕ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΟΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ ΤΩ ΚΥΡΙΩ ΗΜΩΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: Ἡ πρὸς Ῥωμαίους 6:23 ἐστὶν ὁ κεντρικὸς στίχος ὅλης ταύτης τῆς μελέτης. Ἡ πρὸς Ῥωμαίους 6:23 ἐστὶν μία βραχεῖα περίοδος ἔχουσα δύο μέρη. Ἡ ἁμαρτία ἔχει μισθὸν ὀφειλόμενον ἐπ' αὐτῇ, καὶ ὁ μισθὸς οὗτός ἐστιν ὁ θάνατος. Ὁ μισθὸς οὗτος ἀποδίδοται καθ' ἕνα τῶν δύο τρόπων. Ἢ ὁ ἄνθρωπος ἀποδίδωσι τὸν μισθὸν τοῦτον αὐτὸς ἰδίᾳ, εἰς τὸν αἰῶνα, ἢ ὁ ἄνθρωπος λαμβάνει ὅ ἤδη ἀπέδωκεν ὁ Ἰησοῦς, ὡς δῶρον. Τοῦτό ἐστιν ἡ ὅλη αἵρεσις. Οὐδεὶς διαφεύγει τὸ ποιῆσαι τὴν αἵρεσιν ταύτην, διότι τὸ μὴ αἱρεῖσθαι ἐστὶν τὸ αὐτὸ τῷ αἱρεῖσθαι τὸν πρῶτον τρόπον. Πάντα ἐν ταύτῃ τῇ μελέτῃ, ἀπὸ τοῦ "ποιήσωμεν ἄνθρωπον" ἐν τῇ Γενέσει 1:26 ἕως τοῦ θρόνου ἐν τῇ Ἀποκαλύψει 20, οἰκοδομεῖ πρὸς ἐκείνην τὴν μίαν κρίσιν. Ἔτι ἔστι καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τὴν κρίσιν ταύτην. Ὁ Ἰησοῦς ἔτι καλεῖ.)
ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΝ ΑΛΛΩ ΟΥΔΕΝΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ --> ΟΥΤΕ ΓΑΡ ΟΝΟΜΑ ΕΣΤΙΝ ΕΤΕΡΟΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ ΤΟ ΔΕΔΟΜΕΝΟΝ ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ, ΕΝ Ω ΔΕΙ ΣΩΘΗΝΑΙ ΗΜΑΣ.
ΤΕΛΟΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ Η ΝΥΜΦΗ ΛΕΓΟΥΣΙΝ, ΕΡΧΟΥ --> Ο ΘΕΛΩΝ ΛΑΒΕΤΩ ΥΔΩΡ ΖΩΗΣ ΔΩΡΕΑΝ.
ΟΥ ΓΑΡ ἈΠΕΣΤΕΙΛΕΝ Ὁ ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ἽΝΑ ΚΡΙΝΗ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ --> ἈΛΛ’ ἽΝΑ ΣΩΘΗ Ὁ ΚΟΣΜΟΣ ΔΙ’ ΑΥΤΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἡ τελευταία πρόσκλησις ἐν τῇ Γραφῇ οὐδὲν κοστίζει. Ἡ τελευταία πρόσκλησις ἐν τῇ Γραφῇ προσφέρεται παντὶ τῷ βουλομένῳ. Ἡ λέξις ἡ χρησιμοποιουμένη ἐστὶν «ὅστις ἄν». Ἡ λέξις «ὅστις ἄν» οὐδένα ἀφίησιν ἔξω, ἐπίτηδες. Τοῦτο περιλαμβάνει τὸν χείριστον ἄνθρωπον τὸν ἀναγινώσκοντα ταύτην τὴν μελέτην. Τοῦτο περιλαμβάνει τὸν ἄνθρωπον τὸν ἤδη εἰπόντα οὔ ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Ὁ Ἰησοῦς, ὅστις ἐστὶ πάντα ταῦτα, ἐστὶν ὁ λέγων «Ἔρχου». Πᾶν ὅ,τι δεῖ τὸν ἄνθρωπον ποιῆσαι ἐστὶ τὸ ἐλθεῖν καὶ λαβεῖν τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς.)
ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ
1. Πρὸς Ἑβραίους 9:22 — Καὶ σχεδὸν ἐν αἵματι πάντα καθαρίζεται κατὰ τὸν νόμον·
a) Διότι ἡ ζωὴ τῆς σαρκὸς ἐν τῷ αἵματι ἐστίν
b) καὶ χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις
c) for it is the blood that maketh an atonement for the soul
2. Πρὸς Ῥωμαίους 5:8 — συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν:
a) σωθησόμεθα διὰ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς
b) κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ
c) Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ ἡμῶν
3. Πρὸς Ἑβραίους 1:8 — πρὸς δὲ τὸν Υἱόν, Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος:
a) ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου
β) ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου
γ) καὶ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ
4. Ψαλμός 110:1 — Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου·
a) ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου
b) κατακυρίευε ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου
c) ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου
5. Α΄ Κορινθίους 15:20 — Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν,
a) καὶ ἐγένετο ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων
b) καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς γραφάς
c) neither wilt thou suffer thine Holy One to see corruption
6. Ἀποκάλυψις 1:7 — Ἰδοὺ ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν·
a) καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν
b) καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμός
c) καὶ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν
7. Β΄ Θεσσαλονικεῖς 1:9 — Οἵτινες δίκην τίσουσιν ὄλεθρον αἰώνιον ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου:
a) καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ
b) όστις εστίν ο δεύτερος θάνατος
c) καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς μεγαλοπρεπείας αὐτοῦ
ΚΛΕΙΔΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ: 1-b, 2-c, 3-a, 4-c, 5-a, 6-b, 7-a
ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ
Πῶς αἱ λέξεις ἔχουσι σημασίαν· μία Ἀγγλικὴ λέξις "Κύριος" ἀντιπροσωπεύει δύο διαφόρους Ἑβραϊκὰς λέξεις ἐν τῷ Ψαλμῷ 110:1. Αἱ δύο Ἑβραϊκαὶ λέξεις εἰσὶν Ἰεχωβά (H3068) καὶ ἀδών (H113). Ὅλον τὸ ἐπιχείρημα, ὃ ὁ Ἰησοῦς ἐποιήσατο ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον 22:45, ἐπὶ ταύτῃ τῇ διαφορᾷ στηρίζεται.
--> Πῶς τοῦτο ἐφαρμόζεται εἰς σέ· Ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἔστι μόνον ὁ ἐλθών. Ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἔστι μόνον ὁ ἐρχόμενος. Ὁ Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ θέλων ζῆν ἐν σοὶ νῦν (Κολοσσαεῖς 1:27, Γαλάτας 2:20).
--> Τί τοῦτο σημαίνει διὰ τὴν αἰωνιότητα· τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν (Πρὸς Ῥωμαίους 6:23). Αὗται εἰσὶν αἱ μόναι δύο ὁδοὶ δι' ὧν ἄνθρωπός ποτε ἀποτίνει τὸ χρέος τῆς ἁμαρτίας.
Παρέκβασις: ὁ Ψαλμὸς 110:4 καὶ τὸ βιβλίον πρὸς Ἑβραίους κεφάλαιον 7 ἀνοίγουσιν εἰς ὅλην τὴν διδασκαλίαν τῆς ἱερωσύνης τοῦ Μελχισεδέκ. Αὕτη ἡ διδασκαλία περιγράφει βασιλέα καὶ ἱερέα συνηνωμένους ἐν ἑνὶ ἀνδρί, παλαιότερον τοῦ νόμου, βεβαιωθέντα δι' ὅρκου ὃν ὁ Θεὸς οὐκ ἀναλήψεται. Αὕτη ἡ διδασκαλία ἀξία ἐστὶ ἰδίας πλήρους μελέτης.
--> Πάρεργος ὁδός· ἡ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Βʹ αʹ 7-10 καὶ ἡ Ἀποκάλυψις ιθʹ 11-16 ἀνοίγουσιν εἰς ὅλην τὴν διδασκαλίαν περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ. Αὕτη ἡ διδασκαλία περιέχει τὴν βεβαιότητα τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ, τὸ αἰφνίδιον τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ γρηγορεῖν διὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Ἰησοῦ. Λέγε σαφῶς· ἡ Γραφὴ λέγει τὴν βεβαιότητα τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἀρνεῖται δοῦναι τὸν χρόνον τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ (Κατὰ Ματθαῖον κδʹ 36, Πράξεις αʹ 7). Καὶ αὕτη ἡ διακονία ὁμοίως ἀρνεῖται δοῦναι τὸν χρόνον τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ.
ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ — ΟΣΤΙΣ ΑΝ ΗΣ, ΣΥΝΕΧΙΣΟΝ ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΩΝ
Οὐ χρή σε εἶναι Χριστιανὸν ὥστε ἀναγνῶναι τὴν μελέτην ταύτην. Πολλὰ πράγματα ἠδύναντο ἀγαγεῖν σε ἐνθάδε. Ζήτησίς τις ἠδύνατο ἀγαγεῖν σε ἐνθάδε. Ἀντιλογία τις ἠδύνατο ἀγαγεῖν σε ἐνθάδε. Ἐρώτημά τι, ὃ ἐπὶ ἔτη πολλὰ ἔφερες, ἠδύνατο ἀγαγεῖν σε ἐνθάδε. Περιεργία περὶ τῆς πίστεως ἑτέρου τινὸς ἠδύνατο ἀγαγεῖν σε ἐνθάδε. Πάντα τὰ ἐν τῷ ἱστοτόπῳ τούτῳ σά ἐστιν, ἄνευ τιμῆς, ἐν τῇ ἰδίᾳ σου γλώσσῃ. Οὐδέποτε ἐρωτῶμεν τὸ ὄνομά σου. Οὐδέποτε ἐρωτῶμεν τὴν χώραν σου. Οὐδέποτε ἐρωτῶμεν τί πιστεύεις. Μία μελέτη οὐ δύναται τελείως περιγράψαι τὸν Ἰησοῦν. Ἐδώκαμεν εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦτο πᾶν ὅσον εἴχομεν, καὶ ὅμως ἡ μελέτη αὕτη μίαν μόνον ὁδὸν διὰ τῆς Γραφῆς ἐπορεύθη. Ὁ Ἰησοῦς ὑπῆρχε πρὸ τῆς ἀρχῆς. Ὁ Ἰησοῦς ὑπάρχει νῦν. Ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται πάλιν. Οὐδεμία σελὶς μόνη δύναται τελέσαι τὴν περιγραφὴν πάντων τούτων. Πλείονες μελέται ἐνθάδε μένουσιν. Μελέται περὶ ἐλέους ἐνθάδε μένουσιν. Μελέται περὶ σοφίας ἐνθάδε μένουσιν. Μελέται περὶ γνώσεως ἐνθάδε μένουσιν. Μελέται περὶ μακροθυμίας ἐνθάδε μένουσιν. Μελέται περὶ εὐσεβείας ἐνθάδε μένουσιν. Πλείονες μελέται ἔρχονται. Ἀνάγνωθι τὰς μελέτας ταύτας καθ' ἣν ἂν τάξιν θέλῃς. Ἐξέταζε τὰς πηγὰς ἡμῶν καθ' ὁδόν. Πᾶσα περικοπὴ ἐν ταῖς μελέταις ταύταις γέγραπται ὅλη, ἐπίτηδες. Οὐδέποτε ὀφείλεις δέξασθαι τὸν λόγον ἡμῶν περὶ οὐδενός. Δύνασαι αὐτὸς σταθμήσασθαι πᾶσαν περικοπήν.
Μία ἄλλη πρόσκλησις ἀκολουθεῖ ταύτην. Οὐ προσποιησόμεθα ὅτι ἐκείνη ἡ πρόσκλησις κέκρυπται. Ἐκείνη ἡ πρόσκλησις ἐστὶν ἡ μελέτη περὶ τοῦ τί ὀφείλει ποιῆσαι ἄνθρωπος ἵνα σωθῇ. Ἀνάγνωθι ἐκείνην τὴν μελέτην νῦν, εἰ θέλεις ἀναγνῶναι αὐτὴν νῦν. Ἀνάγνωθι ἄλλο τι πρότερον, εἰ μᾶλλον θέλεις ἀναγνῶναι ἄλλο τι πρότερον. Οὐδεὶς ἀριθμεῖ. Ἡ θύρα μένει ἀνεῳγμένη ὁπωσοῦν. Ὁ Παῦλος ἐλάλησε τοὺς κάτωθι λόγους ἐν πόλει πλήρει βωμῶν θεῶν οὐχ ὄντων τοῦ ἰδίου αὐτοῦ Θεοῦ. Ὁ Παῦλος ἐλάλησε ταῦτα τὰ ῥήματα πρὸς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἠρώτησαν τὸν Παῦλον ἐλθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν πόλιν·
ΕΠΟΙΗΣΕΝ ΕΞ ΕΝΟΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΠΑΝ ΕΘΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ --> ΙΝΑ ΖΗΤΩΣΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ, ΚΑΙ ΕΥΡΩΣΙΝ ΑΥΤΟΝ + ΟΥ ΜΑΚΡΑΝ ΑΠΟ ΕΝΟΣ ΕΚΑΣΤΟΥ ΗΜΩΝ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
Αὗταί εἰσιν αἱ κύριαι λέξεις τῆς μελέτης ταύτης. Ἅψαι ὁποίας βούλει στιγμωτῆς λέξεως ἐν ταῖς ἄνωθεν γραφαῖς ἵνα ἴδῃς τὴν σημασίαν αὐτῆς ὧδε.
