ଶରୀରୀ ହୋଇଥିବା ବାକ୍ୟ — ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗସ ନମ୍ବର ସହିତ ଏକ ବାଇବେଲ ଅଧ୍ୟୟନ

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ମୀଖା ୫:୨ର ଏକ ବାକ୍ୟ ଏହି ସମଗ୍ର ଅଧ୍ୟୟନର ଉଭୟ ପ୍ରାନ୍ତକୁ ଧରି ରଖିଛି। ଏହି ଶାସକ ଏକ ଛୋଟ ସହରରୁ ବାହାରି ଆସନ୍ତି। ଏକ ଛୋଟ ସହରରୁ ବାହାରି ଆସିବା ଏକ ଆରମ୍ଭ, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଲି ଯାଇପାରେ। ଏହି ଶାସକଙ୍କ ବାହାରି ଆସିବା ପୁରାତନ କାଳରୁ, ଅନନ୍ତ କାଳରୁ। ଅନନ୍ତ କାଳରୁ ବାହାରି ଆସିବା କୌଣସି ଆରମ୍ଭ ନୁହେଁ। ମୀଖା ଏକା ବାକ୍ୟରେ ଉଭୟ ସତ୍ୟ କହିଛନ୍ତି। ମୀଖା ଏଥିମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ସତ୍ୟକୁ ମୃଦୁ କରି ନାହାନ୍ତି।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯିଶାଇୟ ୫୩:୯ ପଢ଼ି ତାପରେ ଯିଶାଇୟ ୫୩:୧୦ କୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୁଣି ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଯିଶାଇୟ ୫୩:୯ କୁହେ ଯେ ସେହି ସେବକ ମୃତ ହୋଇ ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କବରରେ ପୋତାଗଲେ। ଯିଶାଇୟ ୫୩:୧୦ କୁହେ ଯେ ସେହି ସେବକଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପାପ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ହେବା ପରେ, ସେ ତାହାର ବଂଶ ଦେଖିବେ ଏବଂ ତାହାର ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଦୀର୍ଘ ହେବ। ଏହି ଦୁଇଟି ବକ୍ତବ୍ୟ ଜଣେ ମୃତ ରହୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉଭୟ ସତ୍ୟ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଲେଖାଯାଇଛି। ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଘଟିବାର ସାତ ଶହ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ତାହା ଲେଖାଯାଇଛି।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବନା: ଏହା ଏକ ସାଚୋଟ ପ୍ରଶ୍ନ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ପଚରାଯାଇଥିଲା ଯିଏ ଉତ୍ତର ଆଗରୁ କେବେ ଶୁଣି ନ ଥିଲେ। ପ୍ରଶ୍ନଟି ହେଉଛି: ଭାବବାଦୀ କାହା ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି? ଉତ୍ତରଟି ଫିଲିପ୍‌ଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମତ ନୁହେଁ। ଫିଲିପ୍ ଯିଶାଇୟ ୫୩ର ସେହି ଠିକ୍ ପଦରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଫିଲିପ୍ ସେହି ପଦରୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଚାର କଲେ। ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଯିଶାଇୟ ୫୩ର ପାଠ ଆମ ପାଇଁ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି। ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ଯିଶାଇୟ ୫୩ର ପାଠ ବିଷୟରେ କାହାକୁ ଅନୁମାନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯିଶାଇୟ ୯:୬ରେ ଥିବା ଦୁଇଟି କ୍ରିୟାପଦର କ୍ରମ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ରିୟାପଦ ସମାନ କ୍ରିୟାପଦ ନୁହେଁ। ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ରିୟାପଦ ସେହି କ୍ରମରେ ଆକସ୍ମିକ ଭାବରେ ନାହାନ୍ତି। ଏକ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଆଯାଏ। ଜନ୍ମ ହେବା ଏହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଯେ ସନ୍ତାନ କିପରି ଏହି ଜଗତକୁ ଆସିଲେ। ଦିଆଯିବା ଏହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଯେ ପୂର୍ବରୁ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିବା ଏକ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି କଣ ଘଟିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ନାମଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ଯିଶାଇୟ ୯:୬ କୁହେ ନାହିଁ ଯେ ସନ୍ତାନ ପରାକ୍ରାନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପରି ହେବେ। ଯିଶାଇୟ ୯:୬ କୁହେ "ତାହାଙ୍କ ନାମ ଅଦ୍ଭୁତ, ପରାକ୍ରାନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯିବ।" ତାଲିକାର ପ୍ରଥମ ନାମ, ଅଦ୍ଭୁତ, ପେଲେ (H6382) ଅଟେ। ପେଲେ ସେହି ମୂଳଠାରୁ ଆସିଛି ଯାହା ବିଚାରକର୍ତ୍ତାଗଣ ୧୩ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମାନୋହ ପାଇଥିବା ଉତ୍ତର ସହିତ ସମାନ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଏକ ନାମ ମାଗିଥିଲେ ଏବଂ ପାଇ ପାରି ନ ଥିଲେ। ଯିଶାଇୟ ୯:୬ରେ, ନାମ ଦିଆଯାଇଛି।