The Mighty God — A KJV Bible Study with Strong's Numbers

এই ভাগে প্রশ্ন কৰিছে যীচু কোন, সৃষ্টিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, য'ত ঈশ্বৰে কৈছে, "আহা, আমি আমাৰ প্রতিমূৰ্তিত মানুহ সৃষ্টি কৰোঁ।" ই প্রভুৰ দূত বুলি কোৱা জনাক অনুসৰণ কৰে, যাক লোকসকলে মুখামুখি হৈ ঈশ্বৰ বুলি কৈছিল। ই ইছহাকৰ ওপৰত থোৱা খৰীৰে সামৰণি পৰিছে, যিজন অব্ৰাহামে প্রেম কৰা একমাত্র পুত্র আছিল। প্রতিটো উত্তৰ বাইবেলৰ পৰাই আহিছে, বাইবেলৰ নিজৰ বচনতেই।

এই অধ্যয়নে উত্তর দিয়া তিনিটা প্রশ্ন:

খোলা নোঙর

যিচয়া 9:6আধুনিক বাইবেল↗ কাৰণ আমালৈ এটি লৰা জন্মিল, আমালৈ এটি পুত্ৰ দান কৰা হ’ল; আৰু তেওঁৰ কান্ধত শাসন ভাৰ অৰ্পিত হ’ব, আৰু তেওঁ আশ্চৰ্য পৰামৰ্শদাতা, পৰাক্ৰমী ঈশ্বৰ, অন্তকালস্থায়ী পিতৃ, আৰু শান্তিৰাজ নামে প্ৰখ্যাত হ’ব।

যীচুৰ জন্মৰ সাতশ বছৰ পূৰ্বে, এজন ভাববাদীয়ে লিখিছিল যে এই সন্তানক পৰাক্ৰমী ঈশ্বৰ বুলি কোৱা হ'ব। শিশু যীচু এখন পশুৰ আহাৰ থোৱা টাৱনিত শুই আছিল। পদটো লাহে লাহে পঢ়ক। এই পদবোৰে এই অধ্যয়নৰ সম্পূৰ্ণ বাৰ্তা প্ৰকাশ কৰে।

১. A. "আহক আমি" কোৱা ঈশ্বৰ — এক ঈশ্বৰ, কিন্তু কথা কোৱা এজনৰ অধিক সত্তা

১. আদিপুস্তক 1:26আধুনিক বাইবেল↗ তাৰ পাছত ঈশ্বৰে ক’লে, “আমি নিজৰ প্ৰতিমুৰ্ত্তিৰ দৰে আমাৰ সাদৃশ্যেৰে মানুহ নিৰ্ম্মাণ কৰোঁহক; তেওঁলোকে সমুদ্ৰৰ মাছ, আকাশৰ চৰাই, ঘৰচীয়া পশু, সমুদায় পৃথিৱী আৰু পৃথিবীত বগাই ফুৰা প্রাণীৰ ওপৰত অধিকাৰ চলাওঁক।” (27) তেতিয়া ঈশ্বৰে নিজৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তিৰে মানুহ সৃষ্টি কৰিলে; ঈশ্বৰে নিজৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তিৰেই মানুহ সৃষ্টি কৰিলে; তেওঁ তেওঁলোকক পুৰুষ আৰু স্ত্ৰী কৰি সৃষ্টি কৰিলে।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: আদিপুস্তক ১:২৬ আৰু আদিপুস্তক ১:২৭ একেলগে পঢ়ক। এই দুটা পদৰ মাজৰ পাৰ্থক্যক মৃদু নকৰিব। আদিপুস্তক ১:২৬ এ "আমি" আৰু "আমাৰ" বুলি কয়। আদিপুস্তক ১:২৭ এ "নিজৰ প্ৰতিমূৰ্তিত" আৰু "ঈশ্বৰে সৃষ্টি কৰিলে" বুলি কয়, দুয়োটাই একবচন। বাইবেলে কোনো ক্ষমা-প্ৰাৰ্থনা নকৰাকৈ দুয়োটা পদ পাছে পাছে উল্লেখ কৰে। বাইবেলে কেৱল দুয়োটা কথা কয়।)

২. আদিপুস্তক 3:22আধুনিক বাইবেল↗ তাৰ পাছত ঈশ্বৰ যিহোৱাই ক’লে, “চোৱা, ভাল বেয়া জ্ঞান পাই মানুহ আমাৰ এজনৰ নিচিনা হৈ গৈছে। সেয়ে এতিয়া আমি মানুহক এই অনুমতি দিব নালাগে যেন তেওঁ হাত আগবঢ়াই জীৱন বৃক্ষৰ ফল পাৰি খাই সদাকাললৈকে জীৱিত হৈ থাকে।”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: যিচয়া ৬:৮ পদটো ভালদৰে চাওক। যিচয়া ৬:৮ পদত একেটা বাক্যতে দুয়োটা ৰূপ আছে: "মই কাক পঠাম" আৰু "আমাৰ কাৰণে কোনে যাব।" একেজন কথকে একবচন ৰূপ আৰু বহুবচন ৰূপ একেলগে ব্যৱহাৰ কৰিছে। এইটো লিখাৰ ভুল নহয়। এইটো ঈশ্বৰে নিজকে বৰ্ণনা কৰিবলৈ বহুবচন শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। একেটা আৰ্হি বাইবেলৰ বহুতো ভিন্ন পুস্তকত, বহুতো শতিকা জুৰি বাৰে বাৰে ঘটে।)

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: দ্বিতীয় বিবরণ ৬:৪ পদটোৱে সমগ্ৰ অধ্যয়নটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ঈশ্বৰ এজনেই। দুইজন ঈশ্বৰ নাই। তিনিজন ঈশ্বৰ নাই। অনেক ঈশ্বৰ নাই। এই অধ্যয়নৰ যিকোনো পদ যদি দ্বিতীয় এজন ঈশ্বৰক সূচায়, তেন্তে সেইটো ভুলভাৱে পঢ়া হৈছে। দ্বিতীয় বিবরণ ৬:৪ ইয়াৰ পৰীক্ষা। এই পদটোত "এক" শব্দৰ বাবে ব্যবহৃত হিব্রু শব্দটো লক্ষ্য কৰক। শব্দটো হৈছে ইখাদ (echad)। ইখাদ সেই একেটা শব্দ যিটো সন্ধিয়া আৰু ৰাতিপুৱাক এদিন বুলি কোৱাৰ সময়ত ব্যবহৃত হয়, যদিও এটা দিনৰ দুটা অংশ থাকে। ইখাদ সেই একেটা শব্দ যিটো এজন পুৰুষ আৰু তাৰ পত্নীক এক মাংস বুলি কোৱাৰ সময়ত ব্যবহৃত হয়, যদিও পুৰুষ আৰু পত্নী দুজন লোক। বাইবেলে "এক" ৰ বাবে এনে এটা শব্দ বাছি লৈছিল যিয়ে ইয়াৰ ভিতৰত এজনতকৈ অধিক ব্যক্তিক স্থান দিয়ে। তাৰ পিছত আদিপুস্তক ১:২৬ পদে ঈশ্বৰক "আমি" বুলি কোৱাৰ কথা লিখি ৰাখিছে।)

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: যিচয়া ৪৫:৫ পদে এই সত্যৰ আনটো দিশ প্ৰকাশ কৰে। এই অধ্যয়নে যিচয়া ৪৫:৫ এৰাই নাযাব। ঈশ্বৰে স্পষ্টভাৱে কৈছে যে তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই। এই পৃষ্ঠাসমূহৰ বাকী অংশত এই অধ্যয়নে যি পাবই, সেয়ে কেতিয়াও এজন দ্বিতীয় ঈশ্বৰক যোগ কৰিব নোৱাৰে। এই অধ্যয়নে প্ৰকৃততে যি পাব, সেয়া দ্বিতীয় ঈশ্বৰতকৈ অধিক আচৰিত আৰু উত্তম। এই অধ্যয়নে দেখা পাব যে এজন ঈশ্বৰেই মানুহৰ আগত নিজকে প্ৰকাশ কৰি আছে।)