“καταλλαγείς” —
G2644 katallasso —
τὸ μεταβάλλειν ἐκ τῆς ἔχθρας εἰς φιλίαν· τὸ ἐπανάγειν εἰς χάριν Τὸ καταλλάσσω ὀνομάζει ὅλην τὴν αἰτίαν τοῦ σταυροῦ, ἐν μιᾷ λέξει.
“καταλλαγή” —
G2643 katallage —
ἡ ἀποκατάστασις τῆς χάριτος· ἡ συναγωγὴ πάλιν εἰς ἓν δύο μερῶν διεστώτων. Ἡ καταλλαγὴ ἔρχεται ἀπὸ τὴν αὐτὴν ῥίζαν μετὰ τοῦ καταλλάσσω ἄνωθεν. Τὸ καταλλάσσω ὀνομάζει τὴν πρᾶξιν τῆς καταλλαγῆς (τὴν ἀποκατάστασιν τῆς φιλίας μεταξὺ δύο τῶν χωρισθέντων). Ἡ καταλλαγὴ ὀνομάζει τὸ ἀποτέλεσμα ἐκείνης τῆς καταλλαγῆς.
“ἄφεσις” —
G859 aphesis —
ἀποστολή τις· ἄφεσις· ἀπόλυσις· συγχώρησις Χωρὶς αἱματεκχυσίας οὐ γίνεται ἄφεσις ἁμαρτίας.
“μυστήριον” —
G3466 musterion —
μυστήριον· τὸ πρότερον κεκρυμμένον καὶ νῦν φανερωθέν Ἐν τῇ Γραφῇ, τὸ μυστήριον οὐδέποτέ ἐστιν αἴνιγμα πρὸς λύσιν. Τὸ μυστήριον ἐν τῇ Γραφῇ ἐστι μυστικόν ὃ ὁ Θεὸς ἀπεφάσισεν ἀποκαλύψαι.
“ἐκδίκησις” —
G1557 ekdikesis —
τὸ ἐκ δικαιοσύνης προερχόμενον· πλήρης ἀποκατάστασις τοῦ ἀδικήματος Ἐκδίκησις ἐστὶν ἡ λέξις ἡ χρησιμοποιουμένη ἐν τῇ Βʹ πρὸς Θεσσαλονικεῖς αʹ, 8. Ἡ ἐκδίκησις οὐ σημαίνει ὀργὴν ἀκατάσχετον. Ἡ ἐκδίκησις σημαίνει δικαιοσύνην τελείως ἐκτελεσθεῖσαν.
“πρωτότοκος” —
G4416 prototokos —
πρωτότοκος· ὁ πρῶτος τεχθείς Ὁ Πατὴρ λέγει «καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ» περὶ τοῦ Υἱοῦ.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ
“Κύριος” —
H3068 Yehovah —
τὸ ὄνομα τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ, γεγραμμένον ἐν τῇ KJV ὡς ΚΥΡΙΟΣ διὰ κεφαλαίων γραμμάτων. Ὅπου ἂν τὸ ΚΥΡΙΟΣ φαίνηται ἐν κεφαλαίοις γράμμασιν ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, τὸ Ἑβραϊκὸν ὄνομα ὑποκείμενον τῇ ἀγγλικῇ λέξει ΚΥΡΙΟΣ ἐστὶν Ἰεχωβά.
“Κύριος” —
H113 adown —
κύριος· δεσπότης· κτήτωρ· ὁ ἄρχων Εν τω Ψαλμώ 110:1, ο τύπος του adown αναγιγνώσκεται "ο Κύριός μου." Το adown είναι διάφορος εβραϊκή λέξις από το Yehovah, τον Κύριον όστις λαλεί προς τον Κύριον του Δαβίδ εν εκείνω τω στίχω.
SOURCES & CREDITS
Scripture: Brenton Septuagint (Public Domain) — a redistributable edition, looked up exactly and never machine-translated.
Alternate chapter/verse numbering reconciled with STEPBible TVTMS (CC BY 4.0).
Strong's numbering & original-language data: OpenScriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0); STEPBible.org — TAHOT/TAGNT/TBESH/TBESG (CC BY 4.0); Robinson-Pierpont Byzantine Majority Text (Public Domain); Strong's dictionary, 1890 (Public Domain).
Typography: Google Noto fonts (SIL Open Font License 1.1).
© SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com — shared under Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY 4.0).
Link copied 
