See More Jesus
Ἑλληνική
🌐 Language
'Olelo Hawai'iAfaan Oromoobahasa IndonesiaBelarusianBrezhonegCebuanoChamorroChichewachiShonaChongthuCiyawoDanskDeutschEestiEnglishEspañolEsperantoeʋegbeFrançaisHausaHrvatskiIgboIlocanoItalianoKikuyuKiswahiliKiyombiKreyòl AyisyenLatinaLatviešulietuviųLingálaLugandaMagyarMahasuiMāoriNederlandsNorskPohnpeianPolskiPortuguêsQach’abelRomaniRomânăSanskritSetswanaShqipsrpski jezikSuomiSvenskaTagalogTiếng ViệtTonganTwiTürkçeUyghur tiliYorùbáÍslenskaČeštinaБългарскиРусскийУкраїнськаעבריתاردوالعربيةفارسیكوردی سۆرانیअहिराणी‎नेपालीभद्रवाही‎मराठीमानक हिन्दी‎हरियाणवी‎অসমীয়াবাংলাਪੰਜਾਬੀગુજરાતીଓଡ଼ିଆ‎தமிழ்తెలుగుಕನ್ನಡമലയാളംไทยဗမာἙλληνική中文日本語한국어+ Πᾶσαι αἱ γλῶσσαι

The Mighty God — A KJV Bible Study with Strong's Numbers

ΤΙΣ ΗΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ — Η ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ, ΤΑ ΞΥΛΑ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ

SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com

The Mighty God — A KJV Bible Study with Strong's Numbers

ΤΙΣ ΗΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ — Η ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΗ ΦΩΝΗ, Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ, ΤΑ ΞΥΛΑ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ
Θεμελιώδης Βιβλικὴ Διδασκαλία — τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΟΙΜΙΑΚΟΣ

Τοῦτο τὸ μέρος ἐρωτᾷ τίς ἐστιν ὁ Ἰησοῦς, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς κτίσεως, ὅπου ὁ Θεὸς λέγει, «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν.» Ἕπεται δὲ τῷ καλουμένῳ ἀγγέλῳ Κυρίου, ὃν ἄνθρωποι συνήντησαν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον καὶ ἐκάλεσαν Θεόν. Τελευτᾷ δὲ εἰς τὰ ξύλα τὰ ἐπιτεθέντα ἐπὶ τὸν Ἰσαάκ, τὸν μονογενῆ υἱὸν ὃν ἠγάπησεν ὁ Ἀβραάμ. Πᾶσα ἀπόκρισις ἐκ τῆς Γραφῆς αὐτῆς ἔρχεται, ἐν αὐτοῖς τοῖς λόγοις τῆς Γραφῆς.

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΙΣ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ:

1. If God is one, who is the "us" who speaks in Genesis 1:26?
2. Τίς ἐστιν ὁ ἄγγελος Κυρίου, ὃν ἄνθρωποι πρόσωπον πρὸς πρόσωπον συνήντησαν καὶ Θεὸν ἐκάλεσαν;
3. Τί προεσήμαινε τὸ ξύλον τὸ ἐπιτεθὲν ἐπὶ Ἰσαάκ, τὸν μονογενῆ υἱόν;

ΑΓΚΥΡΑ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ

ΗΣΑΙΑΣ 9:6Μετάδος↗ Μεγάλη ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ, καὶ τῆς εἰρήνης αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ὅριον· ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυεὶδ, καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, κατορθῶσαι αὐτὴν, καὶ ἀντιλαβέσθαι ἐν κρίματι καὶ ἐν δικαιοσύνῃ, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ ζῆλος Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα.
ΠΑΙΔΙΟΝ ἘΓΕΝΝΉΘΗ + ΥἹῸΣ ἘΔΌΘΗ --> ΤῸ ὌΝΟΜΑ ΑὐΤΟῦ ΚΛΗΘΉΣΕΤΑΙ ΘΕῸΣ ἸΣΧΥΡΌΣ.
Ἑπτακόσια ἔτη πρὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ, προφήτης ἔγραψεν ὅτι τὸ παιδίον τοῦτο κληθήσεται Θεὸς ἰσχυρός. Τὸ βρέφος Ἰησοῦς ἔκειτο ἐν φάτνῃ. Ἀνάγνωθι τὸ χωρίον βραδέως. Τὰ χωρία λέγουσι τὸ ὅλον μήνυμα ταύτης τῆς μελέτης.

1. Α. Ο ΘΕΟΣ Ο ΕΙΠΩΝ «ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ» — ΕΙΣ ΘΕΟΣ, ΚΑΙ ΠΛΕΙΟΝΕΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΟΙ ΛΑΛΟΥΝΤΕΣ

1. ΓΕΝΕΣΙΣ 1:26Μετάδος↗ Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατʼ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθʼ ὁμοίωσιν· καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τῶν κτηνῶν, καὶ πάσης τῆς γῆς, καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς. (27) Καὶ ἐποιήσεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον· κατʼ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΗΜΕΤΕΡΑΝ ΚΑΙ ΚΑΘ' ΟΜΟΙΩΣΙΝ --> ΚΑΙ ΕΠΟΙΗΣΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΘΕΟΥ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· ἀνάγνωθι τὸ Γένεσις α΄ 26 καὶ τὸ Γένεσις α΄ 27 ὁμοῦ. Μὴ μαλάκυνε τὴν διαφορὰν τῶν δύο τούτων στίχων. Τὸ Γένεσις α΄ 26 λέγει «ἡμεῖς» καὶ «ἡμέτερον». Τὸ Γένεσις α΄ 27 λέγει «τὴν ἰδίαν εἰκόνα αὐτοῦ» καὶ «ὁ Θεὸς ἐποίησεν», ἀμφότερα ἑνικῷ ἀριθμῷ. Ἡ Βίβλος τίθησιν ἀμφοτέρους τοὺς στίχους παρ᾿ ἀλλήλοις ἄνευ ἀπολογίας. Ἡ Βίβλος ἁπλῶς λέγει ἀμφότερα.)
2. ΓΕΝΕΣΙΣ 3:22Μετάδος↗ Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ λάβῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ, καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΕΓΟΝΕΝ ΩΣ ΕΙΣ ΕΞ ΗΜΩΝ, ΤΟΥ ΓΙΝΩΣΚΕΙΝ ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΟΝ.
3. ΓΕΝΕΣΙΣ 11:7Μετάδος↗ Δεῦτε, καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον.
ΚΑΤΑΒΩΜΕΝ + ΣΥΓΧΕΩΜΕΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑΝ ΑΥΤΩΝ
4. ΗΣΑΙΑΣ 6:8Μετάδος↗ Καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς Κυρίου λέγοντος, τίνα ἀποστείλω, καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον; καὶ εἶπα, ἰδοὺ ἐγώ εἰμι· ἀπόστειλόν με.
ΤΙΝΑ ΑΠΟΣΤΕΛΩ + ΤΙΣ ΠΟΡΕΥΣΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἄθρησον ἀκριβῶς τὸ Ἠσαΐου 6:8. Τὸ Ἠσαΐου 6:8 ἔχει ἀμφοτέρας τὰς μορφὰς ἐν τῇ αὐτῇ περιόδῳ· "Τίνα ἀποστείλω" καὶ "τίς πορεύσεται ἡμῖν." Ὁ αὐτὸς λέγων χρῆται τῇ ἑνικῇ μορφῇ καὶ τῇ πληθυντικῇ μορφῇ ὁμοῦ. Τοῦτο οὐκ ἔστι σφάλμα γραφῆς. Τοῦτο οὐκ ἔστι ὁ Θεὸς χρώμενος πληθυντικῇ λέξει ὥστε ἑαυτὸν μόνον περιγράφειν. Τὸ αὐτὸ σχῆμα συμβαίνει πολλάκις, ἐν πολλοῖς διαφόροις βιβλίοις τῆς Γραφῆς, διὰ πολλῶν αἰώνων.)
5. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 6:4Μετάδος↗ καὶ ταῦτα τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆν Αἰγύπτου. Ἄκουε Ἰσραὴλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, Κύριος εἷς ἐστι.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H259 echad — εἷς
καὶ ταῦτα τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆν Αἰγύπτου. Ἄκουε Ἰσραὴλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, Κύριος εἷς ἐστι.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· τὸ Δευτερονόμιον 6:4 κρατεῖ πᾶσαν τὴν μελέτην ταύτην. Εἷς ἐστὶν ὁ Θεός. Οὔκ εἰσι δύο θεοί. Οὔκ εἰσι τρεῖς θεοί. Οὔκ εἰσι πολλοὶ θεοί. Πᾶς στίχος ἐν τῇ μελέτῃ ταύτῃ ὃς δεύτερόν τινα Θεὸν ὑποδηλοίη, κακῶς ἀναγινώσκεται. Τὸ Δευτερονόμιον 6:4 δοκιμή ἐστι τούτου. Ἐπίστησον τῇ Ἑβραϊκῇ λέξει ἣν ὁ στίχος οὗτος χρῆται ἀντὶ τοῦ "ἑνός." Ἡ λέξις ἐστὶν ἐχάδ. Τὸ αὐτὸ ῥῆμα, ἐχάδ, χρῆται ὅτε ἑσπέρα καὶ πρωΐα καλοῦνται ΜΙΑ ἡμέρα, καίπερ ἡμέρα δύο μέρη ἔχουσα. Τὸ αὐτὸ ῥῆμα, ἐχάδ, χρῆται ὅτε ἀνὴρ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καλοῦνται ΜΙΑ σάρξ, καίπερ ἀνὴρ καὶ γυνὴ δύο ὄντες ἄνθρωποι. Ἡ Γραφὴ ἐξελέξατο λέξιν ἀντὶ τοῦ "ἑνός" ἣ πλείονας ἢ ἕνα πρόσωπον ἐν ἑαυτῇ δέχεται. Ἡ Γένεσις 1:26 εἶτα γράφει τὸν Θεὸν λέγοντα "ποιήσωμεν.")
6. ΗΣΑΙΑΣ 45:5Μετάδος↗ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ Θεός· ἐνίσχυσά σε, καὶ οὐκ ᾔδεις με,
ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΚΥΡΙΟΣ + ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΕΤΙ + ΠΛΗΝ ΕΜΟΥ ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΘΕΟΣ.
(Αἱ ἴδιαι μου ἔννοιαι· Ἠσαΐας 45:5 λέγει τὸ ἕτερον μέρος ταύτης τῆς ἀληθείας. Αὕτη ἡ μελέτη οὐ φεύξεται τὸ Ἠσαΐας 45:5. Ὁ Θεὸς σαφῶς λέγει ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν αὐτοῦ. Ὅ,τι ἂν εὕρῃ αὕτη ἡ μελέτη ἐν τῷ λοιπῷ τῶν σελίδων τούτων, οὐδέποτε δύναται προσθεῖναι δεύτερον Θεόν. Ὅ δὲ ὄντως εὑρήσει αὕτη ἡ μελέτη ἐστὶν παραδοξότερον καὶ κρεῖττον δευτέρου Θεοῦ. Αὕτη ἡ μελέτη εὑρήσει τὸν ἕνα Θεὸν ἑαυτὸν γνωρίζοντα τοῖς ἀνθρώποις.)