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ପାପ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ, ଉଦ୍ୟାନରେ ସର୍ପକୁ ଈଶ୍ୱର ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩:୧୫ କହିଥିଲେ। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩:୧୫ ସମଗ୍ର ବାଇବଲରେ ଏକ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଟେ। ଏହି ପଦରେ କାହାର ବଂଶ ନାମିତ ହୋଇଛି, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ଶାସ୍ତ୍ରର ବାକି ଅଂଶରେ, ପାରିବାରିକ ବଂଶାବଳୀ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ। ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ଅବ୍ରାହାମଙ୍କର ବଂଶ ଓ ଦାଉଦଙ୍କର ବଂଶ। ଏଠାରେ, କେବଳ ଏକମାତ୍ର ଥର, ଆରମ୍ଭରେ, ନାମିତ ବଂଶ ହେଉଛି ସ୍ତ୍ରୀର ବଂଶ। ଏହି ପଦରେ ଥିବା ଦୁଇଟି କ୍ଷତ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ସମାନ ଆକାରର ନୁହେଁ। ସ୍ତ୍ରୀର ବଂଶର ଗୋଇଠି କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହେବ। ସର୍ପର ମସ୍ତକ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଗାଲାତୀୟ ୪:୪ କୁହେ ଯେ ଈଶ୍ୱର ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ଗାଲାତୀୟ ୪:୪ ପୁଣି କୁହେ ଯେ ପୁତ୍ର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ ଜାତ ହେଲେ। ପଠାଇବା କଥା ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ କୁହାଯାଇଛି। ଜନ୍ମ କଥା ବାକ୍ୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟରେ କୁହାଯାଇଛି। ଏହି କ୍ରମ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ବିଦ୍ୟମାନ ନ ଥିଲେ, ସେ ସ୍ଥାନରୁ ପଠାଯାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବନା: ଏହି ଦୁଇଟି ବିବରଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟଟି ହିଁ ଶିକ୍ଷା। ଯିଶାଇୟ ୭:୧୪ କହେ ସେ ସେହି ପିଲାର ନାମ ଇମାନୁଏଲ୍ ଡାକିବ। ମାଥିଉ ୧:୨୩ କହେ ସେମାନେ ସେହି ପିଲାର ନାମ ଇମାନୁଏଲ୍ ଡାକିବେ। ଯିଶାଇୟଙ୍କ ବିବରଣୀରେ ଜଣେ ମାତା ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ନାମ ଦିଅନ୍ତି। ମାଥିଉଙ୍କ ବିବରଣୀରେ ସମସ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ନାମ ଦିଅନ୍ତି। ମାଥିଉ ମଧ୍ୟ ଏମିତି କିଛି କରନ୍ତି ଯାହା କୌଣସି ପାଠକକୁ ଅନୁମାନ କରିବାକୁ ପଡେ ନାହିଁ। ମାଥିଉ ଅଟକି ଯାଇ ମାଥିଉ ସୁସମାଚାର ପାଠ ମଧ୍ୟରେ ପାଠକ ପାଇଁ ନାମର ଅନୁବାଦ କରନ୍ତି। କୌଣସି ଶତାବ୍ଦୀର କୌଣସି ପାଠକ ଇମାନୁଏଲ୍ ନାମର ଅର୍ଥ ମିସ୍ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଇମାନୁଏଲ୍ ଅର୍ଥ ପରମେଶ୍ୱର ଆମ ସହିତ। ମାଥିଉ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଜନ୍ମ କେବଳ ମାଥିଉଙ୍କୁ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ମନେ ପକାଇଲା। ମାଥିଉ କହନ୍ତି ଏହି ସବୁ କରାଗଲା ଯାହା ଫଳରେ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସଫଳ ହୋଇପାରେ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଲୂକ 1:34 ରେ ମରିୟମଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରଶ୍ନ। ଲୋକମାନେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ମରିୟମ ପଚାରିଥିବା ସେହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତି। ମରିୟମଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ତର ଏକ ଯୁକ୍ତି ନୁହେଁ। ମରିୟମଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ତର ଈଶ୍ୱର କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଘୋଷଣା। ଲୂକ 1:32 ରେ ନାମିତ ସିଂହାସନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ: "ତାହାଙ୍କ ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ସିଂହାସନ।" ଏହା ସେହି ସମାନ ସିଂହାସନ ଯାହା ଉପରେ ବସିବ ବୋଲି ଯିଶାଇୟ 9:7 ସେହି ଶିଶୁ ବିଷୟରେ କହିଥିଲା। ଏହା ସେହି ସମାନ ରାଜବଂଶ ଯାହା ବିଷୟରେ ଗୀତସଂହିତା 110 ଲେଖାଯାଇଥିଲା।