২. B. যিজনক যিহোৱাৰ দূত বুলি কোৱা হয় — যিজনক ঈশ্বৰ বুলিও কোৱা হয়

হিব্রু শব্দ যাক "স্বৰ্গদূত" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে সেয়া মালাক (H4397)। মালাকৰ অৰ্থ হৈছে প্ৰেৰিত হোৱা এজন। মালাকে প্ৰেৰিত হোৱা ব্যক্তিজনৰ কামটো নামকৰণ কৰে, সেই ব্যক্তিজনৰ প্ৰকৃতি নহয়। তলৰ বিৱৰণসমূহত এই নিৰ্দিষ্ট প্ৰেৰিত ব্যক্তিজনৰ সৈতে বাইবেলে কি কৰে তালৈ লক্ষ্য কৰক।

৩. B1. অৰণ্যত হাগার — তাই তাক নাম দিয়ে

আদিপুস্তক 16:7আধুনিক বাইবেল↗ পাছত মৰুপ্রান্তৰৰ মাজত এটা জলৰ ভুমুকৰ কাষত যিহোৱাৰ দূতে হাগাৰক দেখা পালে। এই ভুমুকতো চূৰলৈ যোৱাৰ পথত আছিল। (8) যিহোৱাৰ দূতে ক’লে, “হেৰা চাৰীৰ দাসী হাগাৰ, তুমি ক’ৰ পৰা আহিছা আৰু ক’লৈ গৈ আছা?” তাই ক’লে, “মই মোৰ গৰাকীয়ণী চাৰীৰ ওচৰৰ পৰা পলাই আহিছোঁ।” (9) তেতিয়া যিহোৱাৰ দূতে ক’লে, “তুমি তোমাৰ গৰাকীয়ণীৰ ওচৰলৈ উলটি যোৱা আৰু তেওঁৰ অধীনত থাকি বাধ্য হোৱা।” (10) যিহোৱাৰ দূতে পুনৰ তাইক ক’লে, “মই তোমাৰ বংশৰ লোকৰ সংখ্যা ইমান বৃদ্ধি কৰিম যে তেওঁলোকৰ সংখ্যা গণিবই নোৱাৰা হ’ব।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H4397 malak — দূত / বাৰ্তাবাহক

আদিপুস্তক 16:13আধুনিক বাইবেল↗ এই কথা শুনি হাগাৰে তেওঁৰে সৈতে কথা কোৱা যিহোৱাক এই নাম দিলে, আল-ৰোৱী কিয়নো তাই ক’লে, “মই তেনেহলে সচাঁকৈয়ে যি জনাই মোক চাই আছে, সেইজনা যিহোৱাক দেখিলোঁ নেকি!”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: আদিপুস্তক ১৬ অধ্যায়ৰ দুটা বিষয়ে পাঠকক ৰখাব লাগে। প্ৰথমতে, "যিহোৱাৰ দূত" বুলি কোৱা জনে কয় "মই তোমাৰ বংশ বৃদ্ধি কৰিম।" যিহোৱাৰ দূতে "যিহোৱাই তোমাৰ বংশ বৃদ্ধি কৰিব" বুলি কোৱা নাই। যিহোৱাৰ দূতে সেই কাৰ্য নিজে কৰা জনৰ দৰে কথা কৈছে। দ্বিতীয়তে, হাগাৰৰ মতামত নহয়, বাইবেলৰ পাঠটোৱেই এই যিহোৱাৰ দূতক "তেওঁৰ সৈতে কথা কোৱা যিহোৱা" বুলি কৈছে। হাগাৰে এই একেজন ব্যক্তিকেই "তুমি ঈশ্বৰ" বুলি কৈছে। আদিপুস্তকৰ কথক জনেও হাগাৰৰ লগত একমত।)

৪. B2. ইচহাকৰ ওপৰত হাত — তেওঁ নিজৰ নামত শপত খায়

আদিপুস্তক 22:11আধুনিক বাইবেল↗ তেনে সময়তে আকাশৰ পৰা যিহোৱাৰ দূতে তেওঁক মাতি ক’লে, “অব্ৰাহাম, অব্ৰাহাম!” তেওঁ ক’লে, “এইয়া মই আছোঁ।” (12) দূতে ক’লে, “তুমি ল’ৰাটোৰ গাত হাত নিদিবা আৰু তাৰ একো হানি নকৰিবা; কিয়নো তুমি যে ঈশ্বৰৰ ভয়কাৰী লোক, সেই বিষয়ে মই এতিয়া জানিছোঁ; কাৰণ তুমি তোমাৰ একেটি পুত্ৰকো মোৰ বাবে বলি দিবলৈ অসন্মত নহলে।”

আদিপুস্তক 22:15আধুনিক বাইবেল↗ পাছত ঈশ্বৰৰ দূতে আকাশৰ পৰা পুনৰ মাত লগালে। (16) তেওঁ ক’লে, “যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘তুমি তোমাৰ পুত্র, একেটি পুত্রকো মোৰ বাবে বলিদান দিবলৈ অসন্মত নহলে আৰু যিহেতু তুমি এই কার্য কৰিলা, সেয়ে মই নিজ নামেৰে শপত খাই কৈছো যে, (17) মই নিশ্চয় তোমাক আশীৰ্ব্বাদ কৰিম; আকাশৰ তৰাবোৰৰ দৰে আৰু সাগৰৰ তীৰত থকা বালিৰ দৰে তোমাৰ বংশ অতিশয় ৰূপে বৃদ্ধি কৰিম; তোমাৰ বংশৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ শত্রুবোৰৰ নগৰৰ দুৱাৰ জয় কৰিব। (18) তোমাৰ বংশৰ যোগেদিয়েই পৃথিৱীৰ সমুদায় জাতি আশীৰ্ব্বাদ প্ৰাপ্ত হ’ব; তুমি মোৰ কথা পালন কৰিলা বাবেই তেনে হ’ব।”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: উৎপত্তি ২২:১১-১৮ পদত থকা দুটা বাক্যাংশ বিবেচনা কৰক। প্ৰথম বাক্যাংশটো হৈছে "তুমি তোমাৰ পুত্ৰক মোৰ পৰা বিৰত ৰখা নাই।" অব্ৰাহামে তেওঁৰ পুত্ৰক ঈশ্বৰক উৎসৰ্গা কৰি আছিল। এই বাক্যাংশত কথা কোৱা জনে কৈছে যে পুত্ৰক কথা কোৱা জনৰ পৰা বিৰত ৰখা হোৱা নাছিল। দ্বিতীয় বাক্যাংশটো হৈছে "যিহোৱাই কৈছে, মই নিজৰ নামত শপত খাইছোঁ।" প্ৰাচীন কালত, এজন লোকে নিজতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনোবাৰ নামত শপত খাইছিল। কেৱল বাৰ্তা প্ৰদান কৰা এজন সৃষ্ট বাৰ্তাবাহকে নিজৰ নামত শপত নাখায়। এজন সৃষ্ট বাৰ্তাবাহকে ঈশ্বৰৰ নিয়ম-নামেৰে শপতত স্বাক্ষৰ নকৰে। ইব্ৰী ৬:১৩ পদে ইয়াৰ কাৰণ দিছে। ইব্ৰী ৬:১৩ পদে কয় যে ঈশ্বৰে নিজৰ নামত শপত খালে। ইব্ৰী ৬:১৩ পদে কাৰণটো উল্লেখ কৰিছে: "কিয়নো তেওঁতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কোনো নাই, যাৰ নামত শপত খাব পাৰে।")