2. Β. Ο ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ — Ο ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΣ

Ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις ἡ μεταφρασθεῖσα "ἄγγελος" ἐστὶ μαλάχ (H4397). Μαλὰχ σημαίνει τὸν ἀπεσταλμένον. Ὁ μαλὰχ ὀνομάζει τὴν ἀποστολὴν τοῦ ἀπεσταλμένου προσώπου, οὐχὶ τὴν φύσιν αὐτοῦ. Παρατήρησον τί ποιεῖ ἡ Γραφὴ μετὰ τούτου τοῦ συγκεκριμένου ἀπεσταλμένου προσώπου ἐν ταῖς κάτωθι διηγήσεσιν.

3. B1. Η ΑΓΑΡ ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ — ΑΥΤΗ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΖΕΙ

ΓΕΝΕΣΙΣ 16:7Μετάδος↗ Εὗρε δὲ αὐτὴν ἄγγελος Κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ Σούρ. (8) Καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου, Ἄγαρ παιδίσκη Σάρας, πόθεν ἔρχῃ; καὶ ποῦ πορεύῃ; καὶ εἶπεν· ἀπὸ προσώπου Σάρας τῆς κυρίας μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω. (9) Εἶπε δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου, ἀποστράφηθι πρὸς τὴν κυρίαν σου, καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς. (10) Καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου, πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ὑπὸ τοῦ πλήθους.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H4397 malak — ἄγγελος
Ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εἶπεν, Πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου σφόδρα.
ΓΕΝΕΣΙΣ 16:13Μετάδος↗ Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτὴν, σὺ ὁ Θεὸς ὁ ἐτιδών με· ὅτι εἶπε, καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι.
Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτὴν, σὺ ὁ Θεὸς ὁ ἐτιδών με.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι: Δύο πράγματα ἐν τῷ ιϛʹ κεφαλαίῳ τῆς Γενέσεως ὀφείλει ἐπιστῆσαι τὸν ἀναγνώστην. Πρῶτον, ὁ καλούμενος "ἄγγελος Κυρίου" λέγει "Πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου." Ὁ ἄγγελος Κυρίου οὐ λέγει "Κύριος πληθυνεῖ τὸ σπέρμα σου." Ὁ ἄγγελος Κυρίου λαλεῖ ὡς αὐτὸς ὁ πληθύνων. Δεύτερον, αὐτὸ τὸ κείμενον τῆς Γραφῆς, οὐχὶ ἡ γνώμη τῆς Ἄγαρ, καλεῖ τοῦτον τὸν ἄγγελον Κυρίου "τὸν Κύριον τὸν λαλήσαντα πρὸς αὐτήν." Ἡ Ἄγαρ καλεῖ τοῦτον τὸν αὐτὸν "Σύ, ὁ Θεός." Ὁ ἀφηγητὴς τῆς βίβλου τῆς Γενέσεως συμφωνεῖ τῇ Ἄγαρ.)

4. Β2. Η ΧΕΙΡ ΕΠΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ — ΟΜΝΥΕΙ ΚΑΘ' ΕΑΥΤΟΥ

ΓΕΝΕΣΙΣ 22:11Μετάδος↗ Καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Ἄγγελος Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπεν, Ἁβραὰμ, Ἁβραάμ· ὁ δὲ εἶπεν, ἰδοὺ ἐγώ. (12) Καὶ εἶπε, μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον, μηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ μηδέν· νῦν γὰρ ἔγνων, ὅτι φοβῇ σὺ τὸν Θεόν· καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ διʼ ἐμέ.
ΕΠΕΙ ΟΥΚ ΕΦΕΙΣΩ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΣΟΥ, ΤΟΥ ΜΟΝΟΓΕΝΟΥΣ ΣΟΥ, ΑΠ᾿ ΕΜΟΥ.
ΓΕΝΕΣΙΣ 22:15Μετάδος↗ Καὶ ἐκάλεσεν Ἄγγελος Κυρίου τὸν Ἁβραὰμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, (16) λέγων, Κατʼ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, οὗ εἵνεκεν ἐποίησας τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπτοῦ διʼ ἐμὲ, (17) Ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης· καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων. (18) Καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ἀνθʼ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς.
Κατʼ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος --> Καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.
(Οἱ ἴδιοι λογισμοί μου· Σκόπησον δύο φράσεις ἐν Γενέσει κβ΄ 11-18. Ἡ πρώτη φράσις ἐστίν· «Οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου ἀπ᾽ ἐμοῦ.» Ὁ Ἀβραὰμ προσέφερε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τῷ Θεῷ. Ὁ λαλῶν ἐν ταύτῃ τῇ φράσει λέγει ὅτι ὁ υἱὸς οὐκ ἐφείσθη ἀπὸ τοῦ λαλοῦντος. Ἡ δευτέρα φράσις ἐστίν· «Κατ᾽ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος.» Ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις, ἄνθρωπος ὤμνυε κατά τινος μείζονος ἑαυτοῦ. Ἄγγελος κτιστός, ὅστις μόνον ἀγγελίαν φέρει, οὐκ ὄμνυσι καθ᾽ ἑαυτόν. Ἄγγελος κτιστὸς οὐχ ὑπογράφει ὅρκον τῷ ὀνόματι τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρὸς Ἑβραίους ς΄ 13 δίδωσι τὴν αἰτίαν. Ἡ πρὸς Ἑβραίους ς΄ 13 λέγει ὅτι ὁ Θεὸς ὤμοσε καθ᾽ ἑαυτόν. Ἡ πρὸς Ἑβραίους ς΄ 13 δηλοῖ τὴν αἰτίαν· «ἐπειδὴ κατ᾽ οὐδενὸς εἶχεν μείζονος ὀμόσαι.»)