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯୋହନ ୧:୧ ଏକ ଧାଡ଼ିରେ ତିନୋଟି ବକ୍ତବ୍ୟ ଦିଏ। ତିନୋଟି ବକ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରଥମ ବକ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି "ବଚନ ଆଦିରେ ଥିଲେ।" ବଚନ, ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଏକ ଉପାଧି, ତାହାଙ୍କର କୌଣସି ଆରମ୍ଭ ବିନ୍ଦୁ ନ ଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ବକ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି "ବଚନ ପରମେଶ୍ୱର ସହିତ ଥିଲେ।" ବଚନ କେବଳ ପରମପିତା ପରମେଶ୍ୱରର ଆଉ ଏକ ନାମ ନୁହେଁ, କାରଣ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ସହିତ ରହିପାରେ ନାହିଁ। ତୃତୀୟ ବକ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି "ବଚନ ପରମେଶ୍ୱର ଥିଲେ।" ବଚନ ପରମେଶ୍ୱର ପାଖରେ ଏକ ନିମ୍ନ ସ୍ତରର ସତ୍ତା ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଏହି ତିନୋଟି ବକ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ଗୋଟିକୁ ହଟାଇଲେ ଯୋହନ ଲେଖିଥିବା ବାକ୍ୟଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଏକ ବାକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯୋହନ ୧:୧୪ରେ "ବାସ କଲେ" ପାଇଁ ଯୋହନ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ସ୍କେନୋଓ (G4637)। ସ୍କେନୋଓ ଅର୍ଥ ତମ୍ବୁ ଖଡ଼ା କରି ସେହି ତମ୍ବୁରେ ବାସ କରିବା। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଈଶ୍ୱର ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏକ ତମ୍ବୁ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ, ଯେପରି ଈଶ୍ୱର ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରି ପାରନ୍ତି। ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ସେହି ତମ୍ବୁକୁ ଚମଡ଼ା, କାଠ ଏବଂ ସୁନାରେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ (ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ ୨୫:୮)। ଯୋହନ ୧:୧୪ରେ, ସେହି ସମାନ ଚିତ୍ର ପୁନର୍ବାର ଆସେ, କିନ୍ତୁ ତମ୍ବୁଟି ଏକ ମାନବ ଶରୀର। ମରୁଭୂମିର ତମ୍ବୁଟି ଯୋହନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବା ସତ୍ୟର ଏକ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଚିତ୍ର ଥିଲା। ମରୁଭୂମିର ତମ୍ବୁଟି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଆଡ଼କୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା। ନୂତନ ନିୟମ ମରୁଭୂମିର ତମ୍ବୁକୁ ଏକ ଛାୟା ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଏକ ଚିତ୍ର ଯାହା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ସୂଚିତ କରେ, କେବଳ ନୂତନ ନିୟମ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପରେ ଯେ ସେହି ଛାୟା କେଉଁଆଡ଼କୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା। ଯୋହନ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ବିଷୟରେ ଯୋହନ ୧:୧୪ରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହନ୍ତି।