৫. B3. যাকোবে এজন মানুহৰ সৈতে মল্লযুদ্ধ কৰে — আৰু ঠাইখনৰ নাম "ঈশ্বৰৰ মুখ" ৰাখে

আদিপুস্তক 32:24আধুনিক বাইবেল↗ তাতে যাকোব সেই ঠাইত অকলে থাকিল। তেতিয়া এজন পুৰুষে আহি ৰাতিপুৱা নোহোৱা পর্যন্ত তেওঁৰ সৈতে মল্লযুদ্ধ কৰিলে। (25) সেই পুৰুষে যেতিয়া দেখিলে যে তেওঁ যাকোবক পৰাজয় কৰিব পৰা নাই, তেতিয়া তেওঁ যাকোবৰ কৰঙনৰ জোৰাত আঘাত কৰিলে; তাতে তেওঁৰ কৰঙনৰ হাড়ৰ জোৰা লৰিল। (26) পুৰুষ জনে ক’লে, “ৰাতিপুৱা হৈ আহিছে, মোক এৰি দিয়া।” যাকোবে ক’লে, “আপুনি মোক আশীৰ্ব্বাদ নকৰা পর্যন্ত মই আপোনাক এৰি নিদিওঁ।”

আদিপুস্তক 32:28আধুনিক বাইবেল↗ পুৰুষজনে ক’লে, “তুমি ঈশ্বৰ আৰু মানুহৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি বিজয়ী হলা; সেয়ে তোমাক আৰু যাকোব নামেৰে মতা নহ’ব, কিন্তু ইস্ৰায়েল বুলিহে মতা হ’ব।” (29) যাকোবে তেওঁক সুধিলে, “আপোনাৰ নামটোনো কি অনুগ্রহ কৰি মোক কওঁক।” তাতে তেওঁ ক’লে, “তুমি মোৰ নাম কিয় সুধিছা?” এই কথা কৈয়ে তেওঁ যাকোবক সেই ঠাইতে আশীৰ্ব্বাদ কৰিলে। (30) তেতিয়া যাকোবে সেই ঠাইৰ নাম পনীয়েল ৰাখিলে। তেওঁ ক’লে, “মই ঈশ্বৰক সন্মুখা-সন্মুখিকৈ দেখা পালতো, মই জীয়াই আছোঁ।”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: আদিপুস্তক ৩২ অধ্যায়ৰ পাঠখনে এই ব্যক্তিজনাক এজন মানুহ বুলি কয়। যাকোবৰ সৈতে যুঁজ কৰা এই মানুহজনে কয় যে যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ সৈতে শক্তি আছে। যাকোবে সেই ঠাইখনৰ নাম "ঈশ্বৰৰ মুখ" ৰাখিছিল। যাকোবে কয় যে তাৰ জীৱন ৰক্ষা পাইছিল। যাকোবে এই মানুহজনৰ পৰা এটা নাম বিচাৰিছিল। যাকোবে কোনো নাম নাপালে, কেবল এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত আকৌ প্ৰশ্ন পালে। নামৰ বিষয়ে এই অনুত্তৰিত প্ৰশ্নটো মনত ৰাখিব। একেই প্ৰশ্নটো বাইবেলৰ অন্য এক পুস্তকত, কেবাশ বছৰ পিছত আকৌ আহে।)

৬. B4. জ্বলি থকা জোপোহা — মই আছোঁ নামৰ দূত

যাত্ৰাপুস্তক 3:2আধুনিক বাইবেল↗ সেই ঠাইত যিহোৱাৰ দূতে এজোপা জোপোহা গছৰ মাজত অগ্নি শিখাত তেওঁক দেখা দিলে। মোচিয়ে চাই দেখিলে যে, জোপোহাটোত জুই জ্বলি আছে, কিন্তু জোপোহাটো পুৰি যোৱা নাই। (3) তেতিয়া মোচিয়ে ক’লে, “মই এফলীয়া হৈ যাওঁ, আৰু এই আচৰিত বিষয়টো মই চাওঁ, কিয়নো এই জোপোহাটো পুৰি যোৱা নাই?” (4) যেতিয়া যিহোৱাই দেখিলে যে, তেওঁক চাবলৈ মোচি এফলীয়া হৈ গৈছে, তেতিয়া জোপোহাটোৰ মাজৰ পৰা ঈশ্বৰে তেওঁক মাতি ক’লে, “হে মোচি, হে মোচি।” তেওঁ ক’লে, “চাওঁক, মই ইয়াতে আছোঁ।” (5) যিহোৱাই ক’লে, “তুমি ওচৰ চাপি নাহিবা; তোমাৰ ভৰিৰ পৰা জোতা সোলোকোৱা, কিয়নো তুমি যি ঠাইত থিয় হৈ আছা, সেয়া পবিত্ৰ ভূমি।” (6) তেওঁ পুনৰ ক’লে, “মই তোমাৰ পূর্বপুৰুসকলৰ ঈশ্বৰ; অব্ৰাহামৰ ঈশ্বৰ, ইচহাকৰ ঈশ্বৰ, আৰু যাকোবৰ ঈশ্বৰ।” তেতিয়া মোচিয়ে নিজৰ মুখ ঢাকিলে, কিয়নো তেওঁ ঈশ্বৰক চাবলৈ ভয় কৰিলে।

যাত্ৰাপুস্তক 3:14আধুনিক বাইবেল↗ ঈশ্বৰে মোচিক ক’লে, “মই যি জন হওঁ, সেই জনেই হওঁ।” ঈশ্বৰে পুনৰ ক’লে, “তুমি ইস্ৰায়েলী লোকসকলক নিশ্চয়কৈ ক’বা যে, ‘মই যি জন হওঁ’ তেৱেঁই মোক তোমালোকৰ ওচৰলৈ পঠালে।”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: যাত্ৰাপুস্তক ৩:২ পদত কৈছে যিহোৱাৰ দূতৰ কথা। যাত্ৰাপুস্তক ৩:৪ পদত কৈছে যিহোৱা, আৰু ঈশ্বৰৰ কথা। একেটা জোপোহা, একেটা জুই, আৰু একেটা মাত দুয়োটা পদতে দেখা যায়, চাৰি পদৰ ব্যৱধানত। বাইবেলে ইয়াক কেতিয়াও এক পৰস্পৰ বিৰোধী কথা বুলি গণ্য কৰা নাই। এই একেটা মাতেই তাৰ পিছত ইস্ৰায়েলে চিৰকাললৈকে ব’ব লগা নামটো দিছে: মই যি আছোঁ, মই সেয়েই আছোঁ।)

৭. B5. মানোহ আৰু তেওঁৰ পত্নী — সেই আচৰিত নাম

বিচাৰকর্তাবিলাক 13:3আধুনিক বাইবেল↗ পাছত যিহোৱাৰ দূতে সেই মহিলাক দৰ্শন দি ক’লে, “চোৱা, তুমি বাঁজী আৰু সন্তান প্ৰসৱ কৰা নাই; তথাপি গৰ্ভধাৰণ কৰি এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিবা।

বিচাৰকর্তাবিলাক 13:17আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া মানোহে যিহোৱাৰ দূতক সুধিলে, “আপোনাৰ বাক্য সিদ্ধ হ’লে আমি আপোনাক মৰ্যদা কৰিবলৈ, আপোনাৰ নাম কি কওকচোন?” (18) তেতিয়া যিহোৱাৰ দূতে ক’লে, “মোৰ নাম কেলেই সুধিছা? কিয়নো এই নাম অতি আশ্চৰ্য্যকৰ!”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H6383 piliy — গুপ্ত / আশ্চৰ্যজনক