5. Γ3. Ο ΙΑΚΩΒ ΠΑΛΑΙΕΙ ΜΕΤΑ ΑΝΔΡΟΣ — ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟΝ "ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΘΕΟΥ"

ΓΕΝΕΣΙΣ 32:24Μετάδος↗ Καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς, καὶ διέβη τὸν χειμάῤῥουν, καὶ διεβίβασε πάντα τὰ αὐτοῦ. (25) Ὑπελείφθη δὲ Ἰακὼβ μόνος· καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωπος μετʼ αὐτοῦ ἕως πρωΐ. (26) Εἶδε δὲ ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν· καὶ ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνάρκησε τὸ πλάτος τοῦ μηροῦ Ἰακὼβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν μετʼ αὐτοῦ.
καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωπος μετ᾿ αὐτοῦ --> οὐ μή σε ἀποστείλω, ἐὰν μή με εὐλογήσῃς.
ΓΕΝΕΣΙΣ 32:28Μετάδος↗ Εἶπε δὲ αὐτῷ, τί τὸ ὄνομά σου ἐστίν; ὁ δὲ εἶπεν, Ἰακώβ. (29) Καὶ εἶπεν αὐτῷ, οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἰακὼβ, ἀλλʼ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου· ὅτι ἐνίσχυσας μετὰ Θεοῦ, καὶ μετὰ ἀνθρώπων δυνατὸς ἔσῃ. (30) Ἠρώτησε δὲ Ἰακὼβ, καὶ εἶπεν, ἀνάγγειλόν μοι τὸ ὄνομά σου· καὶ εἶπεν, ἱνατί τοῦτο ἐρωτᾷς σὺ τὸ ὄνομά μου; καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ.
ΩΣ ΑΡΧΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΑΣ ΜΕΤΑ ΘΕΟΥ --> ΕΙΔΟΝ ΘΕΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟΝ, ΚΑΙ ΕΣΩΘΗ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ.
(Οἱ ἴδιοι μου λογισμοί: Τὸ ἐν Γενέσει 32 κείμενον καλεῖ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον. Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὁ παλαίων μετὰ τοῦ Ἰακὼβ λέγει ὅτι ὁ Ἰακὼβ ἔχει δύναμιν ΜΕΤΑ ΘΕΟΥ. Ὁ Ἰακὼβ ὀνομάζει τὸν τόπον «πρόσωπον Θεοῦ.» Ὁ Ἰακὼβ λέγει ὅτι ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐσώθη. Ὁ Ἰακὼβ ἐρωτᾷ τοῦτον τὸν ἄνθρωπον περὶ ὀνόματος. Ὁ Ἰακὼβ οὐδὲν ὄνομα λαμβάνει, ἀλλὰ μόνον ἐρώτησιν ἀντ' αὐτοῦ. Μνημόνευσον ταύτης τῆς ἀναπαντήτου ἐρωτήσεως περὶ τοῦ ὀνόματος. Ἡ αὐτὴ ἐρώτησις πάλιν ἀναφαίνεται, ἐν ἑτέρῳ βιβλίῳ τῆς Γραφῆς, μετὰ ἑκατοντάδας ἐτῶν.)

6. Β4. Η ΒΑΤΟΣ Η ΚΑΙΟΜΕΝΗ — Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΩΝ

ΕΞΟΔΟΣ 3:2Μετάδος↗ Ὤφθη δὲ αὐτῷ Ἄγγελος Κυρίου ἐν πυρὶ φλογὸς ἐκ τοῦ βάτου· καὶ ὁρᾷ ὅτι ὁ βάτος καίεται πυρί, ὁ δὲ βάτος οὐ κατεκαίετο. (3) Εἶπε δὲ Μωυσῆς, παρελθὼν ὄψομαι τὸ ὅραμα τὸ μέγα τοῦτο, ὅτι οὐ κατακαίεται ὁ βάτος. (4) Ὡς δὲ εἶδεν Κύριος ὅτι προσάγει ἰδεῖν, ἐκάλεσεν αὐτὸν Κύριος ἐκ τοῦ βάτου, λέγων, Μωυσῆ, Μωυσῆ· ὁ δὲ εἶπε, τί ἐστιν; (5) Ὁ δὲ εἶπε, μὴ ἐγγίσῃς ὧδε· λύσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου, ὁ γὰρ τόπος. ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί. (6) Καὶ εἶπεν, ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου, Θεὸς Ἁβραὰμ, καὶ Θεὸς Ἰσαὰκ, καὶ Θεὸς Ἰακώβ· ἀπέστρεψε δὲ Μωυσῆς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, εὐλαβεῖτο γὰρ κατεμβλέψαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
ὬΦΘΗ ΔΕ ΑΥΤῼ ἌΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ἘΝ ΦΛΟΓΙ ΠΥΡΟΣ --> Ὁ ΘΕΟΣ ἘΚΑΛΕΣΕΝ ΑΥΤΟΝ ἘΚ ΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΒΑΤΟΥ.
ΕΞΟΔΟΣ 3:14Μετάδος↗ Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν, λέγων, ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν· καὶ εἶπεν, οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ, ὁ Ὢν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς.
ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ --> Ο ΩΝ ΑΠΕΣΤΑΛΚΕ ΜΕ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Ἔξοδος γ΄ 2 λέγει τὸν ἄγγελον Κυρίου. Ἔξοδος γ΄ 4 λέγει τὸν Κύριον, καὶ τὸν Θεόν. Ἡ αὐτὴ βάτος, τὸ αὐτὸ πῦρ, καὶ ἡ αὐτὴ φωνὴ φαίνονται ἐν ἀμφοτέροις τοῖς στίχοις, τεσσάρων στίχων διαστήματος. Ἡ Γραφὴ οὐδέποτε τοῦτο ὡς ἐναντίωσιν λογίζεται. Αὕτη ἡ αὐτὴ φωνὴ ἔπειτα δίδωσι τὸ ὄνομα ὃ ὁ Ἰσραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα φέρειν ἔμελλεν· Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν.)

7. Β5. ΜΑΝΩΕ ΚΑΙ Η ΓΥΝΗ ΑΥΤΟΥ — ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ

