देहरूप झालेला शब्द — स्ट्राँगच्या क्रमांकांसह केजेव्ही बायबल अभ्यास

(माझे वैयक्तिक विचार: मीखा ५:२ मधील एक वाक्य या संपूर्ण अभ्यासाची दोन्ही टोके धरून आहे. हा अधिपती एका लहान गावातून बाहेर येतो. एका लहान गावातून बाहेर येणे ही एक सुरुवात आहे, अशा ठिकाणी जिथे माणूस चालत जाऊ शकतो. या अधिपतीचे निर्गमन प्राचीन काळापासून, अनादिकाळापासून आहेत. अनादिकाळापासूनचे निर्गमन म्हणजे मुळीच सुरुवात नाही. मीखा हे दोन्ही सत्ये एकाच वाक्यात सांगतो. मीखा यापैकी कोणत्याही सत्याला सौम्य करत नाही.)

(माझे वैयक्तिक विचार: यशया ५३:९ वाचा आणि नंतर पुन्हा क्रमाने यशया ५३:१० वाचा. यशया ५३:९ म्हणतो की सेवक मरण पावला होता आणि एका धनवान माणसाच्या कबरीत त्याला पुरण्यात आले. यशया ५३:१० म्हणतो की सेवकाचा जीव पापासाठी अर्पण केल्यानंतर, सेवक आपले वंश पाहील आणि आपले दिवस दीर्घकाळ टिकवील. जो माणूस मृतच राहतो त्याच्याविषयी ही दोन्ही विधाने खरी असू शकत नाहीत. पुनरुत्थान यशयाच्या या अध्यायात लिहिलेले आहे. पुनरुत्थान घडण्याच्या सातशे वर्षांपूर्वी हे या अध्यायात लिहिलेले आहे.)

(माझे वैयक्तिक विचार: हा एक प्रामाणिक प्रश्न आहे, ज्याने कधीही उत्तर ऐकले नव्हते अशा माणसाने मोठ्याने विचारला. प्रश्न असा आहे: संदेष्टा कोणाबद्दल बोलत आहे? उत्तर हे फिलिप्पाचे वैयक्तिक मत नाही. फिलिप्प यशया ५३ मधील त्याच नेमक्या वचनापासून सुरुवात करतो. फिलिप्पने त्या वचनापासून येशूचा प्रचार केला. यशया ५३ चे प्रेषितांचे स्वतःचे वाचन आपल्यासाठी लिहून ठेवले आहे. यशया ५३ बद्दल प्रेषितांच्या वाचनाबद्दल कोणालाही अंदाज लावण्याची गरज नाही.)

(माझे वैयक्तिक विचार: यशया ९:६ मधील दोन क्रियापदांचा क्रम पहा. ती दोन क्रियापदे एकसारखी नाहीत. ती दोन क्रियापदे त्या क्रमाने असणे हा योगायोग नाही. एक मूल जन्माला आले आहे. एक पुत्र दिला गेला आहे. जन्माला येणे हे मूल जगात कसे आले हे सांगते. दिला जाणे हे आधीपासूनच अस्तित्वात असलेल्या पुत्राच्या बाबतीत काय घडले हे सांगते. आता या मुलाला दिलेल्या नावांचा विचार करा. यशया ९:६ असे म्हणत नाही की मूल पराक्रमी देवासारखे असेल. यशया ९:६ म्हणते, "त्याचे नाव पराक्रमी देव असे ठेवले जाईल." यादीतील पहिले नाव, अद्भुत, हे पेले (H6382) आहे. पेलेचे मूळ शास्त्रकर्त्यांच्या न्यायाधीश १३ मध्ये मानोहाला मिळालेल्या उत्तराशी समान आहे, जेव्हा त्याने नाव मागितले आणि त्याला ते मिळू शकले नाही. यशया ९:६ मध्ये, ते नाव दिले गेले आहे.)

(माझे वैयक्तिक विचार: देवाने उत्पत्ति ३:१५ हे वचन सर्पाला बागेत बोलले, त्या वेळी जेव्हा जगात पाप शिरले. उत्पत्ति ३:१५ हे संपूर्ण बायबलमधील तारणाऱ्याचे पहिले अभिवचन आहे. या वचनात कोणाचे संतान नमूद केले आहे याकडे लक्ष द्या. उर्वरित शास्त्रलेखात, कुटुंबाचा वंश पुरुषांमार्फत सांगितला जातो. उदाहरणार्थ, अब्राहामाचे संतान आणि दावीदाचे संतान. येथे, केवळ एकदाच, अगदी सुरुवातीलाच, नमूद केलेला वंश स्त्रीचे संतान आहे. या वचनातील दोन जखमांकडेही लक्ष द्या, ज्या समान आकाराच्या नाहीत. स्त्रीच्या संतानाची टाच जखमी होते. सर्पाचे डोके चिरडले जाते.)