বিচাৰকর্তাবিলাক 13:20আধুনিক বাইবেল↗ কিয়নো যেতিয়া অগ্নিশিখা যজ্ঞ-বেদিৰ পৰা আকাশৰ ফালে ওপৰলৈ উঠিল তেতিয়া মানোহ আৰু তেওঁৰ পত্নিয়ে দেখাতে যিহোৱাৰ দূত সেই যজ্ঞ-বেদিৰ শিখাত ওপৰলৈ উঠি গ’ল; তাতে তেওঁলোকে এই দৃশ্য দেখি দুজনে মাটিত উবুৰিহৈ প্রণাম কৰিলে। (21) তাৰ পাছত যিহোৱাৰ দূতে মানোহ আৰু তেওঁৰ পত্নিক পুনৰাই দৰ্শন নিদিলে। তেওঁ যে যিহোৱাৰ দূত, সেই বিষয়ে তেতিয়াহে মানোহে জানিলে। (22) পাছত মানোহে তেওঁৰ পত্নিক ক’লে, “আমি নিশ্চয়ে মৰিম; কিয়নো আমি ঈশ্বৰক দেখা পালোঁ।”

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: বিচাৰকৰ্তৃসকলৰ পুস্তক ১৩ অধ্যায়ত তিনিটা কথাই বিশেষভাৱে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। মানোহে ঠিক আদিপুস্তক ৩২ অধ্যায়ত যাকোবে কৰাৰ দৰেই নাম সোধে। মানোহক পুনৰ নামটো নিদিয়া হয়, এইবাৰ এটা কাৰণ কৈ। সেই কাৰণৰ বাবে দিয়া হিব্ৰু শব্দটো হৈছে piliy (H6383)। KJV এ piliy শব্দটোক "secret" বুলি অনুবাদ কৰিছে। Piliy ৰ অৰ্থ হৈছে জনাৰ বাবে অতি আচৰিত। Piliy শব্দটো pele (H6382) শব্দৰ একেটা মূলৰ পৰাই আহিছে, যিটো যিচয়া ৯:৬ পদত "Wonderful" বুলি অনুবাদ কৰা হৈছে, য'ত আমাৰ বাবে জন্ম হোৱা সন্তানৰ নাম দিয়া হৈছে। এই একেজন যিহোৱাৰ দূতেই তাৰ পিছত যজ্ঞবেদীৰ শিখাত ওপৰলৈ উঠি যায়। মানোহৰ নিজৰ সিদ্ধান্ত "আমি এজন দূত দেখিলোঁ" নহয়। মানোহৰ সিদ্ধান্ত হৈছে "আমি ঈশ্বৰক দেখিলোঁ"।)

৮. বি৬. যিৰীহোৰ বাহিৰত থাকা সেনাপতি — আৰাধনা কৰা হৈছিল, আৰু চেণ্ডেল খোলা

যিহোচূৱা 5:13আধুনিক বাইবেল↗ যিৰীহোৰ ওচৰত থকা সময়ত যিহোচূৱাই চকু তুলি চাই দেখিলে যে, তেওঁৰ সন্মুখত এজন পুৰুষ থিয় হৈ আছে আৰু সেই পুৰুষৰ হাতত আছে এখন ফাঁকৰ পৰা উলিওৱা তৰোৱাল; তেতিয়া যিহোচূৱাই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলে, “তুমি আমাৰ পক্ষৰ, নে আমাৰ শত্ৰুবোৰৰ পক্ষৰ?” (14) তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই কোনো পক্ষৰে নহও; মই যিহোৱাৰ সৈন্য-বাহিনীৰ সেনাপতি৷ এতিয়া মই আহিলোঁ।” তেতিয়া যিহোচূৱাই মাটিলৈ মূৰ দোৱাই প্ৰণিপাত কৰি তেওঁক ক’লে, “মোৰ প্ৰভুৱে তেওঁৰ দাসক কি আজ্ঞা দিয়ে?” (15) যিহোৱাৰ সৈন্য-বাহিনীৰ সেনাপতিয়ে যিহোচূৱাক ক’লে, “তোমাৰ ভৰিৰ পৰা তোমাৰ জোতা সোলোকোৱা; কিয়নো তুমি যি ঠাইত থিয় হৈ আছা, সেই ঠাই পবিত্ৰ।” তেতিয়া যিহোচূৱাই সেইদৰেই কৰিলে৷

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H8269 sar — সেনাপতি / ৰাজকুমাৰ

৯. বেলেগ দৃষ্টিভংগী, একেই দৃশ্য — দুজন মানুহক তেওঁলোকৰ জোতা সোলোকাবলৈ কোৱা হয়

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: প্ৰায় একেটা শব্দৰে একেটা আজ্ঞা, দুজন ভিন্ন মানুহক, শ শ বছৰৰ ব্যৱধানত দিয়া হৈছে, তালৈ লক্ষ্য কৰক। জোপোহাৰ ওচৰত, আজ্ঞাটো সেই স্বৰৰ পৰা আহে যাক বাইবেলৰ পাঠত যিহোৱা আৰু ঈশ্বৰ বুলি কোৱা হৈছে। যিৰীহোৰ বাহিৰত, আজ্ঞাটো হাতত তৰোৱাল লৈ থিয় দি থকা এজন মানুহৰ পৰা আহে। যিৰীহোৰ বাহিৰৰ এই মানুহজনে যিহোচূৱাক তেওঁৰ মুখত পৰি এই মানুহজনক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ দিয়ে। যিৰীহোৰ বাহিৰৰ এই মানুহজনে যিহোচূৱাক প্ৰণিপাত কৰাৰ পৰা বাধা নিদিয়ে। এইটোৰ লগত তুলনা কৰক যে এজন প্ৰকৃত সৃষ্ট দূতে, এজন মানুহে তাক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে কি কৰে। দূতজনে কয়, "মই তোমাৰ সহদাস" (প্ৰকাশিত বাক্য ১৯:১০)। দূতজনে কয়, "ঈশ্বৰক প্ৰণিপাত কৰা" (প্ৰকাশিত বাক্য ২২:৯)। যোহনে দুবাৰ এজন দূতক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। এজন দূতে দুবাৰ যোহনৰ প্ৰণিপাত অস্বীকাৰ কৰিছিল। যিৰীহোৰ বাহিৰত কোনেও যিহোচূৱাৰ প্ৰণিপাত অস্বীকাৰ কৰা নাছিল।)

১০. B7. এতিয়া নতুন নিয়মে অতি স্পষ্টভাৱে কিবা এটা কথা কয়

যোহনে লিখা শুভবাৰ্তা 1:18আধুনিক বাইবেল↗ ঈশ্বৰক কোনেও কেতিয়াও দেখা নাই; পিতৃৰ কোলাত থকা একমাত্ৰ পুত্ৰই তেওঁক প্ৰকাশ কৰিলে।

গ্ৰীক মূল শব্দবোৰ ⚑ G1834 exegeomai — ঘোষণা কৰা হ’ল · ⚑ G3439 monogenes — একমাত্ৰজাত

যোহনে লিখা শুভবাৰ্তা 5:37আধুনিক বাইবেল↗ সেই পিতৃ, যি জনে মোক পঠালে, তেওঁ মোৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিছে। আপোনালোকে তেওঁৰ মাত কোনো কালে শুনা নাই; তেওঁৰ আকৃতিও দেখা নাই।

1 তীমথিয় 6:16আধুনিক বাইবেল↗ যি জন একমাত্ৰ অধিকাৰী আৰু অগম্য দীপ্তি-নিবাসী৷ কোনো মানুহে কেতিয়াও তেওঁক দেখা নাই আৰু দেখা পাবও নোৱাৰে৷ তেওঁৰেই সমাদৰ আৰু অনন্ত পৰাক্ৰম হওক। আমেন।

পুৰণি নিয়মে বাৰে বাৰে কয় যে, মানুহে এই ব্যক্তিক দেখিছিল, এই ব্যক্তিৰ সৈতে কথা পাতিছিল, এই ব্যক্তিৰ আগত ভোজন কৰিছিল, এই ব্যক্তিৰ সৈতে মল্লযুদ্ধ কৰিছিল, আৰু জীয়াই আছিল।