ΚΡΙΤΑΙ 13:3Μετάδος↗ Καὶ ὤφθη ἄγγελος Κυρίου πρὸς τὴν γυναῖκα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν, ἰδοὺ σὺ στεῖρα καὶ οὐ τέτοκας, καὶ συλλήψῃ υἱόν.
Καὶ ὤφθη ἄγγελος Κυρίου πρὸς τὴν γυναῖκα --> καὶ συλλήψῃ υἱόν.
ΚΡΙΤΑΙ 13:17Μετάδος↗ Καὶ εἶπε Μανωὲ πρὸς τὸν ἄγγελον Κυρίου, τί τὸ ὄνομά σοι, ὅτι ἔλθοι τὸ ῥῆμά σου, καὶ δοξάσομέν σε; (18) Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου, εἰς τί τοῦτο ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου; καὶ αὐτό ἐστι θαυμαστόν.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H6383 piliy — μυστικόν / θαυμαστόν
εἰς τί τοῦτο ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου; καὶ αὐτό ἐστι θαυμαστόν?
ΚΡΙΤΑΙ 13:20Μετάδος↗ Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀναβῆναι τὴν φλόγα ἐπάνω τοῦ θυσιαστηρίου ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἀνέβη ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐν τῇ φλογί. καὶ Μανωὲ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ βλέποντες, καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν ἐπὶ τὴν γῆν. (21) Καὶ οὐ προσέθηκεν ἔτι ὁ ἄγγελος Κυρίου ὀφθῆναι πρὸς Μανωὲ καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· τότε ἔγνω Μανωὲ, ὅτι ἄγγελος Κυρίου οὗτος. (22) Καὶ εἶπε Μανωὲ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανούμεθα ὅτι Θεὸν εἴδομεν.
ΚΑΙ ΑΝΕΒΗ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΕΝ ΤΗ ΦΛΟΓΙ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟΥ --> ΘΑΝΑΤΩ ΑΠΟΘΑΝΟΥΜΕΘΑ, ΟΤΙ ΘΕΟΝ ΕΙΔΟΜΕΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Τρία πράγματα διαφανῆ εἰσιν ἐν Κριταῖς 13. Ὁ Μανωὲ αἰτεῖ τὸ ὄνομα, ἀκριβῶς ὡς ὁ Ἰακὼβ ἐποίησεν ἐν Γενέσει 32. Τὸ ὄνομα πάλιν οὐ δίδοται τῷ Μανωέ, τοῦτο τὸ φορὰ μετὰ αἰτίας δεδηλωμένης. Ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις ἡ δοθεῖσα διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἐστὶ piliy (H6383). Ἡ KJV ἀποδίδωσι τὸ piliy ὡς "μυστικόν." Τὸ piliy σημαίνει λίαν θαυμαστὸν ὥστε μὴ γνωσθῆναι. Τὸ piliy προέρχεται ἀπὸ τῆς αὐτῆς ῥίζης μετὰ τοῦ pele (H6382), τῆς λέξεως τῆς μεταφρασθείσης "Θαυμαστός" ἐν Ἠσαΐᾳ 9:6, ὅπου τὸ παιδίον τὸ γεννηθὲν ἡμῖν ὀνομάζεται. Οὗτος ὁ αὐτὸς ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἔπειτα ἀναβαίνει ἐν τῇ φλογὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Τὸ συμπέρασμα αὐτοῦ τοῦ Μανωὲ οὐκ ἔστιν "εἴδομεν ἄγγελον." Τὸ συμπέρασμα τοῦ Μανωέ ἐστιν "εἴδομεν τὸν Θεόν.")

8. B6. Ο ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΕΞΩ ΤΗΣ ΙΕΡΙΧΩ — ΠΡΟΣΚΥΝΗΘΕΙΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ ΛΥΘΕΝΤΑ

ΙΗΣΟΥΣ 5:13Μετάδος↗
ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΠΕΣΕΝ ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΕΠΙ ΤΗΝ ΓΗΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΚΥΝΗΣΕΝ --> ΛΥΣΟΝ ΤΟ ΥΠΟΔΗΜΑ ΣΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΔΩΝ ΣΟΥ· Ο ΓΑΡ ΤΟΠΟΣ ΕΦ Ω ΣΥ ΕΣΤΗΚΑΣ ΑΓΙΟΣ ΕΣΤΙΝ.

9. ΔΙΑΦΟΡΟΣ ΑΠΟΨΙΣ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — δύο ἄνδρες κελευσθέντες ὑποδήματα λῦσαι

ΕΞΟΔΟΣ 3:5Μετάδος↗ Ὁ δὲ εἶπε, μὴ ἐγγίσῃς ὧδε· λύσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου, ὁ γὰρ τόπος. ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί.
λύσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου, ὁ γὰρ τόπος. ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Παρατήρησον τὴν αὐτὴν ἐντολήν, σχεδὸν ἐν τοῖς αὐτοῖς λόγοις, δοθεῖσαν δυσὶν ἀνδράσι διαφόροις, ἑκατοντάδας ἐτῶν χωρὶς ἀλλήλων. Παρὰ τῇ βάτῳ, ἡ ἐντολὴ ἔρχεται ἀπὸ τῆς φωνῆς ἣν τὸ κείμενον τῆς Γραφῆς καλεῖ τὸν Κύριον καὶ Θεόν. Ἔξω τῆς Ἱεριχοῦς, ἡ ἐντολὴ ἔρχεται ἀπὸ ἀνδρὸς ἑστῶτος ἐκεῖ μετὰ ῥομφαίας ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. Οὗτος ὁ ἀνὴρ ἔξω τῆς Ἱεριχοῦς ἐᾷ τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ πεσεῖν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσκυνῆσαι τοῦτον τὸν ἄνδρα. Οὗτος ὁ ἀνὴρ ἔξω τῆς Ἱεριχοῦς οὐ κωλύει τὸν Ἰησοῦν τοῦ Ναυῆ ἀπὸ τοῦ προσκυνεῖν. Σύγκρινον τοῦτο μετὰ τοῦ τί ποιεῖ ἀληθὴς κτιστὸς ἄγγελος ὅταν ἀνήρ τις πειρᾶται προσκυνῆσαι τὸν ἄγγελον. Ὁ ἄγγελος λέγει, "Σύνδουλός σού εἰμι" (Ἀποκάλυψις 19:10). Ὁ ἄγγελος λέγει, "τῷ Θεῷ προσκύνησον" (Ἀποκάλυψις 22:9). Ὁ Ἰωάννης ἐπεχείρησε προσκυνῆσαι ἄγγελον δίς. Ἄγγελος ἠρνήθη τὴν προσκύνησιν τοῦ Ἰωάννου δίς. Οὐδεὶς ἠρνήθη τὴν προσκύνησιν τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ ἔξω τῆς Ἱεριχοῦς.)

10. Β7. ΝΥΝ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΛΕΓΕΙ ΤΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΟΝ

John 1:18Μετάδος↗
ΘΕῸΝ ΟὐΔΕῚΣ ἙΏΡΑΚΕ ΠΏΠΟΤΕ --> Ὁ ΜΟΝΟΓΕΝῊΣ ΥἹῸΣ ἘΚΕῖΝΟΣ ἘΞΗΓΉΣΑΤΟ.
John 5:37Μετάδος↗
ΟΥΤΕ ΦΩΝΗΝ ΑΥΤΟΥ ΑΚΗΚΟΑΤΕ ΠΩΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΕΙΔΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΩΡΑΚΑΤΕ.
1 Timothy 6:16Μετάδος↗
ΦΩΣ ΟΙΚΩΝ ΑΠΡΟΣΙΤΟΝ --> ΟΝ ΕΙΔΕΝ ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΥΔΕ ΙΔΕΙΝ ΔΥΝΑΤΑΙ.
Νῦν θὲς τὰ δύο ἥμισα τῆς Βίβλου πλησίον ἀλλήλων καὶ ἀνάγνωθι τὰ δύο ἥμισα ὁμοῦ.
Η Παλαιά Διαθήκη λέγει, κατ' επανάληψιν, ότι άνθρωποι ΕΙΔΟΝ τούτο το πρόσωπον, ελάλησαν μετά τούτου του προσώπου, έφαγον ενώπιον τούτου του προσώπου, επάλαισαν μετά τούτου του προσώπου, και έζησαν.
Ἡ Καινὴ Διαθήκη λέγει σαφῶς καὶ τρίς, ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἑώρακε τὸν Θεὸν τὸν Πατέρα, καὶ οὐδεὶς δύναται ἰδεῖν τὸν Θεὸν τὸν Πατέρα.
Ἀμφότεραι αἱ δηλώσεις εἰσὶν ἀληθεῖς. Τὸ πρόσωπον ὃ οἱ ἄνθρωποι ἑώρων ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ καὶ ὁ Πατὴρ ὃν οἱ ἄνθρωποι οὐκ ἐδύναντο ἰδεῖν οὔκ εἰσιν οὖν τὸ αὐτὸ πρόσωπον. Ὁ Ἰωάννης δηλοῖ τίς ἐστι τὸ ὁρώμενον πρόσωπον. Ὁ Ἰωάννης λέγει ὅτι τὸ ὁρώμενον πρόσωπον ἐστιν ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ Υἱὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός. Ὁ Ἰωάννης λέγει ὅτι ὁ μονογενὴς Υἱὸς ἐξήγαγε τὸν Θεὸν τὸν Πατέρα ἔξω ὅπου ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ δύναται ὁραθῆναι.
[ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΣΥΝΗΜΜΕΝΟΙ ΟΜΟΥ — ΟΥΔΕΙΣ ΣΤΙΧΟΣ ΤΟΥΤΟ ΜΟΝΟΣ ΛΕΓΕΙ]
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· Πρόσεχε καὶ ἀλήθευε ἀκριβῶς ἐνταῦθα, ὅτι τοῦτο ἀκριβῶς ἐστι τὸ χωρίον ἔνθα δύναταί τις ἄρξασθαι προστιθέναι τῇ Γραφῇ. Τί λέγεται ἀμέσως· αὐτὸ τὸ κείμενον τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καλεῖ τοῦτον τὸν ἀπεσταλμένον Κύριον καὶ Θεόν, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ συναντήσαντες τούτῳ τῷ ἀπεσταλμένῳ τὸ αὐτὸ λέγουσιν. Τοῦτο τὸ μέρος οὐκ ἔστι συμπέρασμα. Τοῦτο τὸ μέρος ἐστὶν ὅ,τι αὐταὶ αἱ προτάσεις λέγουσιν. Τί ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς συνάψεως τῶν χωρίων· ὅτι οὗτος ὁ ὁρισμένος ὁρατὸς ἄνθρωπος ἐστὶν ἰδίως ὁ Υἱός. Οὐδὲν ἓν χωρίον λέγει ὅτι «ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐν Γενέσει 16 ἐστὶν ὁ Ἰησοῦς». Τοῦτο τὸ συμπέρασμα ἐπιτυγχάνεται τιθεμένων πλησίον ἀλλήλων τῶν χωρίων Ἰωάννου 1:18, Ἰωάννου 5:37, καὶ Αʹ Τιμοθέου 6:16 μετὰ τῶν διηγήσεων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ ἐρωτωμένου τίς ἐβλέπετο. Διὰ τοῦτο τὸ σημεῖον ἐκεῖ κεῖται, καὶ τὸ σημεῖον ἐκεῖ μένει.)