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯୋହନ ୫:୩୯-୪୦ ରେ ଯୀଶୁ ଏହା ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ସମୟରେ ଜୀବିତ ଥିବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତଠାରୁ ଶାସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଜାଣିଥିଲେ। ଏହି ଲୋକମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର କଣ୍ଠସ୍ଥ କରି ପାରୁଥିଲେ। ଯୀଶୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେମାନେ ମୁଖସ୍ଥ କରିଥିବା ସମଗ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିଲା। ଯୀଶୁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ତଥାପି ସେମାନେ ଜୀବନ ପାଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ। ଶାସ୍ତ୍ରର ବାକ୍ୟ ଜାଣିବା ଓ ସେହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଯାହା ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜାଣିବା ସମାନ ବିଷୟ ନୁହେଁ। ଜୀବନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ ଯାହାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରାଯାଇପାରେ। ଯୀଶୁ କହିଲେ ନାହିଁ ଯେ ତୁମ ଅନୁଭୂତିକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କର। ଯୀଶୁ କହିଲେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନ୍ୱେଷଣ କର।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଲୂକ ୨୪:୪୪-୪୫ ଏହି ସମଗ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ ପଚାରୁଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦିଏ। ଏହି ଉତ୍ତର ଯୀଶୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଆସିଥାଏ, ଯୀଶୁ କବରରୁ ଉଠିବା ପରେ। ଯୀଶୁ ପୁରାତନ ନିୟମର ତିନୋଟି ଅଂଶର ନାମ ନେଲେ: ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଭାବବାଦୀମାନେ, ଏବଂ ଗୀତସଂହିତା। ଏହି ତିନୋଟି ଅଂଶ ମିଶି ସମଗ୍ର ପୁରାତନ ନିୟମ ହୁଏ। ଯୀଶୁ କହିଲେ ପୁରାତନ ନିୟମର ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା ଥିଲା। ଯୀଶୁ ଏହା କହିଲେ ନାହିଁ ଯେ କେବଳ ପୁରାତନ ନିୟମର କିଛି ଅଂଶରେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା ଥିଲା। ଯୀଶୁ ତାପରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଅଲଗା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ଖୋଲିଦେଲେ। ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବୁଝାମଣା ଖୋଲିଦେଲେ। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଦୁଇଟି ବିଷୟ ଦରକାର। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ହାତରେ ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ ଧରି ରଖିପାରେ ଏବଂ ତଥାପି ବାଇବେଲରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାହାର ଆଖି ଖୋଲାଇବାକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଥାଏ। ବାଇବେଲ ପଢ। ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର ଯେ ସେ ତୁମ ପାଇଁ ବାଇବେଲ ଖୋଲି ଦିଅନ୍ତୁ। ବାଇବେଲ ପଢିବା ଜାରି ରଖ।)

(ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚିନ୍ତାଧାରା: ଯୋହନ ୧ ଯୋହନ ୧:୧ରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରନ୍ତି: ଶୁଣିଥିବା, ଦେଖିଥିବା, ନିବିଡ଼ ଭାବେ ଅନାଇଥିବା, ଏବଂ ଆମର ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା। ଯୋହନ କୌଣସି ଅନୁଭୂତି କିମ୍ବା ଧାରଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁନାହାନ୍ତି। ଯୋହନ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ସେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ। ସେହି ଏକା ବାକ୍ୟରେ, ଯୋହନ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ "ସେହି ଅନନ୍ତ ଜୀବନ, ଯାହା ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲା" ବୋଲି କହନ୍ତି। ପ୍ରେରିତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ନିଜ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆଦ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଅଟନ୍ତି। ଏହା ୧ ଯୋହନ ୧:୧-୩ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାବି। ଯୋହନ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ଏହି ଦାବିର ଏକ ସାକ୍ଷୀ, ଏହି ଦାବିର ଏକ ତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ନୁହନ୍ତି।)