দুয়োটা বিবৃতিয়েই সত্য। পুৰণি নিয়মত মানুহে দেখা ব্যক্তি আৰু মানুহে দেখা নোহোৱা পিতা, সেয়ে একে ব্যক্তি নহয়। যোহনে কোৱা দেখা ব্যক্তি কোন সেয়া কয়। যোহনে কয় সেই দেখা ব্যক্তি একমাত্র জাত পুত্র, যি পুত্র পিতাৰ বুকুত আছে। যোহনে কয় সেই একমাত্র জাত পুত্রই পিতা ঈশ্বৰক দেখা পোৱা ঠাইলৈ লৈ আহিছে।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: এই ঠাইতে সাবধান আৰু সততাৰে থাকিব লাগে, কিয়নো ইয়াতেই কোনোবাই বাইবেলত যোগ কৰিবলে আৰম্ভ কৰিব পাৰে। যিটো পোনপটীয়াকৈ কোৱা হৈছে: পুৰণি নিয়মৰ শাস্ত্ৰটোৱেই এই পাঠোৱা ব্যক্তিজনক LORD আৰু ঈশ্বৰ বুলি কৈছে, আৰু যিসকল লোকে এই পাঠোৱা ব্যক্তিজনক সাক্ষাৎ কৰিছিল তেওঁলোকেও একেই কথা কৈছে। এই অংশটো কোনো সিদ্ধান্ত নহয়। এই অংশটো হৈছে বাক্যবোৰেই কি কৈছে। যিটো পদবোৰ জোড়া লগাই পোওৱা যায়: এই বিশেষ দৃশ্যমান ব্যক্তিজন নিৰ্দিষ্টভাৱে পুত্ৰই। কোনো এক পদতেই কোৱা নাই "উৎপত্তি ১৬ অধ্যায়ৰ LORD ৰ দূতজন যীশুই।" এই সিদ্ধান্তটো যোহন ১:১৮, যোহন ৫:৩৭, আৰু ১ তীমথিয় ৬:১৬ পদবোৰক পুৰণি নিয়মৰ বিবৰণবোৰৰ লগত পাশে পাশে ৰাখি আৰু কোন দেখা গৈছিল বুলি সোধাৰ পাছতে পোওৱা যায়। সেইবাবেই এই টেগটো তাত আছে, আৰু টেগটো তাতেই থাকিব।)

১১. B8. আৰু যিহোৱা-স্বৰূপ দূতজন পুৰণি নিয়মৰ একেবাৰে শেষত পুনৰ দেখা দিয়ে

মলাখী 3:1আধুনিক বাইবেল↗ বাহিনীগণৰ যিহোৱাই কৈছে, “চোৱা, মই মোৰ নিজ বার্তবাহকক পঠাম আৰু তেওঁ মোৰ আগেয়ে গৈ পথ যুগুত কৰিব; তাৰ পাছত যি প্ৰভুৰ কাৰণে তোমালোকে অপেক্ষা কৰিছা, তেওঁ হঠাতে নিজৰ মন্দিৰলৈ আহিব; নিয়মৰ সেই বার্তাবাহক, যিজনাত তোমালোক আনন্দিত হোৱা, চোৱা, তেওঁ আহি আছে।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H4397 malak — দূত / বাৰ্তাবাহক

১২. ভিন্ন দৃষ্টিকোণ, একেই দৃশ্য — প্ৰতিশ্রুতি দিয়া দূত, আৰু চিনাক্ত হোৱা দূত

মাৰ্কে লিখা শুভবাৰ্তা 1:2আধুনিক বাইবেল↗ যিচয়া ভাববাদীৰ পুস্তকত যেনেকৈ লিখা আছে, ‘চোৱা, মই মোৰ বাৰ্তাবাহকক তোমাৰ আগত পঠিয়াইছোঁ, তেওঁ তোমাৰ বাট যুগুত কৰিব৷’ (3) “মৰুপ্ৰান্তত এজনৰ কণ্ঠস্বৰ শুনা গৈছে, ‘তোমালোকে প্রভুৰ পথ যুগুত কৰা, তেওঁৰ বাট পোন কৰা৷’” (4) এইদৰে মৰুপ্ৰান্তত বাপ্তিস্ম কৰোঁতা আৰু পাপ মোচনৰ অৰ্থে মন-পালটনৰ বাপ্তিস্মৰ কথা ঘোষণা কৰোঁতা যোহন আহিল।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: মলাখী ৩:১ পদত এটা পদতেই দুজন পাঠোৱা ব্যক্তিৰ কথা কোৱা হৈছে। এজন পাঠোৱা ব্যক্তি আগতেই গৈ বাট পৰিষ্কাৰ কৰে। আনজন পাঠোৱা ব্যক্তিক "প্রভু" আৰু "নিয়মৰ দূত" বুলি কোৱা হৈছে। এই দ্বিতীয় পাঠোৱা ব্যক্তিয়েই প্রভুৰ নিজৰ মন্দিৰত আহি পোঁহোৱা জন। মাৰ্কে মাৰ্ক সুসমাচাৰ আৰম্ভ কৰোতে মলাখী ৩:১ ৰ সেই বাক্যকেই উদ্ধৃত কৰিছে। মাৰ্কে বাট পৰিষ্কাৰক জনক যোহন বুলি, মৰুপ্রান্তত থাকা বুলি নাম দিছে। ইয়াৰ পিছত দ্বিতীয় পাঠোৱা ব্যক্তি সেই স্থানত মাৰ্কে নাম নিদিয়াকৈয়েই থাকে। পুৰণি নিয়মটি এজন দূতৰ বাট চাই থকা অবস্থাত সামৰণি পৰে, যি জন নিজেই প্রভু। নতুন নিয়মটি সেই একেজন দূতৰ প্রবেশৰে আৰম্ভ হয়।)

১৩. একমাত্র পুত্রৰ ওপৰত থোয়া খৰি — পাহাৰত থিয় হৈ থাকা আব্ৰাহাম আৰু ইজাক

১. আদিপুস্তক 22:2আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া ঈশ্বৰে ক’লে, “তুমি প্ৰেম কৰা তোমাৰ একমাত্র পুত্র ইচহাকক লৈ মোৰিয়া দেশলৈ যোৱা; তাত যি পাহাৰটোৰ কথা মই তোমাক কম, তাৰ ওপৰতে তুমি ল’ৰাক হোমবলিৰূপে উৎসর্গ কৰাগৈ।”

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H3173 yachiyd — একমাত্ৰ পুত্ৰ

২. আদিপুস্তক 22:6আধুনিক বাইবেল↗ এইবুলি কৈ অব্ৰাহামে হোমবলিৰ কাঠখিনি তেওঁৰ পুত্ৰ ইচহাকৰ কান্ধত দি অগ্নি আৰু ছুৰীখন নিজৰ হাতত ল’লে। তাৰ পাছত তেওঁলোক দুয়ো একেলগে খোজকাঁঢ়ি যাবলৈ ধৰিলে।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ ⚑ H6086 ets — কাঠ / গছ

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: আদিপুস্তক ২২:৬ পদত, পিতৃয়ে কাঠ নবয়। ইচহাকে পাহাৰৰ ওপৰলৈ কাঠ বৈ লৈ যায়। অব্ৰাহামে ইচহাকক সেই কাঠৰ ওপৰত শুৱাব। সেই কাঠৰ বাবে হিব্ৰু শব্দটো হৈছে এটছ (H6086)। এটছ শব্দটো জীৱিত গছৰ বাবে সাধাৰণ শব্দ। এটছ শব্দটো কটা কাঠৰ বাবেও সাধাৰণ শব্দ। জীৱনৰ গছৰ বাবেও একে শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাগিচাৰ মাজত থকা গছৰ বাবেও একে শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।)