(माझे व्यक्तिगत विचार: गलतीकरांस ४:४ म्हणते की देवाने आपल्या पुत्राला पाठवले. गलतीकरांस ४:४ नंतर म्हणते की पुत्र स्त्रीपासून जन्मला. वाक्यात पाठवण्याचा उल्लेख प्रथम येतो. वाक्यात जन्माचा उल्लेख दुसरा येतो. हा क्रम महत्त्वाचा आहे. जोपर्यंत एखादी व्यक्ती एका ठिकाणी आधीच अस्तित्वात नसते, तोपर्यंत तिला त्या ठिकाणाहून पाठवले जाऊ शकत नाही.)

(माझे वैयक्तिक विचार: या दोन वृत्तांतांमधील फरक हाच शिकवणुकीचा गाभा आहे. यशया ७:१४ म्हणते ती त्या बाळाचे नाव इम्मानुएल ठेवील. मत्तय १:२३ म्हणते ते त्याचे नाव इम्मानुएल ठेवतील. यशयाच्या वृत्तांतात एक आई आपल्या बाळाचे नाव ठेवते. मत्तयच्या वृत्तांतात सगळेजण येशूचे नामकरण करतात. मत्तय आणखी असे काही करतो जे कोणत्याही वाचकाला अंदाज बांधावा लागत नाही. मत्तय थांबून, मत्तयच्या शुभवर्तमानाच्या मजकुरातच, वाचकासाठी त्या नावाचा अर्थ सांगतो. कोणत्याही शतकातील कोणताही वाचक इम्मानुएल या नावाचा अर्थ चुकवू शकत नाही. इम्मानुएल म्हणजे देव आमच्याबरोबर. मत्तय असेही म्हणत नाही की येशूच्या जन्माने केवळ मत्तयला यशयाच्या भविष्यवाणीची आठवण करून दिली. मत्तय म्हणतो हे सर्व यासाठी घडले की यशयाची भविष्यवाणी पूर्ण व्हावी.)

(माझे वैयक्तिक विचार: लूक १:३४ मधील मरीयेचा प्रश्न हा एक समजूतदार प्रश्न आहे. लोक आजही मरीयेने विचारलेला तोच प्रश्न विचारतात. मरीयेला दिलेले उत्तर हे एक युक्तिवाद नाही. मरीयेला दिलेले उत्तर हे देव लवकरच काय करणार आहे याची घोषणा आहे. लूक १:३२ मध्ये नमूद केलेले सिंहासन लक्षात घ्या: "त्याचा पिता दावीद याचे सिंहासन." यशया ९:७ मध्ये सांगितलेले हेच ते सिंहासन आहे ज्यावर तो बालक बसणार होता. स्तोत्र ११० मध्ये लिहिलेले हेच ते राजघराणे आहे.)

(माझे वैयक्तिक विचार: योहान १:१ एका ओळीत तीन विधाने देते. तिन्ही विधानांपैकी प्रत्येक आवश्यक आहे. पहिले विधान आहे "वचन प्रारंभी होते." वचन, म्हणजे देवाच्या पुत्राला मानवी शरीर धारण करण्यापूर्वीचे एक नाव, त्याला कोणताही प्रारंभबिंदू नव्हता. दुसरे विधान आहे "वचन देवाजवळ होते." वचन हे केवळ देव पित्याचे दुसरे नाव नाही, कारण एखादी व्यक्ती स्वतःजवळ असू शकत नाही. तिसरे विधान आहे "वचन देव होते." वचन हे देवाच्या शेजारी उभे असलेले कनिष्ठ अस्तित्व नाही. तिन्हींपैकी कोणतेही एक विधान काढून टाकल्यास योहानाने लिहिलेल्या वाक्यापेक्षा वेगळे वाक्य तयार होते.)