11. Β8. ΚΑΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ-Ο-ΩΝ-ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΛΙΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΑΚΡΟΝ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

ΜΑΛΑΧΙΑΣ. ΙΒʹ 3:1Μετάδος↗ Ἰδοὺ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ ἐπιβλέψεται ὁδὸν πρὸ προσώπου μου, καὶ ἐξαίφνης ἥξει εἰς τὸν ναὸν ἑαυτοῦ Κύριος, ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, ὃν ὑμεῖς θέλετε· ἰδοὺ ἔρχεται, λέγει Κύριος παντοκράτωρ,
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H4397 malak — ἄγγελος
ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΕΞΑΠΟΣΤΕΛΛΩ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟΝ ΜΟΥ + ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΕΨΕΤΑΙ ΟΔΟΝ ΠΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΜΟΥ --> ΚΑΙ ΕΞΑΙΦΝΗΣ ΗΞΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΕΑΥΤΟΥ ΚΥΡΙΟΣ, ΚΑΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ.

12. ΔΙΑΦΟΡΟΣ ΘΕΩΡΙΑ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — ὁ ἄγγελος ἐπηγγελμένος, καὶ ὁ ἄγγελος ἀναγνωρισμένος

Mark 1:2Μετάδος↗
ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου --> ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου.
(Οἱ ἐμαὶ ἰδίαι σκέψεις: Τὸ Μαλαχίας 3:1 ὀνομάζει δύο ἀποσταλέντα πρόσωπα ἐν ἑνὶ στίχῳ. Ὁ εἷς ἀποσταλεὶς προπορεύεται ἵνα εὐθύνῃ τὴν ὁδόν. Ὁ δὲ ἕτερος ἀποσταλεὶς καλεῖται "ὁ Κύριος" καὶ "ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης." Οὗτος ὁ δεύτερος ἀποσταλεὶς ἐστὶν ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν ναὸν τὸν ἴδιον τοῦ Κυρίου. Ὁ Μάρκος ἀνοίγει τὸ Εὐαγγέλιον κατὰ Μάρκον παραθέτων αὐτὴν τὴν ῥῆσιν ἐκ τοῦ Μαλαχίας 3:1. Ὁ Μάρκος ὀνομάζει τὸν εὐθύνοντα τὴν ὁδὸν Ἰωάννην, ἐν τῇ ἐρήμῳ. Τοῦτο καταλείπει τὸν δεύτερον ἀποσταλέντα ἀνώνυμον ὑπὸ τοῦ Μάρκου κατ' ἐκεῖνο τὸ σημεῖον. Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη κλείεται προσδεχομένη ἄγγελον ὅστις ἐστὶν ὁ Κύριος. Ἡ Καινὴ Διαθήκη ἀνοίγεται τούτῳ αὐτῷ τῷ ἀγγέλῳ εἰσπορευομένῳ.)

13. ΤΑ ΞΥΛΑ ΕΠΙΤΕΘΕΝΤΑ ΕΠΙ ΤΟΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗ ΥΙΟΝ — ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΙΣΑΑΚ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ

1. ΓΕΝΕΣΙΣ 22:2Μετάδος↗ Καὶ εἶπε, λάβε τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητὸν, ὃν ἠγάπησας, τὸν Ἰσαὰκ, καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν, καὶ ἀνένεγκε αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφʼ ἓν τῶν ὀρέων ὧν ἄν σοι εἴπω.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H3173 yachiyd — μονογενὴς υἱός
ΛΑΒΕ ΝΥΝ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΣΟΥ, ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟΝ ΣΟΥ ΙΣΑΑΚ, ΟΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ --> ΚΑΙ ΑΝΕΝΕΓΚΟΝ ΑΥΤΟΝ ΕΚΕΙ ΕΙΣ ΟΛΟΚΑΡΠΩΣΙΝ.
2. ΓΕΝΕΣΙΣ 22:6Μετάδος↗ Ἔλαβε δὲ Ἁβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως, καὶ ἐπέθηκεν Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἔλαβε δὲ μετὰ χεῖρας καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα.
ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ⚑ H6086 ets — ξύλον
Ἔλαβε δὲ Ἁβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως, καὶ ἐπέθηκεν Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ --> καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: Ἐν τῇ Γενέσει 22:6, ὁ πατὴρ οὐ φέρει τὰ ξύλα. Ὁ Ἰσαὰκ φέρει τὰ ξύλα ἀναβαίνων τὸ ὄρος. Ὁ Ἀβραὰμ θήσει τὸν Ἰσαὰκ ἐπάνω τῶν ξύλων ἐκείνων. Ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις διὰ τὰ ξύλα ἐκεῖνα ἐστὶν ets (H6086). Τὸ ets ἐστὶν ἡ κοινὴ λέξις διὰ δένδρον ζῶν. Τὸ ets ἐστὶν καὶ ἡ κοινὴ λέξις διὰ ξύλον κεκομμένον. Τὸ ets ἐστὶν ἡ αὐτὴ λέξις ἡ χρωμένη διὰ τὸ δένδρον τῆς ζωῆς. Τὸ ets ἐστὶν ἡ αὐτὴ λέξις ἡ χρωμένη διὰ τὸ δένδρον τὸ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου.)
3. ΓΕΝΕΣΙΣ 22:7Μετάδος↗ Εἶπε δὲ Ἰσαὰκ πρὸς Ἁβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ, πάτερ· ὁ δὲ εἶπε, τί ἐστι, τέκνον; εἶπε, δὲ, ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα, ποῦ ἐστὶ τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν; (8) Εἶπε δὲ Ἁβραὰμ, ὁ Θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δὲ ἀμφότεροι ἅμα,
ΠΟῦ ΤῸ ΠΡΌΒΑΤΟΝ ΕἸΣ ὉΛΟΚΆΡΠΩΣΙΝ; --> Ὁ ΘΕῸΣ ὌΨΕΤΑΙ ἙΑΥΤῷ ΠΡΌΒΑΤΟΝ.
4. ΓΕΝΕΣΙΣ 22:13Μετάδος↗ Καὶ ἀναβλέψας Ἁβραὰμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς κατεχόμενος ἐν φυτῷ Σαβὲκ τῶν κεράτων. Καὶ ἐπορεύθη Ἁβραὰμ, καὶ ἔλαβε τὸν κριὸν, καὶ ἁνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ Ἰσαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
ΚΡΙΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΙΣ ΚΕΡΑΣΙΝ ΕΝ ΘΑΜΝῼ --> ΑΝΗΝΕΓΚΕΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΑΥΤΟΥ.
ΓΕΝΕΣΙΣ 22:14Μετάδος↗ Καὶ ἐκάλεσεν Ἁβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Κύριος εἶδεν· ἵνα εἴπωσιν σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Κύριος ὤφθη.
ἵνα εἴπωσιν σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Κύριος ὤφθη.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι διάνοιαι· Σκέψαι πάλιν τὴν τοῦ υἱοῦ ἐρώτησιν ἐν τῇ Γενέσει κβ 7· ποῦ ἐστι τὸ ἀρνίον; Ὁ Ἀβραὰμ ἀποκρίνεται πρὸς τὴν ἐρώτησιν. Ἡ τοῦ Ἀβραὰμ ἀπόκρισις πορρωτέρω φθάνει ἢ αὐτὸς ᾔδει. Λέγει ὁ Ἀβραάμ, "Ὁ Θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν." Ἐκείνη ἡ φράσις δύο σημασίας δύναται φέρειν. Μία σημασία ἐστὶν ὅτι ὁ Θεὸς λήψεται ἀρνίον εἰς τὴν ἑαυτοῦ χρῆσιν. Ἄλλη δὲ σημασία ἐστὶν ὅτι ὁ Θεὸς παρέξει ἑαυτὸν ὡς τὸ ἀρνίον. Ὃ δὲ ὁ Θεὸς ὄντως παρέσχεν ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἦν ΚΡΙΟΣ, οὐκ ἀρνίον. Κριὸς δέ ἐστι πρόβατον ἄρρεν τέλειον. Οὗτος ὁ κριὸς ἀπέθανεν ἀντὶ τοῦ υἱοῦ, κρατηθεὶς τοῖς κέρασιν. Ἡ τοῦ Ἰσαὰκ ἐρώτησις ἀποκρίνεται ἐν τῷ ὄρει καθ' ἕνα τρόπον. Ἡ τοῦ Ἰσαὰκ ἐρώτησις καὶ καταλείπεται ἀνοικτὴ καθ' ἕτερον τρόπον. Ἀρνίον ἔτι ὀφείλεται. Ὁ Ἀβραὰμ ὀνομάζει τὸν τόπον μετ' ἐπαγγελίας ἐν χρόνῳ μέλλοντι· "ἐν τῷ ὄρει, οὗ ὁ Κύριος ὤφθη, ὀφθήσεται.")

14. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΕΑ, Η ΑΥΤΗ ΣΚΗΝΗ — ὁ υἱὸς ὁ φέρων τὰ ξύλα, καὶ ὁ Υἱὸς ὁ φέρων τὸν σταυρόν.

ΓΕΝΕΣΙΣ 22:6Μετάδος↗ Ἔλαβε δὲ Ἁβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως, καὶ ἐπέθηκεν Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἔλαβε δὲ μετὰ χεῖρας καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα.
ΑΒΡΑᾺΜ ἘΠΈΘΗΚΕ ΤᾺ ΞΎΛΑ ἘΠῚ ἸΣᾺΑΚ ΤῸΝ ΥἹῸΝ ΑὐΤΟῦ --> ἘΠΟΡΕΎΘΗΣΑΝ ΟἹ ΔΎΟ ἍΜΑ.
John 19:17Μετάδος↗
ΚΑΙ ΒΑΣΤΑΖΩΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΑΥΤΟΥ ΕΞΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΝ.
John 19:18Μετάδος↗
ΕΚΕΙ ΕΣΤΑΥΡΩΣΑΝ ΑΥΤΟΝ + ΙΗΣΟΥΣ ΕΝ ΜΕΣΩ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: πατήρ, υἱὸς μονογενής ὃν ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ, ὄρος, ξύλα ἐπιτεθειμένα ἐπὶ τὸν νῶτον αὐτοῦ τοῦ υἱοῦ, καὶ ὁ υἱὸς ἀναβαίνων ὑπὸ τὰ ξύλα ταῦτα. Τοῦτο τὸ θέαμα ἐγένετο δὶς ἐν τῇ Γραφῇ. Τὸ μὲν πρῶτον, ἐν τῇ Γενέσει κβʹ, ὁ Θεὸς ἐπέσχε τὴν μάχαιραν. Ὁ Θεὸς ἔθηκεν ἀντ' αὐτοῦ κριὸν ἀντίλυτρον ἀντὶ τοῦ υἱοῦ. Τὸ δὲ δεύτερον, ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, οὐδεὶς ἐπέσχε τὸν θάνατον. Τότε ὁ Υἱὸς αὐτὸς ἦν τὸ ἀντίλυτρον. Παρατήρησον ἔτι μίαν διαφορὰν μεταξὺ τῶν δύο θεαμάτων. Ὁ Ἰσαὰκ ἠρώτησε, «ποῦ ἐστι τὸ ἀρνίον;» Οὐδεμία ἀπόκρισις ἐδόθη τῇ ἐρωτήσει τοῦ Ἰσαὰκ ἐκείνην τὴν ἡμέραν. Ἡ ἀπόκρισις ἦλθεν ὕστερον, ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ, παρὰ τοῦ Ἰωάννου. Ὁ Ἰωάννης ἔδειξε τῷ δακτύλῳ ἄνθρωπον ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν.)
1. John 1:29Μετάδος↗
ΙΔΕ Ο ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΑΙΡΩΝ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
2. ΓΕΝΕΣΙΣ 22:2Μετάδος↗ Καὶ εἶπε, λάβε τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητὸν, ὃν ἠγάπησας, τὸν Ἰσαὰκ, καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν, καὶ ἀνένεγκε αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφʼ ἓν τῶν ὀρέων ὧν ἄν σοι εἴπω.
John 3:16Μετάδος↗
ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΣΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟΝ, ΟΝ ΗΓΑΠΗΣΑΣ --> ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΑΥΤΟΥ ΤΟΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗ ΕΔΩΚΕΝ.
3. Hebrews 11:17Μετάδος↗
ΤΟΝ ΜΟΝΟΓΕΝΗ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕΝ --> ΛΟΓΙΣΑΜΕΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ ΕΓΕΙΡΕΙΝ ΔΥΝΑΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι ἔννοιαι: Ὁ συγγραφεὺς τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τῇ αὐτῇ Ἑλληνικῇ λέξει χρῆται περὶ τοῦ Ἰσαὰκ ᾗ ὁ Ἰωάννης χρῆται περὶ τοῦ Ἰησοῦ. Ἐκείνη ἡ λέξις ἐστὶν "μονογενής," μονογενής (G3439). Ὁ συγγραφεὺς τῆς πρὸς Ἑβραίους λέγει ἡμῖν τί ἐνενόει ὁ Ἀβραὰμ ἀναβαίνων τὸ ὄρος. Ὁ Ἀβραὰμ ἐνενόει ὅτι ὁ Θεὸς δύναται ἐγεῖραι τὸ παιδίον ἐκ νεκρῶν. Ὁ Ἀβραὰμ εἶπε τοῖς νεανίσκοις τοῖς ἐπὶ τῇ ῥίζῃ τοῦ ὄρους, "Ἐγὼ καὶ τὸ παιδίον πορευσόμεθα ἕως ἐκεῖ καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψομεν πρὸς ὑμᾶς." Ὁ Ἀβραὰμ προσεδόκα καταβήσεσθαι τὸ ὄρος μετὰ τοῦ Ἰσαάκ. Ὁ Ἀβραὰμ ἀπέλαβε τὸν Ἰσαάκ, ὥς φησιν ὁ συγγραφεὺς τῆς πρὸς Ἑβραίους, "ἐν παραβολῇ." Παραβολὴ ἐνταῦθα σημαίνει εἰκόνα ἢ σύμβολον. Τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὴν ἐντολήν, υἱὸς ὃς ἦν ὡς νεκρὸς πάλιν ζῶν ἐπανῆλθεν.)