৩. আদিপুস্তক 22:7আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া ইচহাকে তেওঁৰ পিতৃ অব্ৰাহামক মাতিলে, “হে মোৰ পিতৃ।” তাতে অব্রাহামে ক’লে, “মোৰ বোপা, মই ইয়াতে আছোঁ।” সি ক’লে, “হোমবলি উৎসর্গৰ কাৰণে চাওঁক জুই আৰু কাঠ আছে, কিন্তু মেৰ-ছাগৰ পোৱালি ক’ত?” (8) অব্ৰাহামে ক’লে, “বোপা, হোমবলিৰ কাৰণে ঈশ্বৰে নিজেই মেৰ-ছাগ পোৱালি যোগাব।” এইদৰে কথা পাতি পাতি তেওঁলোক দুয়ো একেলগে আগুৱাই গ’ল।

৪. আদিপুস্তক 22:13আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া অব্ৰাহামে চকু তুলি চাই নিজৰ পাছফালে এটা মতা মেৰ-ছাগক দেখা পালে আৰু তাৰ শিংকেইটা জোপোহাৰ মাজত জপটিয়াই লাগি আছিল। অব্ৰাহামে গৈ সেই মেৰ-ছাগটো আনি নিজৰ পুত্ৰৰ সলনি তাকে হোমবলি উৎসর্গ কৰিলে।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: আদিপুস্তক ২২:৭ পদত পুত্ৰৰ প্ৰশ্নটো পুনৰ বিবেচনা কৰক: মেৰ পোৱালিটো ক'ত? অব্ৰাহামে প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিছিল। অব্ৰাহামৰ উত্তৰে তেওঁ যিমান জানিছিল তাতকৈ বহু দূৰলৈকে বিস্তৃত হৈছিল। অব্ৰাহামে কয়, "ঈশ্বৰে নিজেই হোম-বলিৰ কাৰণে মেৰ পোৱালি যোগান ধৰিব।" এই বাক্যাংশটোৱে দুটা অৰ্থ বহন কৰিব পাৰে। এটা অৰ্থ হ'ল ঈশ্বৰে নিজৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে এটা মেৰ পোৱালি লাভ কৰিব। আন এটা অৰ্থ হ'ল ঈশ্বৰে নিজেই মেৰ পোৱালি হিচাপে নিজকে যোগান ধৰিব। সেইদিনা ঈশ্বৰে প্ৰকৃততে যোগান ধৰিছিল এটা মতা মেৰ, মেৰ পোৱালি নহয়। মতা মেৰ হ'ল সম্পূৰ্ণ ডাঙৰ হোৱা মতা ভেড়া। এই মতা মেৰটো শিঙেৰে আৱদ্ধ হৈ পুত্ৰৰ সলনি মৰিছিল। ইচহাকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এক অৰ্থত পৰ্বতত পোৱা গৈছিল। ইচহাকৰ প্ৰশ্নটো আন এক অৰ্থত মুকলিও থাকি গৈছিল। এটা মেৰ পোৱালি এতিয়াও বাকী আছে। অব্ৰাহামে ভৱিষ্যৎ কালৰ এটা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ঠাইখনৰ নামকৰণ কৰিলে: "যিহোৱাৰ পৰ্বতত তাক দেখা যাব।")

১৪. ভিন দৃষ্টিকোণ, একেই দৃশ্য — খৰি কঢ়িয়াই আনা পুত্র, আৰু ক্রুচ কঢ়িয়াই লৈ যাওঁতা পুত্র

আদিপুস্তক 22:6আধুনিক বাইবেল↗ এইবুলি কৈ অব্ৰাহামে হোমবলিৰ কাঠখিনি তেওঁৰ পুত্ৰ ইচহাকৰ কান্ধত দি অগ্নি আৰু ছুৰীখন নিজৰ হাতত ল’লে। তাৰ পাছত তেওঁলোক দুয়ো একেলগে খোজকাঁঢ়ি যাবলৈ ধৰিলে।

যোহনে লিখা শুভবাৰ্তা 19:17আধুনিক বাইবেল↗ তাৰ পাছত তেওঁলোকে যীচুক বাহিৰলৈ লৈ আহিল আৰু নিজৰ কাৰণে ক্ৰুচৰ ভাৰ বৈ, ইব্ৰী ভাষাৰে যাক গলগথা বোলে, এনে মূৰৰ লাউখোলা নামেৰে ঠাইলৈ লৈ গ’ল।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: এজন পিতৃ, পিতৃয়ে ভাল পোৱা এজন একমাত্ৰ পুত্ৰ, এখন পাহাৰ, পুত্ৰৰ নিজৰ পিঠিত ৰখা খৰি, আৰু সেই খৰিৰ তলত পুত্ৰজনৰ ওপৰলৈ খোজ কঢ়া। এই দৃশ্য বাইবেলত দুবাৰ ঘটিছিল। প্ৰথমবাৰ, আদিপুস্তক ২২ অধ্যায়ত, ঈশ্বৰে ছুৰীখন ৰখাইছিল। ঈশ্বৰে পুত্ৰৰ ঠাইত এটা প্ৰতিস্থাপক মেৰ পোৱালি থলে। দ্বিতীয়বাৰ, ক্ৰুচত, কোনেও মৃত্যু ৰখাব নোৱাৰিলে। এইবাৰ, পুত্ৰজনেই আছিল প্ৰতিস্থাপক। দুটা দৃশ্যৰ মাজত থকা আৰু এটা পাৰ্থক্য লক্ষ্য কৰক। ইচহাকে সুধিছিল, "মেৰ পোৱালিটো ক’ত?" সেইদিনা ইচহাকৰ প্ৰশ্নৰ কোনো উত্তৰ নাছিল। উত্তৰটো পিছত আহিল, যৰ্দন নদীৰ পাৰত, যোহনৰ পৰা। যোহনে তেওঁৰ ফালে খোজ কঢ়া এজন মানুহৰ ফাললৈ আঙুলিয়াই দিছিল।)

২. আদিপুস্তক 22:2আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া ঈশ্বৰে ক’লে, “তুমি প্ৰেম কৰা তোমাৰ একমাত্র পুত্র ইচহাকক লৈ মোৰিয়া দেশলৈ যোৱা; তাত যি পাহাৰটোৰ কথা মই তোমাক কম, তাৰ ওপৰতে তুমি ল’ৰাক হোমবলিৰূপে উৎসর্গ কৰাগৈ।”

যোহনে লিখা শুভবাৰ্তা 3:16আধুনিক বাইবেল↗ কাৰণ ঈশ্বৰে জগতক ইমান প্ৰেম কৰিলে যে, তেওঁ নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰকে দান কৰিলে, যাতে যি কোনোৱে তেওঁত বিশ্বাস কৰে, তেওঁ নষ্ট নহয়, কিন্তু অনন্ত জীৱন পায়।

গ্ৰীক মূল শব্দবোৰ ⚑ G3439 monogenes — একমাত্ৰজাত

৩. ইব্ৰীসকলৰ প্ৰতি পত্ৰ 11:17আধুনিক বাইবেল↗ অব্ৰাহাম পৰীক্ষিত হোৱাত, বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই ইচহাকক উ‌‌ৎসৰ্গ কৰিলে৷ হয়, তেওঁ আনন্দেৰে সেই প্ৰতিজ্ঞা গ্ৰহন কৰি নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰক উৎসৰ্গ কৰিলে, (18) যি জনৰ বিষয়ে কৈছিল, “ইচহাকৰ জৰিয়তে তোমাৰ বংশধৰ সকলক দেখা পাবা৷” (19) কাৰণ ঈশ্বৰে যে মৃত লোকৰ মাজৰ পৰাও তুলিব পাৰে, ইয়াকে অব্ৰাহামে দৃঢ় বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু তাৰ পৰা দৃষ্টান্ত স্বৰূপে তেওঁক পুনৰায় পালেও।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: ইব্ৰী পুস্তকৰ লিখকে ইচহাকৰ বাবে সেই একেটা গ্ৰীক শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিছে যিটো যোহনে যীচুৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেই শব্দটো হ'ল "একেলগীয়া জাত পুত্ৰ," monogenes (G3439)। ইব্ৰী পুস্তকৰ লিখকে আমাক কৈছে যে পৰ্বতলৈ উঠি যোৱাৰ সময়ত অব্ৰাহামে কি চিন্তা কৰিছিল। অব্ৰাহামে ভাবিছিল যে ঈশ্বৰে ল'ৰাজনক মৃত্যুৰ পৰা তুলিব পাৰে। অব্ৰাহামে পৰ্বতৰ তলত থকা যুৱকসকলক কৈছিল, "মই আৰু ল'ৰাটি সেই ফালে গৈ প্ৰাৰ্থনা কৰি আকৌ তোমালোকৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিম।" অব্ৰাহামে ইচহাকৰ সৈতে পৰ্বতৰ পৰা তললৈ ঘূৰি অহাৰ আশা কৰিছিল। ইব্ৰী পুস্তকৰ লিখকে কৈছে, অব্ৰাহামে ইচহাকক "এক প্ৰতিমূৰ্তিত" পুনৰ পাইছিল। ইয়াত প্ৰতিমূৰ্তি মানে এটা চিত্ৰ বা প্ৰতীক। আজ্ঞা দিয়াৰ তিনি দিনৰ পিছত, মৃতপ্ৰায় হোৱা পুত্ৰজন জীৱিত হৈ ঘূৰি আহিছিল।)