(माझे वैयक्तिक विचार: योहान 1:14 मध्ये "वस्ती केली" यासाठी योहानाने वापरलेला ग्रीक शब्द स्केनो (G4637) आहे. स्केनो म्हणजे तंबू उभारणे आणि त्या तंबूत राहणे. प्राचीन काळी, देवाने इस्राएलच्या लोकांना सांगितले की तंबू बांधावा जेणेकरून देव इस्राएलच्या लोकांमध्ये राहू शकेल. इस्राएलच्या लोकांनी तो तंबू कातडी, लाकूड आणि सोन्यापासून बांधला (निर्गम 25:8). योहान 1:14 मध्ये तेच चित्र पुन्हा येते, परंतु आता तो तंबू मानवी शरीर आहे. वाळवंटातील तंबू हे योहान वर्णन करत असलेल्या सत्याचे एक प्रारंभिक चित्र होते. वाळवंटातील तंबू येशू ख्रिस्ताच्या शरीराकडे निर्देश करत होता. नवीन करार वाळवंटातील तंबूला सावली म्हणून ओळखतो, एक चित्र जे येशू ख्रिस्ताकडे निर्देश करते, परंतु हे तेव्हाच जेव्हा नवीन करार ती सावली कशाकडे निर्देश करत होती हे प्रकट करतो. योहान हे सत्य येशू ख्रिस्ताच्या शरीराबद्दल योहान 1:14 मध्ये स्पष्टपणे सांगतो.)

(माझे वैयक्तिक विचार: येशूने हे योहान ५:३९-४० मध्ये अशा माणसांना सांगितले जे त्या काळात जिवंत असलेल्या जवळजवळ इतर कोणापेक्षाही शास्त्रवचने अधिक चांगल्या प्रकारे जाणत होते. ही माणसे शास्त्रवचने मुखोद्गत सांगू शकत होती. येशूने या माणसांना सांगितले की त्यांनी पाठ केलेला संपूर्ण शास्त्रग्रंथ त्याच्याकडे निर्देश करत होता. येशूने या माणसांना सांगितले की तरीही ही माणसे जीवन मिळवण्यासाठी त्याच्याकडे येणार नाहीत. शास्त्रवचनांचे शब्द जाणणे म्हणजे त्या शब्दांचा विषय असलेल्या व्यक्तीला जाणणे असे नव्हे. जीवनासाठी दुसरे कोणतेही ठिकाण पाहण्यासारखे नाही. येशू म्हणाला नाही की तुमच्या भावना शोधा. येशू म्हणाला, शास्त्रवचने शोधा.)

(माझे वैयक्तिक विचार: लूक २४:४४-४५ या संपूर्ण अभ्यासाने विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर देतो. हे उत्तर येशू कबरेतून उठल्यानंतर स्वतः येशूच्या तोंडून येते. येशूने जुन्या करारातील तीन विभागांची नावे घेतली: मोशेचे नियमशास्त्र, संदेष्टे, आणि स्तोत्रे. हे तीन विभाग मिळून संपूर्ण जुना करार बनतो. येशू म्हणाला की संपूर्ण जुन्या करारात त्याच्याविषयी गोष्टी होत्या. येशू असे म्हणाला नाही की जुन्या कराराच्या फक्त काही भागातच त्याच्याविषयी गोष्टी होत्या. त्यानंतर येशूने शिष्यांसाठी दोन वेगळ्या गोष्टी केल्या. येशूने शिष्यांसाठी शास्त्रवचने उघडली. येशूने शिष्यांची समज उघडली. एका व्यक्तीला या दोन्ही गोष्टींची गरज असते. एखादी व्यक्ती संपूर्ण बायबल आपल्या हातात धरू शकते आणि तरीही बायबलमध्ये येशूला पाहण्यासाठी येशूने त्या व्यक्तीचे डोळे उघडणे आवश्यक असते. बायबल वाचा. येशूला विनंती करा की त्याने बायबल तुमच्यासाठी उघडावे. बायबल वाचत रहा.)

(माझे व्यक्तिगत विचार: १ योहान १:१ मध्ये योहान मुद्दाम इंद्रियांची यादी देतो: ऐकले, पाहिले, बारकाईने न्याहाळले, आणि आमच्या हातांनी स्पर्श केला. योहान कोणत्या भावनेचे किंवा कल्पनेचे वर्णन करत नाही. योहान अशा व्यक्तीचे वर्णन करत आहे ज्याबरोबर त्याने जेवण केले. त्याच वाक्यात, योहान त्या व्यक्तीला "ते सनातन जीवन, जे पित्याबरोबर होते" असे म्हणतो. प्रेषितांनी आपल्या हातांनी स्पर्श केलेली व्यक्ती हीच व्यक्ती आहे जी आरंभापूर्वी पित्याबरोबर होती. १ योहान १:१-३ चा हाच संपूर्ण दावा आहे. योहान सांगतो की तो या दाव्याचा साक्षीदार आहे, या दाव्याविषयी सिद्धांत मांडणारा नाही.)