15. ΣΗΜΕΊΩΣΙΣ ΠΕΡῚ ΤΟῦ ΤΌΠΟΥ — σημείωσις ἐπικουρικὴ, οὐχὶ ἰσχυρισμὸς ὃν αἱ γραφαὶ ῥητῶς ποιοῦσιν

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β 3:1Μετάδος↗ Καὶ ἤρξατο Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον Κυρίου ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐν ὄρει τοῦ Ἀμωρία, οὗ ὤφθη Κύριος τῷ Δαυὶδ πατρὶ αὐτοῦ, ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἡτοίμασε Δαυὶδ ἐν ἅλῳ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου.
Καὶ ἤρξατο Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον Κυρίου ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐν ὄρει τοῦ Ἀμωρία.
[ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΣΥΝΗΜΜΕΝΟΙ ΟΜΟΥ — ΟΥΔΕΙΣ ΣΤΙΧΟΣ ΤΟΥΤΟ ΜΟΝΟΣ ΛΕΓΕΙ]
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις· ἡ Γένεσις κβʹ 2 ὀνομάζει τὸν τόπον εἰς ὃν ὁ Θεὸς ἀπέστειλε τὸν Ἀβραὰμ γῆν Μοριά. Ἡ Βʹ Παραλειπομένων γʹ 1 ὀνομάζει τὸν τόπον ἐν ᾧ ὁ Σολομὼν ᾠκοδόμησε τὸν ναὸν ὄρος Μοριά, ἐν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄρος τῆς παρ' ὀλίγον θυσίας τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τὸ ὄρος πάσης τῆς ὕστερον ἐν τῷ ναῷ θυσίας ἔχουσιν οὖν τὸ αὐτὸ ὄνομα. Ἡ Ἱερουσαλὴμ ἐστὶ καὶ ἡ αὐτὴ πόλις ἐν ᾗ οἱ στρατιῶται ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν ἔξω τοῦ τείχους τῆς πόλεως. Λέγε μόνον ὅσα λέγουσιν αἱ γραφαί. Αἱ γραφαὶ οὐ λέγουσιν ὅτι ὁ Γολγοθᾶς ἦν ἡ αὐτὴ πέτρα τῷ Μοριά. Αἱ γραφαὶ λέγουσι τὸ αὐτὸ ὄνομα, τὴν αὐτὴν ῥάχιν τῶν ὀρέων, καὶ τὴν αὐτὴν πόλιν. Αὐτὰ τοῦ Ἀβραὰμ τὰ ῥήματα ἦσαν· «ἐν τῷ ὄρει Κυρίου ὀφθήσεται». Ὁ Ἀβραὰμ εἶπε ταῦτα τὰ ῥήματα ἐν χρόνῳ μέλλοντι.)

ΤΕΛΟΣ

John 8:56Μετάδος↗
ΠΡΙΝ ΑΒΡΑΑΜ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΙ --> ΤΟΤΕ ΗΡΑΝ ΛΙΘΟΥΣ ΙΝΑ ΒΑΛΩΣΙΝ ΕΠ' ΑΥΤΟΝ.
(Αἱ ἐμαὶ ἴδιαι σκέψεις: Τίθει τὰς δύο ταύτας σκηνὰς ἀλλήλαις παρὰ πλευρόν, καὶ ἔασον τὴν διαφορὰν διδάσκειν. Ἐπὶ τῆς βάτου ἡ φωνὴ ἐκ τοῦ πυρὸς λέγει Ἐγώ εἰμι. Ὁ Μωϋσῆς κρύπτει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τῇ βάτῳ. Ἐν τῷ ἱερῷ ἀνήρ τις ἑστὼς ἐνώπιον πλήθους λέγει Ἐγώ εἰμι. Τὸ πλῆθος αἴρει λίθους. Τὸ πλῆθος οὐκ ἦν πεπλανημένον περὶ τοῦ τί εἶπεν ὁ Ἰησοῦς. Τὸ πλῆθος συνῆκε τὸν Ἰησοῦν ἀκριβῶς. Τὸ πλῆθος ἔκρινε τοὺς λόγους τοῦ Ἰησοῦ ἀξίους λιθοβολήσεως. Παρατήρησον δὲ καὶ ὅτι ὁ Ἰησοῦς οὐκ εἶπεν «πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι, ἐγὼ ἦν», ἀλλὰ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ἐγώ εἰμι.)

ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ

1. Γένεσις 1:26 — Καὶ εἶπεν ὁ Θεός, Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν·
a) καθ' ὁμοίωσιν ἡμῶν
b) ἰδοὺ ἦν καλὸν λίαν
c) κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν
2. Γένεσις 16:13 — Καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλήσαντος πρὸς αὐτήν·
a) Σὺ, ὁ Θεός, βλέπεις με
b) εἶδον θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον
c) Ἰδοὺ ἐγώ, ἀπόστειλόν με
3. Ἐξόδου 3:14 — Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωυσῆν:
a) ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου
b) ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ
c) ἐγὼ εἰμι κύριος, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος
4. Ἰωάννης 8:58 — Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν:
a) Ὁ πατὴρ ὑμῶν Ἀβραὰμ ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν
b) πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί
c) θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε
5. Κριταί 13:22 — Καὶ εἶπε Μανωὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, Θανάτῳ ἀποθανούμεθα·
a) ὅτι ἄνθρωπός εἰμι ἀκάθαρτα χείλη ἔχων
b) ὁ γὰρ τόπος ἐφ' ᾧ σὺ ἕστηκας γῆ ἁγία ἐστίν
c) διότι εἴδομεν τὸν Θεόν
6. Ἰησοῦς 5:15 — Καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ Κυρίου τῷ Ἰησοῦ·
a) λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου
b) Ἡμέτερος εἶ σὺ ἢ τῶν ὑπεναντίων;
c) ἀποστράφητι πρὸς τὴν κυρίαν σου
7. Γένεσις 22:8 — Ὁ Θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν,
a) καὶ ἐπέθηκεν αὐτὸ ἐπὶ Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ
b) καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα
c) ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα
ΚΛΕΙΔΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ: 1-a, 2-a, 3-b, 4-b, 5-c, 6-a, 7-b

ΠΩΣ ΚΛΑΔΟΥΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΛΕΤΗ

--> Πῶς ἡ σκιὰ δεικνύει πρὸς τὸ φῶς· τὰ ξύλα τεθέντα ἐπὶ τὸν νῶτον τοῦ Ἰσαάκ (Γένεσις 22:6) καὶ ὁ σταυρὸς τεθεὶς ἐπὶ τὸν νῶτον τοῦ Υἱοῦ (Κατὰ Ἰωάννην 19:17). Ἡ σκιὰ ἐφάνη ἐπὶ τοῦ ὄρους. Τὸ σῶμα ἐφάνη ἔξω τῆς πόλεως.
Παρέκβασις· τὸ "ἡμᾶς" καὶ "ἡμέτερον" τῆς Γενέσεως α΄ 26, συνδεδεμένον μετὰ τοῦ "ἑνὸς Κυρίου" τοῦ Δευτερονομίου ς΄ 4, ἀνοίγει εἰς τὴν πλήρη μελέτην τῆς Θεότητος. Ἡ Θεότης ἐστὶν εἷς Θεός, τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὀνομαζομένων ὡς διακεκριμένων προσώπων διὰ πάσης τῆς Γραφῆς. Αὕτη ἡ μελέτη μόνον ἥψατο τοῦ ἄκρου ἐκείνης τῆς πλήρους μελέτης.
--> Πιθανὴ ἀποκάλυψις: Ὁ Ἰακὼβ ἠρώτησε τὸν παλαίοντα ἐν Γενέσει 32 περὶ τοῦ ἰδίου ὀνόματος τοῦ παλαίοντος καὶ ἠρνήθη (Γένεσις 32:29). Ὁ Μανωὲ ἠρώτησε τὸν ἄγγελον Κυρίου περὶ τοῦ ἰδίου ὀνόματος τοῦ ἀγγέλου καὶ ἐλέχθη ὅτι τὸ ὄνομα ἦν πιλί (H6383), λίαν θαυμαστὸν ὥστε γνωσθῆναι (Κριταί 13:18). Ὁ Ἠσαΐας τότε λέγει ὅτι τὸ παιδίον τὸ γεννηθὲν ἡμῖν κληθήσεται Θαυμαστός, πελέ (H6382), ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης (Ἠσαΐας 9:6). Τὸ ὄνομα τὸ κρατηθὲν ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ ἀναγγέλλεται ἐπὶ βρέφους. Ἐν τῷ τέλει τῆς Βίβλου, ἱππεύων ἔξω τοῦ οὐρανοῦ, ὁ Ἰησοῦς ἔχει ἔτι ὄνομα ὃ οὐδεὶς γινώσκει εἰ μὴ αὐτὸς μόνος (Ἀποκάλυψις 19:12). Τὸ ὄνομα δίδοται, καὶ τὸ ὄνομα ἐστὶν ἔτι βαθύτερον ἢ ὅσον ἐρρήθη ἐν ταύτῃ τῇ μελέτῃ.

ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

Αὗταί εἰσιν αἱ κύριαι λέξεις τῆς μελέτης ταύτης. Ἅψαι ὁποίας βούλει στιγμωτῆς λέξεως ἐν ταῖς ἄνωθεν γραφαῖς ἵνα ἴδῃς τὴν σημασίαν αὐτῆς ὧδε.
“μονογενής”G3439 monogenesμονογενής· μοναδικός· ὁ μόνος τοῦ εἴδους αὐτοῦ
Ὁ μονογενής χρησιμοποιεῖται περὶ τοῦ Υἱοῦ. Ὁ μονογενής χρησιμοποιεῖται περὶ τοῦ Ἰσαὰκ ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους 11:17.
“ἐξηγήσατο”G1834 exegeomaiἐξάγειν· ἐκφέρειν· διηγεῖσθαι πλήρως· γνωρίζειν
Οὐδεὶς ἑώρακε τὸν Θεὸν πώποτε. Ὁ μονογενὴς Υἱὸς ἐξηγήσατο τὸν Θεόν, ὥστε ὁρᾶσθαι αὐτόν.

ΕΒΡΑΪΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ

“ἄγγελος”H4397 malakὁ ἀπεσταλμένος· ἄγγελος· ὁ ἀπόστολος
Αὕτη ἡ λέξις ὀνομάζει διακονίαν, οὐ φύσιν. Αὕτη ἡ λέξις χρῆται περὶ ἀνθρώπων. Αὕτη ἡ λέξις χρῆται περὶ προφητῶν. Αὕτη ἡ λέξις χρῆται περὶ ἐπουρανίων ὄντων. Αὕτη ἡ λέξις καθ' ἑαυτὴν οὐδέποτε λέγει σοι τί ἐστιν ὁ ἀποσταλείς. Αὕτη ἡ λέξις καθ' ἑαυτὴν μόνον λέγει σοι ὅτι ἄνθρωπός τις ἀπεστάλη. Τὸ περικείμενον κείμενον τῆς Γραφῆς ὀφείλει λέγειν σοι τὸ λοιπόν. Τὸ περικείμενον κείμενον τῆς Γραφῆς λέγει σοι ὄντως τὸ λοιπὸν ἐν ταύταις ταῖς ἀφηγήσεσιν.
“Θεός”H430 elohimΘεός· θεοί· ὁ ἀληθινὸς Θεός
Το Ελωχίμ είναι πληθυντικός τύπος. Το Ελωχίμ χρησιμοποιείται κατ' επανάληψιν διά τον ένα αληθινόν Θεόν, μετά ρημάτων ενικού αριθμού. Αύτη η λέξις καθ' εαυτήν φέρει το πλήρωμα το οποίον εξετάζει η παρούσα μελέτη.
“εἷς”H259 echadεἷς· ἡνωμένος· πρῶτος
Τὸ Ἐχὰδ ἐστὶν ἡ λέξις ἐν τῷ «Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστιν». Τὸ Ἐχὰδ ἐστὶν ἡ αὐτὴ λέξις ἡ χρωμένη διὰ τὴν ἑσπέραν καὶ τὴν πρωΐαν καλουμένας ΜΙΑΝ ἡμέραν. Τὸ Ἐχὰδ ἐστὶν ἡ αὐτὴ λέξις ἡ χρωμένη διὰ ἄνδρα καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ γινομένους ΜΙΑΝ σάρκα.
“μονογενὴς υἱός”H3173 yachiydμόνος· ὁ μονογενής· μεμονωμένος· ἀγαπητός
Ἡ Γένεσις κβʹ ὀνομάζει τὸν Ἰσαὰκ «τὸν υἱόν σου τὸν μονογενῆ» τρεῖς φορὰς χωριστά. Τὸ Ἰαχίδ σημαίνει τὸν ἕνα καὶ μόνον.
“ξύλον”H6086 etsδένδρον· ξύλον· ξυλεία· σανίς· ῥάβδος
Τὸ Ἒτς ἐστὶν ἓν Ἑβραϊκὸν ὄνομα, ὃ σημαίνει καὶ τὸ ζῶν δένδρον καὶ τὸ κεκομμένον ξύλον. Τὸ Ἒτς ἐστὶ τὸ ὄνομα τοῦ ξύλου, ὃ ὁ Ἀβραὰμ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν Ἰσαάκ.
“μυστικόν / θαυμαστόν”H6383 piliyθαυμαστόν· λίαν θαυμαστὸν ὥστε μὴ δύνασθαι γνωσθῆναι
Ἡ λέξις Πιλιι ἐστὶν ἡ λέξις ἣν δίδωσιν ὁ ἄγγελος Κυρίου τῷ Μανωὲ ἵνα περιγράψῃ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. Ἡ Πιλιι προέρχεται ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης μετὰ τοῦ ὀνόματος Πελε ἐν Ἠσαΐᾳ 9:6.
“ἀρχηγός”H8269 sarκεφαλή τις· ἀρχηγός· ταξίαρχος· ἡγεμών· ἄρχων
Σὰρ εἶναι ὁ τίτλος τὸν ὁποῖον διεκδικεῖ ὁ ἀνὴρ μὲ τὴν ἐσπασμένην ῥομφαίαν ἔξω τῆς Ἱεριχῶ.
“ἐγώ εἰμι”H1961 hayahεἶναι· ὑπάρχειν· γίνεσθαι
Τὸ Χαγιὰ ἐστὶ ἡ ῥίζα τῆς λέξεως ὑπὸ τὸ "ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ" ἐν τῇ βάτῳ τῇ καιομένῃ.

Εὖ γε — πρόσεχε ἔτι.

Λαβὲ τὸ βαθμολογούμενον βιβλικὸν ἐρωτηματολόγιον περὶ τούτου τοῦ μαθήματος →The Word Made Flesh — A KJV Bible Study with Strong's Numbers →
Πρότερον θέμα← Τί Λέγει ἡ Γραφὴ περὶ Σοφίας; — Τὸ Θεμέλιον · Γραφαὶ κατὰ τὴν KJV μετὰ τῶν Ἀριθμῶν τοῦ Strong
↓ Λῆψις ταύτης τῆς μελέτης (PDF)

Τὸ σπουδαιότατον ἐρώτημα ὃ δύναταί τις ἐρωτῆσαι· Τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ;

Ἀνάγνωθι τὴν ἀπόκρισιν →

SOURCES & CREDITS

Scripture: Brenton Septuagint (Public Domain) — a redistributable edition, looked up exactly and never machine-translated.
Alternate chapter/verse numbering reconciled with STEPBible TVTMS (CC BY 4.0).
Strong's numbering & original-language data: OpenScriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0); STEPBible.org — TAHOT/TAGNT/TBESH/TBESG (CC BY 4.0); Robinson-Pierpont Byzantine Majority Text (Public Domain); Strong's dictionary, 1890 (Public Domain).
Typography: Google Noto fonts (SIL Open Font License 1.1).
© SEE MORE JESUS · wanttoseemore.com — shared under Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY 4.0).
Wrong wording in a title, heading or button? Let us know — for a verse, use the ⚠ beside it