১৫. স্থানৰ বিষয়ে এটি টোকা — এটি সহায়ক টোকা, পদবোৰে প্ৰত্যক্ষভাৱে কৰা দাবী নহয়

2 বংশাৱলি 3:1আধুনিক বাইবেল↗ তেতিয়া যি ঠাইত যিহোৱাই চলোমনৰ পিতৃ দায়ুদক দৰ্শন দিছিল, সেই যিৰূচালেমৰ মোৰিয়া পৰ্বতত যিহোৱাৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। দায়ূদে নিৰূপণ কৰি ৰখা যিবুচীয়া অৰ্ণনৰ মৰণা মৰা ঠাইতে তেওঁ এয়া যুগুত কৰিলে।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তাধাৰা: আদিপুস্তক ২২:২ পদত ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক পঠোৱা ঠাইখনৰ নাম মোৰিয়া দেশ বুলি কোৱা হৈছে। দ্বিতীয় বংশাবলি ৩:১ পদত শলোমনে মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা ঠাইখনৰ নাম যিৰূচালেমত থকা মোৰিয়া পাহাৰ বুলি কোৱা হৈছে। সেয়েহে ইজাকৰ প্ৰায়-বলিদানৰ পাহাৰ আৰু পাছৰ প্ৰতিটো মন্দিৰৰ বলিদানৰ পাহাৰৰ নাম একেটাই। যিৰূচালেম হৈছে সেই একেটা নগৰ যত সৈন্যবিলাকে যীশুক নগৰৰ দেৱালৰ বাহিৰত কেছবিদ্ধ কৰিছিল। পদবিলাকে যি কয় তাকেহে কোৱা উচিত। পদবিলাকত গলগথা মোৰিয়াৰ একেটা শিলাখণ্ড বুলি কোৱা নাই। পদবিলাকত একেটা নাম, একেটা পাহাৰশ্ৰেণী, আৰু একেটা নগৰৰ কথা কোৱা হৈছে। অব্ৰাহামৰ নিজৰ বাক্য আছিল "যিহোৱাৰ পাহাৰত সেয়া দেখা যাব।" অব্ৰাহামে এই বাক্যবিলাক ভবিষ্যত কালত কৈছিল।)

সমাপ্তি

যোহনে লিখা শুভবাৰ্তা 8:56আধুনিক বাইবেল↗ আপোনালোকৰ ওপৰ-পুৰুষ অব্ৰাহামে মোৰ দিন দেখাৰ আশাত উল্লাসিত হৈছিল; তেওঁ সেইদিন দেখিলে আৰু আনন্দ কৰিলে।” (57) ইহুদী সকলে যীচুক ক’লে, “তোমাৰ বয়স এতিয়াও পঞ্চাশ বছৰ হোৱাই নাই আৰু তুমি অব্ৰাহামক দেখিলা নে?” (58) যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “সঁচাকৈয়ে মই আপোনালোকক কওঁ, অব্ৰাহামৰ জন্মৰ আগৰে পৰা মই আছোঁ।” (59) তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক মাৰিবৰ কাৰণে শিল তুলি ল’লে। কিন্তু যীচুৱে গোপনে মন্দিৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল।

(মোৰ ব্যক্তিগত চিন্তা: এই দুটা দৃশ্য কাষে কাষে থৈ পাৰ্থক্যটোৱে শিক্ষা দিবলৈ দিয়ক। জোপোহাৰ কাষত, জুইৰ পৰা অহা মাত এটাই কয় মই আছোঁ। মোজিয়ে জোপোহাৰ ওচৰত নিজৰ মুখ ঢাকে। মন্দিৰত, লোক সমূহৰ সন্মুখত থিয় হৈ থকা এজন মানুহে কয় মই আছোঁ। লোক সমূহে শিল লবলৈ ধৰে। যীচুৱে কি কৈছিল সেই বিষয়ে লোক সমূহ বিভ্ৰান্ত হোৱা নাছিল। লোক সমূহে যীচুৰ কথা একেবাৰে বুজিছিল। লোক সমূহে যীচুৰ বাক্যক শিল দলিওৱাৰ যোগ্য বুলি বিচাৰ কৰিছিল। লক্ষ্য কৰক যে যীচুৱে "অব্ৰাহাম হোৱাৰ আগতে, মই আছিলোঁ" বুলি কোৱা নাছিল। যীচুৱে কৈছিল মই আছোঁ।)

অনুশীলন প্ৰশ্নোত্তৰ

এই অধ্যয়নটো কেনেকৈ শাখা-প্রশাখাযুক্ত হৈছে

ছাঁয়াই কেনেকৈ পোহৰৰ ফালে ইংগিত কৰে: ইচহাকৰ পিঠিত থোৱা কাঠ (আদিপুস্তক ২২:৬) আৰু পুত্ৰৰ পিঠিত থোৱা ক্ৰুচ (যোহন ১৯:১৭)। ছাঁয়া পাহাৰত দেখা গৈছিল। শৰীৰটো নগৰৰ বাহিৰত দেখা গৈছিল।

--> ৰেবিট ট্রেইল: আদিপুস্তক ১:২৬ ৰ "আমি" আৰু "আমাৰ" ৰ সৈতে দ্বিতীয় বিবরণ ৬:৪ ৰ "এক যিহোৱা" ক লগ লগাই ধৰি ঈশ্বৰত্বৰ সম্পূর্ণ অধ্যয়নৰ দুৱাৰ খোলে। ঈশ্বৰত্ব হৈছে এক ঈশ্বৰ, য'ত পিতা, পুত্র, আৰু পবিত্র আত্মাক গোটেই বাইবেলত ভিন্ন ব্যক্তি বুলি নাম দিয়া হৈছে। এই অধ্যয়নটোৱে কেবল সেই সম্পূর্ণ অধ্যয়নৰ প্রান্তখিনি স্পর্শ কৰিছে।

--> সম্ভাব্য প্ৰকাশ: যাকোবে আদিপুস্তক ৩২ অধ্যায়ত কুস্তিয়াৰজনক তেওঁৰ নিজৰ নাম সুধিছিল কিন্তু নাকচ কৰা হৈছিল (আদিপুস্তক ৩২:২৯)। মানোহে যিহোৱাৰ দূতক তেওঁৰ নিজৰ নাম সুধিছিল আৰু কোৱা হৈছিল যে সেই নাম piliy (H6383), অতি আশ্চৰ্য যাক জনাব নোৱাৰি (বিচাৰকৰ্ত্তৃসকল ১৩:১৮)। তাৰ পিছত যিচয়াই কয় যে আমালৈ জন্ম হোৱা সন্তানক আশ্চৰ্য, pele (H6382) বুলি মতা হ'ব, সেই একে মূলৰ পৰাই (যিচয়া ৯:৬)। পুৰণি নিয়মত ৰখা নামটো এটি শিশুৰ ওপৰত ঘোষণা কৰা হয়। বাইবেলৰ শেষত, স্বৰ্গৰ পৰা ওলাই অহাত, যীচুৰ তেতিয়াও এটা নাম আছে যাক তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে (প্ৰকাশিত বাক্য ১৯:১২)। নামটো দিয়া হৈছে, আৰু নামটো এই অধ্যয়নত কোৱাতকৈও গভীৰ।

গ্ৰীক মূল শব্দবোৰ

“একমাত্ৰজাত” — G3439 monogenes — কেৱল জন্মিত; নিজৰ ধৰণৰ একমাত্ৰ; নিজৰ প্ৰকাৰৰ একমাত্ৰ জন

মনোজেনেছ শব্দটো পুত্ৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। হিব্ৰু 11:17 ত মনোজেনেছ শব্দটো ইচহাকৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

“ঘোষণা কৰা হ’ল” — G1834 exegeomai — উলিয়াই অনা; বাহিৰ কৰি অনা; সম্পূৰ্ণৰূপে কোৱা; জনোৱা

কোনেও ঈশ্বৰক দেখা নাই। একজাত পুত্রই ঈশ্বৰক প্রকাশ্যত আনিছে যাতে ঈশ্বৰক দেখা যাব পাৰি।

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ

“দূত / বাৰ্তাবাহক” — H4397 malak — প্ৰেৰিত জন; দূত; স্বৰ্গদূত

এই শব্দটোৱে এক কাৰ্যভাৰৰ নাম দিয়ে, কোনো স্বভাৱৰ নহয়। এই শব্দটো মানুহৰ বিষয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই শব্দটো ভাববাদীসকলৰ বিষয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই শব্দটো স্বর্গীয় সত্তাসকলৰ বিষয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই শব্দটোৱে নিজেই কেতিয়াও নকয় যে পঠন কৰা ব্যক্তিজন কি বস্তু। এই শব্দটোৱে নিজেই কেৱল কয় যে কোনো এজন ব্যক্তিক পঠন কৰা হৈছিল। চাৰিওফালৰ বাইবেলৰ পাঠখিনিয়েই বাকী কথা কব লাগে। এই বিবরণবোৰত চাৰিওফালৰ বাইবেলৰ পাঠখিনিয়ে বাকী কথা কৈছেই।

“ঈশ্বৰ” — H430 elohim — ঈশ্বর; দেৱতাসকল; প্ৰকৃত ঈশ্বর

Elohim এটা বহুবচন ৰূপ। Elohim বাৰে বাৰে একমাত্ৰ সত্য ঈশ্বৰৰ বাবে, একবচন ক্ৰিয়াৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। এই শব্দটোৱে নিজেই এই অধ্যয়নে পৰীক্ষা কৰি থকা পূৰ্ণতাক বহন কৰে।

“এক” — H259 echad — এক; একতাবদ্ধ; প্ৰথম

"যিহোৱা আমাৰ ঈশ্বৰ, যিহোৱা একজনা" - এই বাক্যত "একজনা" শব্দটোৱেই এখাদ (echad)। গধূলি আৰু ৰাতিপুৱাক একেদিন বুলি কোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দটোও এখাদ। এজন মানুহ আৰু তাৰ পত্নী এক দেহ হোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দটোও এখাদ।

“একমাত্ৰ পুত্ৰ” — H3173 yachiyd — একমাত্ৰ; একেজন; নিঃসংগ; প্ৰিয়জন

আদিপুস্তক ২২ অধ্যায়ত ইছহাকক "তোমাৰ একমাত্র পুত্র" বুলি তিনিবাৰ কোৱা হৈছে। যাখীদ (Yachiyd) শব্দৰ অর্থ হল একমাত্র আৰু অদ্বিতীয়।

“কাঠ / গছ” — H6086 ets — এজোপা গছ; খৰি; কাঠ; এডোখৰ পাটল; এডোখৰ কাঠি

এটজ্ (Ets) এটা হিব্ৰু শব্দ যিয়ে জীৱিত গছ আৰু কটা কাঠ দুয়োটাকে বুঝায়। এটজ্ হৈছে অব্ৰাহামে ইজাকৰ ওপৰত থোৱা কাঠৰ বাবে ব্যৱহৃত শব্দ।

“গুপ্ত / আশ্চৰ্যজনক” — H6383 piliy — আশ্চৰ্য; জানিব পৰাৰ বাহিৰৰ আশ্চৰ্য

Piliy হৈছে সেই শব্দ যিটো প্ৰভুৰ দূতে মানোহক নিজৰ নাম বৰ্ণনা কৰিবলৈ দিছিল। Piliy শব্দটো যিচয়া ৯:৬ ত থকা pele নামৰ একে মূলৰ পৰাই আহিছে।

The Mighty God — A KJV Bible Study with Strong's Numbers

খোলা বাক্য

এই অধ্যয়নে উত্তর দিয়া তিনিটা প্রশ্ন:

খোলা নোঙর

১. A. "আহক আমি" কোৱা ঈশ্বৰ — এক ঈশ্বৰ, কিন্তু কথা কোৱা এজনৰ অধিক সত্তা

২. B. যিজনক যিহোৱাৰ দূত বুলি কোৱা হয় — যিজনক ঈশ্বৰ বুলিও কোৱা হয়

৩. B1. অৰণ্যত হাগার — তাই তাক নাম দিয়ে

৪. B2. ইচহাকৰ ওপৰত হাত — তেওঁ নিজৰ নামত শপত খায়

৫. B3. যাকোবে এজন মানুহৰ সৈতে মল্লযুদ্ধ কৰে — আৰু ঠাইখনৰ নাম "ঈশ্বৰৰ মুখ" ৰাখে

৬. B4. জ্বলি থকা জোপোহা — মই আছোঁ নামৰ দূত

৭. B5. মানোহ আৰু তেওঁৰ পত্নী — সেই আচৰিত নাম

৮. বি৬. যিৰীহোৰ বাহিৰত থাকা সেনাপতি — আৰাধনা কৰা হৈছিল, আৰু চেণ্ডেল খোলা

৯. বেলেগ দৃষ্টিভংগী, একেই দৃশ্য — দুজন মানুহক তেওঁলোকৰ জোতা সোলোকাবলৈ কোৱা হয়

১০. B7. এতিয়া নতুন নিয়মে অতি স্পষ্টভাৱে কিবা এটা কথা কয়

১১. B8. আৰু যিহোৱা-স্বৰূপ দূতজন পুৰণি নিয়মৰ একেবাৰে শেষত পুনৰ দেখা দিয়ে

১২. ভিন্ন দৃষ্টিকোণ, একেই দৃশ্য — প্ৰতিশ্রুতি দিয়া দূত, আৰু চিনাক্ত হোৱা দূত

১৩. একমাত্র পুত্রৰ ওপৰত থোয়া খৰি — পাহাৰত থিয় হৈ থাকা আব্ৰাহাম আৰু ইজাক

১৪. ভিন দৃষ্টিকোণ, একেই দৃশ্য — খৰি কঢ়িয়াই আনা পুত্র, আৰু ক্রুচ কঢ়িয়াই লৈ যাওঁতা পুত্র

১৫. স্থানৰ বিষয়ে এটি টোকা — এটি সহায়ক টোকা, পদবোৰে প্ৰত্যক্ষভাৱে কৰা দাবী নহয়

সমাপ্তি

অনুশীলন প্ৰশ্নোত্তৰ

এই অধ্যয়নটো কেনেকৈ শাখা-প্রশাখাযুক্ত হৈছে

গ্ৰীক মূল শব্দবোৰ

হিব্ৰু মূল শব্দসমূহ

বাঢ়িয়া হৈছে — আগবাঢ়ি যাওক।

SOURCES & CREDITS